Psycholoog Esther

24/02/2026

Bindings- en verlatingsangst hebben vaak hun oorsprong in hoe je ooit hebt geleerd wat ‘liefde’ en ‘veiligheid’ zijn. 🙏

Als vertrouwen beschadigd raakt of nooit echt is opgebouwd, kan dat later doorsijpelen in hoe je je hecht aan anderen. Dat zie je terug in heel verschillend gedrag: afstand houden, snel wisselen van relaties of juist krampachtig vasthouden.

Niet omdat iemand moeilijk wil doen, maar omdat er iets ouds wordt geraakt.

Herken jij dit patroon bij iemand in je omgeving, of misschien bij jezelf? 🤔

23/02/2026

Geluk is jezelf de kans geven om dingen anders te doen. Niet omdat het fout ging, maar omdat je hebt geleerd. Soms merk je dat wat je altijd deed niet meer past. Dan is het oké om bij te sturen. Door stil te staan, eerlijk te kijken en andere keuzes te maken. Niet perfect, wel bewust. En vaak begint geluk precies daar: op het moment dat je besluit het anders aan te pakken.

20/02/2026

Voel je soms dat je aan jezelf begint te twijfelen? ⚠️

Gaslighten is een manipulatieve manier van doen waardoor je eigen ervaringen, gevoelens of herinneringen steeds in twijfel worden getrokken.

Het gebeurt vaak langzaam, zodat je jezelf gaat afvragen: “Is dit echt gebeurd? Maak ik me aanstellen?

Herkennen is de eerste stap om jezelf te beschermen en je grenzen terug te pakken.

18/02/2026

"Ik heb de hele tijd ruzie met wat mijn hoofd wil, wat mijn hart wil en hoe ik wil dat de wereld mij ziet..." een dame, 42 jaar komt de behandelkamer binnen. "Mijn leven lijkt een grote pijnhoop, ik heb het idee dat ik zoveel keuzes wil maken, maar dat niks echt kan."

Soms voel je dat je een andere koers zou mogen varen in het leven. Je hoofd gaat echter allerlei redenen bedenken waarom je toch maar comfortabel in je huidige situatie zou moeten blijven zitten. Daar komt nog bij dat je absoluut geen gezichtsverlies ervaren bij de buitenwereld. Stel je voor dat ze iets over je denken?

Deze struggle zie ik dagelijks bij de mensen in de praktijk. Waar doe je goed aan?

Ze heeft een goed leven, tenminste… zo ziet het er van buiten uit. Een baan, verantwoordelijkheden, mensen die op haar rekenen. En juist dat maakt het zo ingewikkeld. Want ergens vanbinnen voelt ze dat ze een andere koers zou mogen varen. Niet drastisch misschien, maar wel eerlijker naar zichzelf. Alleen: haar hoofd komt direct met tegenargumenten. Doe normaal. Dit is toch prima? Je kunt dit niet zomaar omgooien. Wat als het mislukt?

En alsof dat nog niet genoeg is, kijkt de buitenwereld altijd mee. Of in elk geval: zo voelt het. Wat zullen anderen ervan vinden als ze keuzes maakt die niet logisch lijken? Als ze rust boven zekerheid zet? Of zichzelf ineens wél serieus neemt? Het idee van gezichtsverlies weegt vaak zwaarder dan haar eigen gevoel.

Een pasklaar antwoord hebben we in de praktijk niet. Wat we wel kunnen doen is samen luisteren naar signalen. Wanneer voel je wat? wanneer is er energie? wanneer juist niet? wat kan het je vertellen?

Iemand die met je meekijkt en meedenkt over de signalen, dáár zit vaak de kracht.

17/02/2026

16/02/2026

Wanneer praat je vanuit pijn tegen jezelf? Wanneer praat je vanuit een gezond perspectief tegen jezelf?

Dit kan een cruciaal verschil maken in hoe je dingen kan interpreteren. Ben jij je hier bewust van?

