14/12/2025
Er is een oude wijsheid die zegt dat de maan in ons staat voor het zachte weten.
Voor het deel van ons dat voelt, luistert, ritme kent.
En toch raken we dat maanspoor zo gemakkelijk kwijt, precies op de momenten dat de wereld ons overspoelt met zoetheid, overvloed en verleiding.
Ik werd daar onlangs zelf weer aan herinnerd.
Bij een training over spiritual business krijgen we altijd een heerlijke, liefdevol bereide lunch van de Oekraïense gemeenschap.
Altijd met een klein taartje erbij.
En na 80 dagen kitchari zei 1 van mijn leermeesters, bijna plagerig: “Neem nou eens zo’n taartje. Geniet er eens van.”
Dus ik nam er één.
Gewoon… één.
Maar binnen een half uur lag ik huilend op de grond.
Mijn hoofd bonkte.
Mijn energie suisde door mijn lijf alsof iemand alle deuren tegelijk had opengezet.
Mijn zenuwstelsel werd gejaagd, mijn gedachten schoten alle kanten op.
Vlug ging ik nadenken; hoe dit ineens?!
Ik had een taartje op.
En dat is het moment waarop ik besefte: het gaat nooit over het taartje.
Het gaat over relatie.
Over afstemming.
Over luisteren naar je waarheid.
Alles wat je tot je neemt, draagt een intentie
Of het nu gaat om suiker, alcohol, roken, vapen, vlees, sociale media, nieuws, stilte, kunst of liefde…
Alles wat we inademen of innemen, alles wat we denken, proeven, lezen, voelen, het vormt de relatie die we hebben met onszelf.
In mijn praktijk zie ik het dagelijks gebeuren: mensen worden gevoeliger, bewuster, eerlijker met zichzelf.
Ze merken dat hun relatie met bepaald eten, drinken of gewoonten verandert, omdat het hen simpelweg niet meer dient.
Ze willen niet meer bij een netwerkbijeenkomst zijn omdat daar teveel wordt gedronken, ze willen niet meer met bepaalde vrienden afspreken omdat de gespreksonderwerpen te oppervlakkig blijven, ze willen naar andere muziek luisteren en andere voeding omdat dit ze helpt thuis te komen.
Niet meer overeenkomt met wie ze aan het worden zijn; zichzelf, ze komen thuis.
Bewust leven staat niet in de weg van verslaving of gewoonte, bewustzijn ontbindt de verslaving.
Omdat een groeiend bewustzijn altijd zichtbaar maakt wat niet meer waar is.
Het lichaam liegt niet.
Zelfs in Amerikaanse gevangenissen zagen onderzoekers wat er gebeurt wanneer mensen suiker en vlees loslaten: de agressie daalde.
De rust keerde terug.
De mind werd weer toegankelijk.
Reflectie werd mogelijk.
Niet omdat deze mensen ineens ‘braaf’ werden, maar omdat hun zenuwstelsel eindelijk de kans kreeg om te landen.
Wanneer het lichaam tot rust komt, krijgt het bewustzijn weer ruimte om bewust keuzes te maken.
Er komt ruimte voor menselijkheid, voor verbinding, voor heroriëntatie op het leven.
In de verhalen over Ganesha lezen we hoe hij zich ooit liet verleiden door zoetigheid.
Zijn buik, vol van overvloed, verloor het evenwicht.
Een kleine verstoring, een muis die schrikt van een cobra die sist en alles valt open.
Het is het beeld van wat gebeurt wanneer we te veel binnenlaten dat niet in overeenstemming is met onze essentie.
Zelfs de maan moest zo hard lachen dat Ganesha viel, dat Ganesha (zoon van Shiva) uit boosheid een slagtand afbrak en deze naar de maan slingerde.
Het licht van de maan was uit en bleef uit.
Daardoor bleef de zinderende hitte van de zon altijd aanwezig.
Zonder de maan is er geen stilte, geen schaduw, alleen felle zon die alles verbrandt.
Precies zo verliezen wij onszelf wanneer we vergeten te luisteren naar die zachte innerlijke maan.
Wanneer we toegeven aan overvloed die eigenlijk leegte maskeert.
We hebben het bewustzijn nodig als innerlijk kompas.
Welke relatie houd jij werkelijk in stand?
Ik wil je voor de komende dagen uitnodigen om eens zacht, eerlijk en nieuwsgierig te voelen:
Welke relatie heb jij met alcohol?
Met suiker of zoetigheid?
Met roken, vapen, of subtielere vormen van verdoving?
Met sociale media, nieuws, informatie?
Met stilte?
Met kunst, muziek, ritueel?
Met je partner?
Met je vrienden?
En… vóóral....welke relatie heb je écht met jezelf?
Niet vanuit oordeel.
Niet vanuit wilskracht.
Maar vanuit liefdevolle zelfobservatie.
Voedt dit mijn licht?
Of neemt het me langzaam van mezelf weg?
Want de kern van elke relatie, met voeding, met mensen, met gewoonten is altijd dezelfde:
Ben ik trouw aan mijn oorsprong?
Of raak ik mezelf onderweg kwijt?
Een uitnodiging voor deze tijd van overvloed
De feestdagen brengen veel moois, maar ook veel prikkels, verleidingen, verwachtingen.
Het is een tijd waarin we gemakkelijk wegdrijven van ons midden, van onze innerlijke maan, van ons stille weten.
Maar jij hebt altijd een keuze.
Je kunt elk moment terugkeren naar je eigen ritme.
Terug naar je eigen lichaam.
Terug naar de zachte waarheid in jou die precies weet wat voedt en wat verdunt.
Dus vraag je deze dagen af:
Waarmee wil ik mijzelf werkelijk voeden?
Welke energie wil ik ontvangen?
Welke relatie wil ik onderhouden, en welke mag ik loslaten?
Ik wens je een tijd van helderheid, zachtheid en diepe afstemming.
En ik hoor heel graag hoe dit alles voor jou resoneert, in je lijf, in je leven, in je ziel.
Met een buiging in liefde en licht,
Liv Sita Bibian
30 jaar studie & werkervaring met holistisch & sytemisch werken.
