Collette Janssens Klassiek Homeopathisch Trauma Therapeut

18/01/2026

Vandaag verloor ik een speciaal persoon. Een man waar ik zoveel waardering voor heb, een vriend, mentor, coach, een wijs, wijs man.

Hij kwam in mijn leven toen ik de school voor homeopathie ging doen die hij mede had opgericht en waar hij ook les gaf.

We hadden altijd een click en door de jaren heen altijd wel weer contact one way or the other.

Ik herinner me een keer op school dat ik zo kwaad op hem werd dat ik de les uitging, met zijn, toen voor mij te vroege bewering dat je verantwoordelijk bent voor je eigen leven.

Hij verscheen een andere keer in mijn nachtmerrie als een soort slager met witte laarzen en een bebloede jas. Hij nam het serieus en vertelde dat hij er een les voor zichzelf uithaalde.

Ik zie hem nog die keer, met zijn eeuwige pak havermelk/sojamelk onder zijn arm, een of ander plantje of bosje onderweg geplukte bloemen in zijn hand, in alle rust de klas binnenkomen.
2 uur te laat en een volle klas wachtende volwassen studenten.
Hij legde rustig uit dat hij zich verslapen had en dat hij de keuze had uit 2 dingen; of zichzelf helemaal suf haasten om nog op tijd te komen of om stress te vermijden en alles te nemen zoals het kwam. Hij koos voor het laatste.

Ik volgde de Healthy Hart opleiding van hem en zijn zoon.

Zijn kennis was bizar en homeopathie zijn grote liefde

Later vroeg ik hem advies bij het opzetten van Stichting Lirio en de laatste jaren werd hij mijn levens - en business coach.

Het plan wat ik heb voor de homeopathie had hij jaren geleden al willen uitvoeren met de andere directeur van de homeopathie opleiding maar ze kozen toen anders. Hij vond het geweldig dat het plan via mij weer op zijn pad kwam en wilde mij daar graag bij helpen.

Hij leerde mij de term ‘armoede syndroom’ en zo had hij overal zijn eigen bewoordingen voor.

Onze sessies elke 1-2 x pm was natuurlijk serieus maar vooral ook gevuld met veel humor en lachen.

Ons laatste contact was 21 december zie ik. Je bedankt me voor mijn mooie kerstkaart “Ik ben druk bezig met mijn herstel. We stay in touch en heb het goed. Vier feest!”

We zouden in januari ons contact weer oppakken en vanavond hoor ik dat je vanmorgen bent overleden.

Ik ben er kapot van! De wereld is een mooi maar vooral wijs mens verloren.

Lieve Ab, ik dank je voor alles wat ik van je heb mogen leren, heb een mooie reis en wordt weer terug een met de natuur waar je altijd al zo mee verbonden was. Ik hou van je en ga je kneiter missen ♥️

15/01/2026

Er komt iets moois aan...

3 avonden waarin ik je meeneem in de wereld van homeopathische EHBO. Live, in Sassenheim, in februari.

Herken je dit? 👇
➡️Je wilt zelf kunnen handelen bij ongevalletjes
➡️Je zoekt een natuurlijk alternatief voor je EHBO-kast
➡️Je wilt leren hoe je je lichaam ondersteunt bij acute klachten
➡️Je bent klaar met die zaterdagavonden bij de dokterspost

📅 9, 16 & 23 februari
🕐 Inloop 18.45u | Start 19.00-20.30u
📍 Hoofdstraat 345a, Sassenheim
👥 Max 8-10 deelnemers (klein & persoonlijk)

Inclusief: Werkmap + Certificaat

Early Bird: €89 (t/m 31 jan) | Daarna €99
Aanmelden? Stuur me een berichtje! 💌+31 6 5593 4429

05/01/2026

29/12/2025

Meditative moments……..’s morgens 09.00 in de wasstraat 🙏🏻🙏🏻🙏🏻

24/12/2025

Wanneer je kerstavond gezellig wil beginnen met een nieuw gekregen spel “what do they meme” terwijl er kids bij zitten……..

22/12/2025

De asiels zitten vol en een pup is binnen no-time groot, dus waarom een pup? Als je echt een hond wil ‘redden’ ga je naar de asiels die vol zitten met ondoordachte keuzes

Toffee 💫

De realiteit van de commerciële fokindustrie…

We zijn woedend.
We zijn kapot.
En we zijn zo ongelooflijk verdrietig dat we nauwelijks woorden hebben.

Dit is onze grootste nachtmerrie.
Dat een hondje eindelijk vrijkomt uit de commerciële fokindustrie… en dat het te laat is.

Zaterdag kwamen drie poedelmama’s vrij. Seniordametjes.
Jarenlang gebruikt. Uitgebuit. Afgedankt.
Bange ogen. Angst die in hun lijf zit gebrand. Uitgemergelde lichaampjes.

Dit is wat mensen fok noemen.

Ze waren eindelijk vrij.
Na jaren opgesloten te zijn in een hel die voor hen “normaal” werd, omdat ze niets anders kenden.

Zoals altijd zijn ze eerst door de dierenarts gezien. Geen uitgebreide check, daar zijn ze veel te gespannen voor. Hun lijf staat nog vol adrenaline. Overleven. Dat is alles wat ze kennen.

