09/03/2026
Oké… even een eerlijke vraag.
Ben jij iemand die eerst alles helemaal uitdenkt voordat je begint?
Of ben je meer het type: “Ik zie wel waar het schip strandt.”
Ik behoor dus duidelijk tot die laatste categorie.
Als ik een idee krijg, ga ik meestal meteen in actie. Mensen die mij kennen weten dat ik dan op Max Verstappen-snelheid ga.
Niet eerst eindeloos nadenken.
Niet alle voors en tegens afwegen.
Gewoon… gaan met die banaan.
En ja, dan kom je ook dingen tegen waarvan je later denkt:
Ja Ka, dat had je misschien van tevoren kunnen bedenken.
Maar goed… dat is eigenlijk wel een beetje de rode draad in mijn leven.
Soms pakt dat geweldig uit.
Soms iets minder.
Ik ben bijvoorbeeld twee keer binnen één jaar getrouwd… en ook weer gescheiden. Daar had ik misschien iets langer over moeten nadenken. Maar goed, dan had ik ook niet mijn vijf geweldige kinderen gehad.
Dus uiteindelijk zie je toch weer: alles komt op zijn plek terecht.
En toen kwam het idee van De Keukentafel.
Eind november ontstond het idee om samen met Hilly De Keukentafel te beginnen. En samen met haar man Michel (onze vaste huisklusser) hebben we dat idee in anderhalve maand werkelijkheid gemaakt.
Was dat makkelijk?
Nou… bloed, zweet en tranen.
Vloeren leggen, schilderen, nog meer schilderen, aankleden… en ondertussen proberen alles op tijd af te krijgen.
Maar op 7 februari stonden we er.
Klaar voor de opening.
En jemig, wat ben ik trots dat we dit in zo’n korte tijd voor elkaar hebben gekregen.
En een dikke pluim voor Michel, want die heeft echt kneiterhard gewerkt.
Maar toen begon het echte werk pas.
Tijdens de verbouwing dachten we vooral aan muren, verf en inrichting. Over het programma en de planning hadden we eigenlijk nog niet echt nagedacht.
Ons hoofd zat simpelweg te vol.
Dus we zijn gewoon gestart.
Een beetje op gevoel.
En eerlijk gezegd ook een beetje op automatische piloot.
En dan nog iets nieuws: samenwerken.
Ik ben al jaren gewend om alles alleen te doen. Nu moet ik leren overleggen, plannen en samen beslissingen nemen.
En dat is soms wennen.
Mijn hoofd zit vaak al bij het eindresultaat, terwijl ik de hele weg daar naartoe nog niet eens verteld heb.
Gelukkig zegt Hilly dan weleens:
"Ka… ho. Even terug naar het begin."
Haha… het begin.
Dat was vaak al een paar uur eerder toen mijn hoofd ontplofte van de ideeën.
Maar ik merk dat er langzaam weer ruimte ontstaat.
Ruimte voor nieuwe ideeën.
Ruimte voor plannen.
En ruimte om De Keukentafel verder te laten groeien.
Een plek waar mensen samenkomen, delen, leren en elkaar inspireren.
En langzaam maar zeker begint alles op zijn plek te vallen.
❤️
Nu ben ik dus echt benieuwd:
Ben jij iemand die eerst alles uitdenkt…
of iemand die gewoon begint en het onderweg wel uitzoekt?
Laat eens weten 👇
Ik vermoed dat er hier meer “gewoon-doeners” zitten dan we denken 😄
