21/05/2026
Dus nu houdt je je niet alleen aan een grens vast maar tegelijkertijd rouw je om; de versie van jezelf die zij liever zagen, de relaties die jij voor echt hield en de steun die je hoopte te ontvangen. En de schuldgevoelens? Het betekent niet dat je fout bent. Het betekent dat je geconditioneerd bent om je verantwoordelijkheid te voelen voor het comfort van anderen. Dus wanneer je uiteindelijk voor jezelf kiest, voelt het in het begin niet als een empowerment helaas. Het voelt eerder als: angst, schaamte, twijfelen aan jezelf en verlies. Dat betekent niet dat jouw grens verkeerd is. Het betekent dat die werkt! Omdat grenzen niet onthullen wie jou respecteert maar laten zien wie er van je profiteerde omdat je er geen had.
Je bent niet ‘te veel’. Je bent alleen niet langer toegankelijk voor disfunctie. En ja, dat kan je relaties kosten. Maar vraag jezelf eens af: waren die relaties gebaseerd op liefde … of op zelfopoffering?
Laat dat landen……
En misschien is dat precies waarom dit zo pijn doet.. Omdat je niet alleen afstand doet van je gedrag, maar ook van de rol die je jarenlang hebt gedragen om anderen zich comfortabel te laten voelen.
💭 Herken jij dit gevoel? Dat schuldgevoel zodra je voor jezelf kiest?
Laat één woord achter dat beschrijft hoe dit voor jou voelt? ⬇️
vrijerleven
