10/05/2026
Een tijdje geleden zag ik een fragment van Marieke Elsinga waarin ze een brief voorlas. De brief ging over hoe snel het leven voorbijgaat en over het leren waarderen van juist de gewone dagen.
De brief begon met de woorden:
“Ik ben 80 jaar oud en word op een dag wakker als mijn 39-jarige zelf.”
Die gedachte bleef hangen. Want waarschijnlijk verlang je dan niet terug naar een perfecte dag, maar juist naar een hele gewone ochtend. Zo’n ochtend waarop een glas melk van tafel valt, de woonkamer bezaaid ligt met speelgoed, de gymtas kwijt is en er vlak voor vertrek óók nog een luier wordt volgepoept.
Laatst zei ik op zo’n chaotische ochtend lachend tegen mijn dochter: “Het is maar goed dat er nu geen vlog van ons gemaakt wordt.” Waarop zij antwoordde: “Dan hadden we vast wel 100 volgers en 1000 likes.”
Ik moest erom lachen. Maar ergens dacht ik daarna: misschien heeft ze gelijk. Misschien zijn het juist deze rommelige, drukke momenten waar we later met weemoed op terugkijken.
Als verloskundige én moeder zie ik elke dag hoe intens deze fase is. Hoe vol, hoe vermoeiend, maar ook hoe uniek. Niet omdat alles klopt, maar omdat dit het echte leven is. De tijd waarin kinderen klein zijn, je nog honderdduizend keer “memmie” hoort roepen en je nodig bent voor de kleinste dingen.
Misschien zijn het juist deze gewone dagen waarvan je later denkt: kon ik er nog maar één van terugkrijgen.
We wensen alle moeders een liefdevolle Moederdag. Geniet van de liefde en aandacht!
We denken ook aan de vrouwen voor wie deze dag beladen is. Wie haar moeder moest missen, zo graag moeder had willen worden of afscheid moest nemen van een kindje. Jullie zijn niet alleen.. 🤍