Maar diezelfde avond zagen we het al.
Toffee had ondraaglijke pijn. Ze kon nauwelijks staan.

Er zijn röntgenfoto’s gemaakt.
Wat daarop te zien was, was misselijkmakend.

Oud trauma. Zwaar geweld.
Heupen verwoest. Knieën kapot. Kruisbanden door.
Dit is geen “slijtage”. Dit is mishandeling.

Dit trauma heeft er vermoedelijk al langer gezeten.
En toch moest ze puppy’s blijven krijgen en verzorgen.
Met een lichaam dat al niet meer functioneerde.
Totdat haar pups verkocht werden aan mensen die deze gruwel in stand houden.

We hebben alles overwogen.
Amputatie. Operaties. Wonderen.

Maar de waarheid was keihard:
beide achterpoten waren volledig verwoest.
Haar leven bestond uit pijn. Alleen maar pijn.

Dus moesten wij het besluit nemen dat niemand ooit wil nemen.
We hebben Toffee niet meer wakker laten worden uit de narcose. Ze is in alle rust en met liefde vertrokken.
Vrij van pijn. Vrij van alles wat haar is aangedaan.

Na acht jaar misbruik.
Na acht jaar lijden.

Ze heeft drie dagen vrijheid gehad.
Drie dagen.
En zelfs die waren gevuld met ondraaglijke pijn.

En tóch…
Ze was zo ontzettend lief en vol vertrouwen en hoop.

Dat is misschien wel het meest afschuwelijke van alles: dat ze nog zo lief was.

Dit is wat commerciële fok doet.
Dit is de prijs die honden betalen.

We zijn woedend.
Op de vermeerderaars die zichzelf fokkers noemen.
Op de mensen die dit blijven kopen.
Op een systeem dat dit mogelijk maakt.
Op het feit dat dit mag. Dat dit gebeurt. Elke dag opnieuw.

Dit is waarom wij schreeuwen.
Dit is waarom we niet meer “lief” willen uitleggen wat er mis is.

Zolang mensen puppy’s blijven kopen,
zolang vermeerderaars ermee wegkomen,
zolang deze industrie mag bestaan,
zullen honden zoals Toffee blijven sterven.

Dit is geen “zielig verhaal”.
Dit is het directe gevolg van keuzes die mensen maken. En durf dan nog eens te zeggen dat het vast zo erg niet is…

Iedereen die een puppy koopt via een handelaar die zichzelf fokker durft te noemen of een zogenaamd “net adres”,
draagt bij aan dit lijden.

Iedereen die zegt:
“Maar ik heb het hondje gered door het te kopen”,
liegt tegen zichzelf.

Je redt geen hond door geld te geven aan de industrie die haar moeder kapotmaakt.

Toffee is niet gestorven aan pech.
Niet aan ouderdom.
Niet aan een ongeluk.

Toffee is gestorven aan vraag.
Aan geld.
Aan wegkijken.

Zolang mensen blijven kopen,
blijven moeders als Toffee lijden, baren en sterven,
onzichtbaar, naamloos, gebroken.

Dit is geen mening.
Dit is de realiteit.

Stop met kopen.
Stop met goedpraten.
Stop met wegkijken.

Voor Toffee kwam hulp te laat.

18/12/2025

In januari geef ik weer een live EHBO-cursus
in mijn praktijk in Sassenheim.

Géén online training,
maar drie avonden samen:

– praktisch
– helder
– toepasbaar in het dagelijks leven

Voor vrouwen en ouders
die niet willen handelen vanuit paniek,
maar vanuit vertrouwen.

We werken in een kleine groep,
dus het aantal plekken is beperkt.

Datum: Maandagavond 5, 12 en 19 januari
Tijd: 19.00 uur tot 20.30 uur
Investering: € 99,- (voor 3 avonden) incl. werkboek
Mogelijkheid voor het aanschaffen van een EHBO kit

Aanmelden kan via de link in bio.

16/12/2025

Dit zeg ik echt al jaaaaaaren.
Ik gaf zelden straf maar als mijn kids het dronken (als ik het zag dan) kregen ze straf.
Schade ontstaat niet meteen zichtbaar na het drinken van 1, 2, 10, 50 blikjes maar is er na jaren drinken van deze troep ‘ineens’

Het bewust maken is het enige wat je kunt proberen te doen maar God wat is het jammer als die onzichtbaar groeiende schade na jaren ineens zichtbaar wordt, met alle gevolgen van dien.

16/12/2025

15/12/2025

12/12/2025

Veel vrouwen komen bij mij met lichamelijke klachten.

Huid. Hormonen. Vermoeidheid. Spanning.

Wat we dan vaak samen ontdekken,
is dat het lichaam het eerste is dat durft te spreken
over dat wat er dieper leeft.

Lichamelijke klachten zijn geen vergissing.
Ze zijn taal. Taal die wij steeds minder leren te begrijpen

Ze wijzen vaak naar een oude wond
die ooit nodig was om te overleven,
maar nu niet langer hoeft te leiden.

We beginnen met luisteren, naar jouw taal…..
Altijd.

En van daaruit openen we wat gezien wil worden.
Zacht. In jouw tempo.

Collettejanssens.nl