12/07/2022
Juan
----------------------------
Wanneer je een ambassadeurs rol op je neemt voor een product dan is je motivatie belangrijk. Hieronder schets ik waargebeurde relaas van Juan (naam is fictief) en mijn gedeelde ervaring met hem. Ik vertrouw erop dat de motivatie voor mijn inzet bij ElineSpreekt dan duidelijker is.
----------------------------
Juan (15) is zwaar autistisch, zeer slechthorend en heeft een verstandelijk niveau van ongeveer 4 jaar. Hij woont sinds zijn vijfde verjaardag in een inrichting.
Wegens de combinatie van zijn beperkingen is het altijd heel moeilijk geweest voor Juan om zichzelf duidelijk te maken. Hij wordt gewoon haast nooit begrepen. Hierdoor heeft Juan een manier ontwikkeld om in ieder geval aandacht te krijgen. Door middel van geweld.
Zowel bij zijn ouders als ook bij de verzorgers kiest Juan heel regelmatig voor agressie als hij weer eens niet begrepen wordt. Hij richt dan zijn armen in de lucht en komt luidkeels op je afgestormd. Dan probeert hij juist jouw kanaal van communiceren (je gezicht) te krabben of slaan.
De enige manier om hier als verzorgers mee om te gaan is om Juan met meerdere mensen naar de grond te werken en te fixeren. Net zo lang als het duurt om de agressie weer weg te laten vloeien en dan is het wachten op de volgende aanval.
Door dit gedrag is Juan heel zijn jonge leven van inrichting naar inrichting verhuist. Simpelweg omdat het personeel hem niet meer aan kon. Wegens zijn agressie naar personeel bleef hij vaak ingesloten op zijn kamer. Dat Juan op 15 jarige leeftijd was uitgegroeid tot een behoorlijk uit de kluiten gewassen jongeman van rond de 1:80, hielp natuurlijk ook niet mee.
Voor mijzelf leerde ik Juan kennen toen ik werkte als begeleider op een woongroep bij Kentalis. Er zou een laatste poging komen om Juan nog een rustig leven te gunnen. Door hem te laten verhuizen naar onze woongroep, met een aparte aanbouw en 24 uurs begeleiding hoopten we voldoende structuur te kunnen bieden om zo de agressie te doen verminderen.
De eerste 3 maanden lag ik bijna elke dienst wel enkele uren met Juan op de grond in fixatie. Het was een zware strijd waarbij de frustratie van het kind zo duidelijk was. De agressie was een laatste middel om nog wat aandacht te krijgen, maar eigenlijk wilde Juan gewoon rustig communiceren en begrepen worden.
Na die eerste 3 maanden begon ik structuurtjes en automatismen te herkennen. De eerste paar keer dat ik preventief actie ondernam om een stijgende frustratie te ontkrachten, waren heel verwarrend voor Juan. Ik zag hem echt denken “begrijp jij mij?”.
Uiteindelijk liep ik na een maand of vier hand in hand met een lachende Juan richting de schommel (zijn nieuwe favoriete bezigheid). Bijna geen agressie meer en een gelukkige 15 jarige jongen. Maar nu kwam de volgende uitdaging: hoe gaan we dit begrip ook scheppen tussen Juan en de andere begeleiders.
----------------------------------
Elke vorm van aandacht en liefde begint bij het leggen van contact met een ander. Dit lukt eigenlijk alleen maar als je jezelf duidelijk kunt maken. De eenzaamheid die kan ontstaan als "contact leggen" juist heel moeilijk is, is enorm tragisch. Maar ook heel goed te voorkomen.
Met ElineSpreekt promoot ik een tool waardoor mensen met een beperking makkelijker kunnen communiceren. Mijn motivatie komt van mijn eigen ervaringen.
Want elke stem verdient het om begrepen te worden.
-Wilbert-