17/12/2025
Werk in uitvoering! 🚮💪
Op een van onze dagbestedingslocaties ontstond het idee om iets te doen aan het vele afval op straat. De deelnemers stoorden zich aan het afval dat zij tegenkwamen tijdens de wandelingen die ze maakten. Zo gezegd, zo gedaan: Mariska, een begeleider op de dagbesteding, kwam met het idee om samen met de deelnemers afval te gaan opruimen.
Mariska legde het idee voor aan de gemeente, die graag wilde helpen en meteen enthousiast werd. Ze kregen afvalgrijpers, vuilniszakken, handschoenen enzovoort, helemaal gratis, om zo de handen uit de mouwen te kunnen steken.
Toen Mariska het uiteindelijk aan de deelnemers voorstelde, reageerden zij zeer enthousiast en wilden ze graag meedoen. Zelfs de dames met gelakte nagels waren van de partij. Het doel van Mariska was om iets te doen wat voor iedereen leuk is en om iedereen erbij te betrekken. Zo wilde ze ook een man die in een rolstoel zit laten meedoen. Deze man kan lichamelijk wat minder dan de andere deelnemers, maar Mariska gaf hem de taak om de afvalzak vast te houden. De andere deelnemers brachten het afval dat zij oppakten naar hem toe. Zo had deze meneer een cruciale rol en werd hij benoemd tot ‘hoofd afvalploeg’. Het is prachtig dat hij op deze manier mee kan doen en zich nuttig kan voelen, ondanks zijn lichamelijke beperking.
Inmiddels is het, als het weer het toelaat, een wekelijkse activiteit geworden. Er gaat altijd een groepje deelnemers mee en de meneer in de rolstoel is standaard van de partij. Het mooie aan dit verhaal is dat iemand die door zijn beperking soms wat naar de achtergrond verdwijnt, door zo’n activiteit echt onderdeel wordt van de groep en zich op deze manier heel waardevol voelt. Zo kunnen we deelnemers op de dagbesteding écht betrekken en van betekenis laten zijn.
