13/03/2026
Hoe denken jullie hierover? Ik vind trauma misschien een te groot woord, maar perfect doe je het nooit als ouder. We zijn mensen en mensen maken nu eenmaal fouten.
En hoe mooi is het dat je je kinderen kunt laten zien dat fouten maken erbij hoort, dat je terug kunt komen op de fouten die je maakt, dat je je kunt herpakken, excuses kunt maken, samen kunt bekijken hoe het zo is gelopen en wat een ieder een volgende keer anders kan doen, wat de ander nodig heeft om een volgende keer anders te kunnen voelen, denken, reageren*.
En dan nog, we zullen ons nooit bewust kunnen zijn van alles. Dus ook al doe je iets goed in jouw ogen, het kan maar zo zijn dat je kind later zegt 'he bah, wij moesten thuis altijd eerst thee drinken na schooltijd' of omgekeerd 'wij dronken nooit thee bij thuiskomst, dat heb ik gemist'. Soms hoor je pas achteraf waar de bom is gevallen..
* Tip: bespreek het op een later, rustig moment na, niet als de spanning hoog is. Je kunt wellicht al wel aanwezig zijn en kijken of je kind openstaat voor een knuffel, wiegen, vasthouden (zonder woorden).
