11/03/2024
Onveilige jeugd, onveilige hechting, gedoe in relaties.
Ik zie ze de laatste tijd best veel langskomen, mensen die het lastig vinden om zich over te geven aan de liefde en aan relaties. Het patroon lijkt daarbij vaak hetzelfde te zijn, of het is een vastklampen en het wordt verstikkend of het is al snel het wegduwen van de ander en het niet toelaten van de liefde. In beide gevallen is er angst en een innerlijke onveiligheid.
Het valt mij op dat er daarbij weinig aandacht is voor de eigen jeugd en hoe dat doorwerkt in het nu. Was het toen wel ok voor je? Hoe was de relatie tussen je ouders? Waren je ouders er voor je en voelde je je gewenst en geliefd? Bijna 1 op 1 blijkt er dan allerlei gedoe in de vroege jeugd geweest te zijn. De impact van zo'n onveilige jeugd op het hier en nu wordt daarbij nog wel eens onderschat.
Het gaat daarbij echt niet alleen om de overduidelijke gevallen van geweld en misbruik. Een emotioneel onbeschikbare moeder of afwezige vader hebben bijvoorbeeld ook diepgaand effect op hoe we later potentiële partners ervaren. Het meermaals hebben moeten verhuizen wil ook nog wel eens allerlei hechtingsproblemen geven. Je nergens thuis voelen, ergens niet kunnen aarden of niet kunnen vertrouwen dat iemand blijft bijvoorbeeld.
Je hebt je in jouw jeugd in min of meerdere mate onvermijdelijk aangepast aan de situatie en geleerd om daarmee om te gaan. Je hebt jezelf onbewust gevormd om zo te mogen blijven. Als ik me zó gedraag, dit wel doe of zeg en dat juist niet dan krijg ik wel liefde en dan word ik niet gestraft. De coping mechanismen die toen nodig waren om de liefde van je ouders te krijgen en je veilig te voelen kunnen nu echter een ernstige belemmering voor je zijn. De hele tijd aan staan, op je hoede zijn, jezelf inhouden, kleiner maken etc. Of de brave harde werker zijn en jezelf daarin altijd wegcijferen, of altijd maar lief zijn en je niet uitspreken. Er is dan een chronisch innerlijk spanningsveld, een constante staat van stress of niet authentiek zijn dat vroeg of laat in een liefdesrelatie tot problemen gaat leiden. (en als het al niet eerder tot fysieke en/of mentale klachten heeft geleid)
Het bizarre daarbij is dat je heel vaak juist precies die partner uitkiest waarmee je geconfronteerd wordt met je coping mechanismen en het gedoe uit je eigen verleden. En er is een grote kans dat je in een volgende relatie precies dezelfde thema's tegenkomt. Totdat je het in jezelf aangaat, want dan kan er echt iets gaan veranderen.
Door in een sessie naar de pijn en de coping mechanismen toe te gaan kunnen we ze bewust worden, dat is de eerste stap naar transformatie. En ja, dan willen er wel eens tranen vloeien. Smeltwater noem ik dat ook wel. Vastgezet verdriet, gemis, pijn, het mag loskomen, smelten en doorstromen. Dat wat we toen een plekje hebben moeten geven kan in het hier en nu transformeren. En dat geeft heel veel vrijheid, in jezelf, in relaties en in het leven in de volle breedte.
Speelt dit bij jou misschien ook? Raakt het iets? Dan wil ik je graag verder helpen. Ik heb de komende weken nog ruimte hiervoor.
