IDA, Weissenbruchlaan 84, Rotterdam (2026)

19/03/2026

Vandaag was de derde groepssessie waarin ruimte was voor iedereen om te delen. Er wordt opgemerkt dat deze ruimte nemen best heel ingewikkeld kan zijn!

Het brengt mijn terug naar zo een 25 jaar geleden. Uit angst durfde ik niets meer te zeggen. Eerst op school en later ook op m'n werk. Uit angst dat mijn ideeën of inbreng afgekeurd zouden worden, gaf ik in m'n hoofd antwoord zonder ook maar één woord uit te spreken. Best bijzonder, aangezien ik eigenlijk dol ben op praten, discussiëren, delen!

Door me bewust te worden van de gedachten die de aandacht vroegen als mijn inbreng gevraagd werd, ontstond er ruimte om te beseffen dat deze gedachten mij wilde beschermen van afwijzing. Plots verschoof mijn aandacht van de gedachte naar de pijn die ik daarbij voelde. Zo hoorde ik me jaren terug ineens zeggen; "ik vind het heel spannend om iets te delen, maar doe het toch". Door die zin ontstond er begrip bij de ander en voelde ik ruimte om mijn verhaal te doen.

De groep vandaag mocht dit ook ervaren. Van ongemak naar bewustwording, naar stiltes en ruimte om hun verhaal te delen.

Het mooiste? Het besef dat de groep kreeg toen zij zichzelf in de verhalen van de ander herkende. Zo zie je maar, door te delen voel je je plots minder alleen.

Wil jij dit?
Neem contact op via mijn website of stuur een bericht.

💖

11/03/2026

"Mam! Ik ben je lezing vergeten. Ik wil er echt bij zijn hoor!" Rustig maar sc***je, je kunt gewoon naar de training. De lezing gaat niet door. Er zijn namelijk te weinig kaarten verkocht.

Zo kreeg ik de afgelopen dagen meerdere berichten van mensen die een kaartje wilde kopen, maar zagen dat de lezing geannuleerd was. Ik kreeg zelfs lieve berichten dat ik m'n teleurstelling mocht delen zodat ik me niet zo alleen hoefde te voelen. Zo lief!

Maar eerlijk? Ik ben er helemaal oké mee. Als ik iets graag doe, zijn het lezingen geven. Ik hou ervan om mensen te raken, een ander perspectief te laten zien, in beweging te krijgen. De reacties die ik achteraf mag ontvangen, geven me het gevoel dat het ertoe doet.

Waar ik niet zoveel energie van krijg? Laten weten dat ik een lezing geef, mensen enthouiasmeren om te komen luisteren. Dat ik vorige week flink ziek was, hielp dan ook niet mee. De zin was even helemaal verdwenen. Het enige dat ik wilde was liggen en besloot de avond te annuleren.

In plaats van bij Op Hodenpijn, sta ik vanavond in de box. Blij dat ik de energie heb om lekker te sporten. Ik had zelfs op geen andere plek willen zijn! Die lezing komt nog wel.
Maar uhm... Als jij daar dan bij wilt zijn hè, wacht dan niet te lang met het kopen van een kaartje. Dan beloof ik dat ik niet zal annuleren. Pinky promise 🫶🏼

24/02/2026

Daar zit ik dan... Geen lach. Processen van een gesprek dat plaatsvond afgelopen weekend.

In een leuk restaurant in het mooie Den Bosch, zaten we gezellig met z'n vieren te kletsen. Er werden af en aan kleine gerechten geserveerd die we konden delen. Een cadeautje zo op de zondagavond!

Totdat ik mezelf een kwetsbare vraag hoorde beantwoorden waarin ik de ander probeerde mee te nemen in mijn visie. Nu heb ik mezelf aangeleerd om m'n woorden te wegen, nuances aan te brengen als ik het gevoel heb dat mijn verhaal daardoor beter landt. Alles om maar begrepen te worden. Nou... Dat liep een beetje anders.

Misschien ken je het wel, je systeem reageert al terwijl je de woorden uit je mond hoort komen; je voelt je gezicht kleuren, je hartslag gaat wat omhoog, je zweetklieren in je oksels beginnen te prikkelen. Oh f*ck, ik word niet begrepen. De uitgesproken mimiek van de m'n tafelgenoot liet geen ruimte voor twijfel. Toen een woord werd herhaald met een groot vraagteken, voelde ik me stukje bij beetje verzuipen. Nog een poging om mezelf te verduidelijken was kansloos. Help, alles in mij wilde verdwijnen!

Vervolgens gebeurde er iets interessants... Iemand deed een poging om voor mij in te vullen wat ik volgens haar wilde zeggen. Baf! Daar kwam de kleine Ilona die ik jarenlang netjes had verstopt om de hoek kijken. "Het gaat niet om het woord, maar om de interpretatie van het woord waarin we duidelijk hetzelfde bedoelen" zei ik op gedecideerde, maar net iets te scherpe wijze. M'n hart klopt hard in m'n borstkas en ik merk dat niets in mij mijn boodschap wil verzachten.

