21/05/2026
1 jaar aanvalsvrij
Vandaag vieren we het leven!
Flynn, onze jongste, is al een jaar medicatie en aanvalsvrij van epilepsie. ❤️
En ja… nu kunnen we echt zeggen dat hij aanvalsvrij is.
Betekent dat dat het nooit meer terugkomt? Nee. Dat weet niemand. Het kan terugkomen, maar het kan ook voorgoed wegblijven. En daar kiezen we voor om vandaag niet aan te denken. Want dat helpt niet. Leven in het nu is het echte leven.
Vandaag leven we in het nu.
Vandaag vieren we het leven. 🫶
De afgelopen jaren hebben diepe sporen achtergelaten. Flynn miste 2 jaar lang een groot deel van zijn onderwijs. Hij heeft ook dyslexie en bleef daardoor en zijn epilepsie zitten. Maar ook sociaal heeft hij zoveel gemist. Buiten altijd aan de hand lopen, omdat een aanval hem zomaar de weg op kon laten lopen. Meer dan 30 aanvallen per dag maakten dat risico heel echt.
Niet zelfstandig zwemmen.
Niet in een klimrek hangen.
Niet fietsen.
Niet gewoon even lekker ondeugend kunnen zijn.
Want wij moesten altijd opletten.
Dat doet iets met een kind.
Nu wil hij vooral zijn zoals andere kinderen. Gewoon meedoen. En ondanks alles geloven wij daar volledig in. Met misschien wat achterstand, maar hij haalt dat in. Want Flynn is slim, sterk en ongelooflijk veerkrachtig.
Wat heeft hij veel moeten incasseren.
Alle onderzoeken.
Alle opnames.
Alle veranderingen en beperkingen.
En wat ging hij daar flexibel mee om. ❤️
Nu begint misschien wel een nieuw stukje van zijn reis: ontdekken wie hij is zonder alle regels, aanpassingen en zorgen. Ook dat proces mag er zijn.
Gelukkig heeft Flynn een enorme kracht:
anderen helpen, vrienden maken en altijd doorgaan. Dat tomeloze doorzettingsvermogen vonden wij soms best pittig 😉, maar het heeft hem ook gebracht waar hij nu staat.
Wat Flynn in zijn jonge leven heeft meegemaakt… geen van onze andere 3 kinderen had dat op deze manier gedragen.
Wat zijn wij trots op onze jongen. ❤️
En vandaag vieren we hem.
We vieren het leven.
Wat er ook nog op ons pad komt. ✨
Fijne avond,
Liefs ons