18/12/2025
Taal.
We hebben er elke dag mee te maken en soms struikelen we er een beetje over. 😊
En kun je je afvragen: is het een taalfoutje… of lezen we gewoon anders?
Onze taal of liever gezegd ons taalgebruik, verandert continu.
Na een kort ziekbed…, zie je ’t meteen? Of lees je er zo overheen?
We lachen vaak om kleine taalvoutjes (ja, soms expres 😉), maar verschillen als jou/jouw, eens/is of mijn/me vallen steeds minder op.
Bij het opmaken van een rouwkaart werken wij met de teksten die families aanleveren.
En als een zin niet lekker loopt, er een spraakverwarring in staat of iets taalkundig niet klopt, dan proberen we dat voorzichtig aan te geven.
Meer kunnen (en mogen) we niet doen. De kennisgeving is immers namens de familie.
Toch blijft het soms lastig.
Want: na een kort ziekbed… het bed was niet kort, de periode wel.
Mijn allerliefste vrouw…had je er meerdere dan? Of was je vrouw gewoon heel lief?!
Plaatsen we wel of geen streepje bij (schoon-)moeder? Discussie gegarandeerd.
Is het in de leeftijd van of op 80-jarige leeftijd?
En met geboorte- en overlijdensdata erbij: is dat dubbelop?
En dan heb je tot slot ook nog te maken met smaak. Want wat de familie mooi vindt, hoeven wij helemaal niet mooi te vinden natuurlijk.
Als uitvaartverzorgers vinden wij de teksten die families op een rouwkaart wil zetten echt niet altijd even fraai, maar uiteindelijk beslist de familie wat er op de kaart komt te staan.
Taal is persoonlijk. Net als afscheid.
En misschien zit ’t ’m soms niet in de fout, maar in de manier van lezen.
De intentie is in ieder geval altijd goed.