Tot een paar uur later in de auto. Wat gebeurde er in hemelsnaam? Ik herkende mezelf als kind op momenten dat mij vertelt werd wat ik moest denken of doen. Ik kon behoorlijk temperamentvol reageren zonder concessen te doen. Dit was absoluut hetzelfde. Het raakt me en voel de tranen stromen. Onder de snauw naar de ander zit een pijn die nu de ruimte krijgt; ik heb gefaald, ik ben niet goed genoeg. Ik zie het, het is oké.

Wow, er is een pantser van me afgegleden. Het is tijd om mijn vuur beter te leren kennen én reguleren. Maar voor nu? Blijf ik gewoon nog even lekker zitten op mijn stoel.

12/02/2026

De ondertiteling van jouw bewustzijnsproces.

Op deze locatie, een schitterende kerk die dienst doet als centrum voor bewustzijns en persoonlijke ontwikkeling, mag ik 11 maart weer spreken. Waarover? Nou...

In een wereld waar je vooral gewoon moet doen, de lat hoog ligt en je zware gevoel iets ongrijpbaars lijkt, zoeken velen van ons naar houvast. Alles dat helpt je weer beter te voelen. Het liefst gelukkig.

Instagram toont de mooiste video's van wat je zou moeten doen; vooral eerst van jezelf houden, je grens aangeven, loslaten wat jou niet dient en onafhankelijk zijn. Oh en werk aan je eigenwaarde. Je moet echt niet alles meer accepteren. Maar geef je wel over aan het leven.

Oh god, help me... Hoor ik je denken. Want je hoofd kan het een en ander wel volgen hoor, maar hoe doe je dat allemaal??

Deze avond zal ik je ondertiteling geven op een reeks van dit soort termen en oneliners. Het mooiste? Ik ga m'n best doen je ook met ervaring naar huis te sturen.

Wil jij erbij zijn? Koop je ticket via de link in de reactie van dit bericht.

Liefs Ilona

21/01/2026

Hou me vast! Zie mij. Hoor mij. Help mij! Ik kan het niet alleen....

Ze loopt weg. Hij loopt weg. Steeds opnieuw blijf ik alleen achter. Jaar in, jaar uit. Zolang geleden.

Totdat ik mezelf zie. Naar m'n eigen verhaal luister. De pijn voel die ik toen nog niet kon dragen. Ik heb mezelf vast. Draag mezelf. Ik ben veilig...

Dan ben jij daar. De oude pijn laat zich opnieuw zien. Voorbij de angst, zie jij mij. Voorbij de pijn hoor je mij. Je houdt me vast terwijl ik het zelf draag.

Je aanwezigheid maakt dat ik me kan overgeven aan dat wat door m'n lijf raast. De pijn, het verlangen, de angst, de liefde. Bij jou verstop ik me niet langer. Bij jou kan ik zijn...

Heb jij mensen in je leven waar je volledig kunt 'zijn'?

10/01/2026

Vandaag mag ik weer een groep mooie vrouwen begeleiden. We onderzoeken in welke mate zij kunnen geven en ontvangen. We willen zo graag ontvangen, maar ervaren dat dit toch lastiger is dan gedacht.

Vandaag zakken we in ons lichaam en luisteren naar de signalen die het doorgeeft en ontvangen we onszelf. Dat is ook meer uitdagend dan gedacht! Daar is het hoofd wat zegt door te zetten als het lastig wordt, de aandacht verlegd naar iets buiten zichzelf om maar afleiding te vinden, het stemmetje dat zegt dat je gewoon op moet geven omdat je het niet kan.

We leren vaak op jonge leeftijd al weg te bewegen van onszelf en de focus te leggen op de ander. Hoe kan ik de ander tevreden houden in de hoop dat hij/ zij mij ziet, als voorbeeld. Ook als dit voorbij de eigen grens is...

Voorbij het hoofd, ontmoeten zij zichzelf met alles wat daar is. Het is precies daar waar je jezelf ontmoet en kan ontvangen wat van jou is. 🙏🏽

Wat vind jij meer comfortabel? Geven of ontvangen?

15/12/2025

Weer fijn in de praktijk. Even mijmerend over het weekend.
Afgelopen zaterdag was er namelijk een sharing and healing circle met de groep vrouwen die ik een halfjaar mag begeleiden om meer in hun kracht te komen.

Wederom werd de kracht van het delen zo zichtbaar, voelbaar. Vanuit een veiligheid die door elk van de vrouwen wordt ervaren, ontstaat er ruimte om te delen. Soms voorzichtig, nog wat spannend en langzaam steeds meer, rauwer en oprecht.

Trots op deze vrouwen en ontzettend dankbaar dat ik een stuk in hun proces mag meelopen.

