30/01/2026
Parallelle levens: een aantrekkelijk idee, maar niet hindoeïstisch
Het idee van parallelle levens hoor je steeds vaker. Dat je niet alleen dit leven leeft, maar ook andere levens tegelijk. In een andere tijd, een andere plek, misschien zelfs een andere wereld. En dat ervaringen, angsten of beelden die je nu hebt, daar vandaan komen.
Het klinkt mysterieus. En eerlijk is eerlijk: het kan ook heel overtuigend voelen.
Maar als je het langs de klassieke hindoeïstische leer legt, dan moet je iets ongemakkelijks toegeven: dit idee klopt simpelweg niet met wat de geschriften zeggen.
Niet een beetje niet. Gewoon niet.
Wat bedoelen mensen eigenlijk met parallelle levens?
Meestal dit:
• je ziel zou meerdere levens tegelijk leven
• tijd zou geen volgorde hebben
• alles gebeurt “nu”
Als iemand tijdens meditatie, therapie of regressie beelden ziet die niet bij dit leven passen, wordt al snel gezegd: dat is een parallel leven.
Dat is begrijpelijk. Maar het is ook een snelle conclusie.
Wat zegt de Bhagavad Gītā?
De Bhagavad Gītā is opvallend nuchter. Krishna draait er niet omheen.
Hij zegt in Gītā 2.13 dat de ziel van kind naar volwassene naar ouderdom gaat, en daarna naar een ander lichaam. Dat is een overgang, geen stapel levens tegelijk.
En in Gītā 2.20 zegt hij:
De ziel wordt niet geboren en sterft niet. Zij is eeuwig.
Dat wordt vaak verkeerd begrepen. Eeuwig betekent hier niet: overal tegelijk actief. Het betekent: niet gebonden aan geboorte en dood. Het lichaam komt en gaat. De ziel niet.
Reïncarnatie gebeurt dus gewoon:
leven → sterven → nieuw leven.
Geen parallel programma.
“Maar tijd bestaat toch niet?”
Dat klopt — maar niet op de manier waarop het vaak wordt gebruikt.
Krishna zegt in Gītā 4.5 dat hij zich al zijn levens herinnert, en Arjuna niet. Waarom? Omdat Krishna als het goddelijke niet aan tijd gebonden is, en Arjuna wel.
Dat verschil is essentieel.
Wat voor het goddelijke buiten tijd ligt, wordt door de mens in tijd ervaren. Dat betekent niet dat jij ineens meerdere levens tegelijk leeft. Het betekent dat je bewustzijn beperkt is.
Of simpeler gezegd:
tijdloosheid van de ziel is iets anders dan meerdere levens tegelijk leiden.
En de Yoga Sūtra’s dan?
Patañjali is nog minder romantisch. Die is praktisch en streng.
In Yoga Sūtra 2.13 zegt hij dat karma leidt tot geboorte, levensduur en ervaring. Dat werkt alleen als er orde en volgorde is. Anders slaat karma nergens meer op.
En ja, hij zegt ook dat je inzicht kunt krijgen in vorige levens (Yoga Sūtra 3.18). Maar dat gaat over het begrijpen van patronen, niet over het letterlijk meeleven in andere tijdlijnen.
Het doel van yoga is niet: verhalen verzamelen.
Het doel is: bevrijding van hechting.
Dus wat ervaren mensen dan wél?
Vaak:
• diepe lagen van het bewustzijn
• oude indrukken (saṁskāra’s)
• symbolische beelden die iets willen laten zien
Het hindoeïsme zegt daar niet van: “onzin”.
Maar het zegt wel: wees voorzichtig met hoe je het benoemt.
Niet elke innerlijke ervaring is een feitelijke geschiedenis. Soms is het een spiegel.
De kern, zonder omwegen
Het hindoeïsme leert:
• je leeft één leven tegelijk
• reïncarnatie verloopt in volgorde
• karma en verantwoordelijkheid blijven altijd gelden
Parallelle levens klinken modern en aantrekkelijk, maar ze passen niet binnen de klassieke Vedische visie.
Of zoals het eenvoudiger gezegd kan worden:
Je bent geen persoon die overal tegelijk rondloopt.
Je bent bewustzijn dat zich hier en nu uitdrukt.
En dát is al ingewikkeld genoeg.
Loop je rond met ervaringen, beelden of gevoelens die je niet goed kunt plaatsen en wil je daar nuchter én verdiepend naar kijken — zonder de grond onder je voeten te verliezen — dan kun je contact opnemen.
📩 info@JaiAmbe.nl
📱 WhatsApp: +31 6 38 61 09 30
Inzicht is pas waardevol als het je helpt vrijer te leven.