10/04/2026
Meer dan alleen hooikoorts
Je ziet iemand
die niest.
Rode ogen.
Een zakdoek binnen handbereik.
“Gewoon hooikoorts,” zeg je.
Seizoenswerk van het lichaam.
Een reactie op stuifmeel
in de lucht.
Logisch.
Meetbaar.
Verklaarbaar.
Maar dat is alleen
wat je ziet.
Wat je niet ziet
is hoe gevoeligheid
niet zomaar ontstaat.
Hoe een lichaam
op scherp kan staan
alsof het alles moet filteren
wat binnenkomt.
Niet alleen pollen.
Ook prikkels.
Sferen.
Spanning.
Alsof de grens
tussen binnen en buiten
dunner is geworden
dan ooit bedoeld was.
Je ziet een niesbui.
Maar misschien is het ook
een systeem
dat te lang alert is geweest.
Een lichaam dat zegt:
dit is teveel.
zelfs als de wereld
alleen maar lente lijkt.
Holistisch bekeken
is hooikoorts geen fout
maar een signaal.
Van een lijf
dat probeert te beschermen.
Dat reageert
op alles wat het ervaart
als te veel
te snel
te ongevraagd.
En ergens daaronder
ligt de vraag
zachter dan een ademhaling:
waar mag ik ontspannen
zonder op mijn hoede te zijn?
waar is het veilig
om gewoon
te zijn
zonder te filteren
wat binnenkomt?