13/02/2026

Niet zeker of ze je leuk vindt? Let op deze 3 signalen. Soms zitten de hints in de kleinste dingen 💌

Hint: Valentijn komt eraan… 😉💖

11/02/2026

Een cliënt komt mijn behandelkamer binnen en zegt:
“Ik ben hier omdat ik in therapie ga… maar de mensen om mij heen niet.”

Dat hoor ik vaak.

Veel mensen gaan niet in therapie omdat het confronterend is. Het vraagt dat je naar jezelf kijkt, verantwoordelijkheid neemt voor je gedrag en erkent dat je invloed hebt op situaties. Dat is lastig. Zeker als je jarenlang hebt geleerd om problemen buiten jezelf te leggen of emoties te vermijden.

De cliënt die wél komt, is vaak degene die vastloopt. Niet omdat zij “het probleem” is, maar omdat zij merkt dat de dynamiek met anderen haar raakt. Ze voelt zich getriggerd, overvraagd of onbegrepen. En in plaats van te blijven vechten of aanpassen, zoekt ze hulp.

In therapie werk ik dan niet aan het veranderen van de ander. Dat kan namelijk niet. We kijken naar wat er gebeurt in het contact:
– Waarom raakt dit jou?
– Welke patronen herhalen zich?
– Waar liggen jouw grenzen en hoe geef je die aan?

Triggers zijn geen teken van zwakte, maar signalen. Ze laten zien waar je iets te leren hebt over jezelf, je behoeften en je grenzen. Door dat helder te krijgen, ontstaat er meer rust. Niet omdat de ander verandert, maar omdat jij anders leert reageren.

Therapie is dus geen bewijs dat jij degene bent die faalt.
Het laat zien dat jij verantwoordelijkheid neemt voor jouw kant van het verhaal.

10/02/2026

Valentijnsdag is niet voor iedereen rozen en hartjes. 💔

Als je recent bent bedrogen of midden in een relatiecrisis zit, kan deze periode extra confronterend zijn. Overal zie je beelden van verliefde koppels en perfecte relaties, terwijl jij misschien vooral verdriet, boosheid of verwarring voelt. Weet dat jouw gevoel er mag zijn.

Juist nu is het belangrijk om jezelf wat extra zachtheid en zelfliefde te gunnen.
Hoe zorg jij goed voor jezelf in deze periode? 💛

09/02/2026

Soms is de eerste reactie op stress of vastlopen geen begrip, maar zelfkritiek.
Gedachten als: “Waarom kan ik dit niet aan?” of “Wat is er mis met mij?” komen vaak automatisch op. Alsof het probleem niet de situatie is, maar jijzelf.

Zelfkritiek voelt soms alsof het helpt om controle te houden. Alsof streng zijn ervoor zorgt dat je beter je best doet. In werkelijkheid vergroot het vaak de spanning en het gevoel van falen, juist op momenten dat iets al moeilijk is.

Zelfcompassie betekent niet dat je alles goedpraat of opgeeft. Het betekent dat je erkent wat er speelt: dit is moeilijk. En dat je jezelf dezelfde houding gunt die je waarschijnlijk wel voor een ander zou hebben: ik doe mijn best, en misschien heb ik nu iets nodig om dit vol te houden.

06/02/2026

Dit is waarom autisme bij vrouwen zo vaak niet wordt herkend.👇

Een belangrijke reden is masking. Veel vrouwen met autisme leren al op jonge leeftijd om hun autistische kenmerken te verbergen.

Ze passen zich aan, observeren anderen en leren sociale ‘scripts’ om gesprekken en situaties goed te laten verlopen.

Aan de buitenkant lijkt het alsof alles vanzelf gaat, terwijl het vanbinnen veel energie kost en kan leiden tot uitputting of overbelasting.

Herken jij dit bij jezelf, of bij iemand in je omgeving? 🙏