In januari start er weer een groep. Als ik de huidige groep zo hoor, gunnen zij dit iedereen. Ik absoluut ook. Er zijn nog 2 plekken in de groep van januari 'Ik in mijn kracht'. Wie weet is het voor jou ✨

25/11/2025

Waarom reageert hij toch altijd zo geïrriteerd? Alsof alles persoonlijk wordt genomen. Herken je dit van jezelf of bij één van je medewerkers?

Deze zin, deze gedachte, ik heb het zo vaak gezien, zo vaak gehoord.
Ik kan het me nog goed herinneren, ik was net 20 jaar. Met zijn tong uit zijn mond en een grote mate van zorgvuldigheid zet hij de blokken op het kleed. Een ander kind pakt een blok en zet hem tussen de blokken die hij had neergezet. Zich van geen kwaad bewust als hij wordt verrast door het jochie met donkere haren. Zijn stem hoog en luid, met een rood hoofd, druk met zijn armen om hem heen slaand. Niet in staat om de ander mee te nemen met het beeld dat hij in zijn hoofd had, escaleert het vlug.

Het is gemakkelijk om te zeggen dat hij moet leren zijn gedrag aan te passen. Het is immers ongepast en de ander heeft er last van.

Toch keek ik niet op die manier naar de situatie. Van nature fascineert het me om te onderzoeken wat er achter het gedrag zit. Zo huist er in het jochie een ongekend enthousiasme. Dagelijks onderwierp hij mij aan een vragenuur om zijn interne bibliotheek uit te breiden. In zijn hoofd ontstond een eigen beeld van de wereld waar hij zich veilig voelde. Week de realiteit af van dit beeld, dan ontstond er een gevoel van onveiligheid en werd zijn sympathische stelsel geactiveerd: een vecht-reactie. Ik bood hem veiligheid door rust te bieden, écht te luisteren en hem te zien voorbij zijn gedrag.

Zo werkt het voor vele van ons nog steeds. Het moment dat je leidinggevende jou vertelt wat je moet doen, maar afwijkt van het beeld in jouw hoofd kan onveiligheid triggeren en brengt je terug naar het gevoel dat je had als klein kind. We reageren allemaal anders op dat gevoel. Maar zijn we in staat om open te staan voor dat wat er achter dat gedrag zit bij de ander i.p.v. je persoonlijk aangevallen te voelen?

In januari 2026 start weer een half jaar traject ‘Ik in mijn kracht’. 1 Op 1 coaching sessies en groepssessies. Eén ding is zeker, je leert jezelf goed kennen en leert in je kracht te staan. De regie terugnemen over jouw leven en de keuzes maken die daarbij passen.

Vind je dit interessant? Reageer 💖 en ik stuur je meer info.

18/11/2025

Ze zit met haar knieën opgetrokken op de bank. Het is donker en ze is alleen. Het huis maakt vreemde geluiden. Ze kent ze wel, maar weet niet wat het is. Zou iemand dat doen? Is er misschien toch iets of iemand anders in huis? De rillingen lopen door haar lijf.

Haar hartslag slaat luid en doordringend. Haar handen met gebalde vuistjes onder haar kin. Een zenuwachtig gevoel laag in haar buik.

Vreemd hoe de tijd voorbij lijkt te kruipen. Steeds opnieuw maakt ze de rekensom. Nu nog 1,5 uur totdat ze weer thuis zijn. Eigenijk zou ze moeten slapen. Ze is moe... De adrenaline duwt dat gevoel naar de achtergrond. Het idee om op te staan vergroot de toch al immense angst. Het is alsof ze vastgenagels zit aan de bank.

Haar hoofd draait overuren. Hoe kom ik van dit rot gevoel af? De spanning neemt steeds verder toe. Misschien moet ze naar de buren gaan? Als ze haar ouders belt worden ze boos. Het is hun tijd en vinden dat ik oud genoeg ben om alleen te zijn.

Een luid gekraak brengt een kippenvel tot op haar bot teweeg. Haar denken schakelt uit. Ze pakt de telefoon en belt de tennisbaan; "mag ik mijn moeder spreken?"
Aan de andere kant wordt gezegd dat haar moeder van de baan gehaald moet worden. Oef, ze weet dat dit niet fraai wordt. Haar moeder klinkt geirriteerd, bozig.

Het meisje incasseert de woorden, het verwijt, de afwijzing. Nog even, dan is ze niet meer alleen. De boosheid die ze even later in ontvangst neemt, voelt als een warm bad. Alles beter dan die immense angst. De angst dat ze het niet zou overleven.

Een patroon dat zich in haar volwassen leven blijft herhalen.

Lief meisje, ik zie jou. Ik heb je lief...💖

IDA

19/03/2026

11/03/2026

24/02/2026

12/02/2026

21/01/2026

10/01/2026

15/12/2025

25/11/2025

18/11/2025

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type