31/03/2026
Migraine opstelling Individueel ( zonder representanten)
Tijdens een individuele opstelling rondom migraine werd zichtbaar dat de klacht zich niet alleen in het hoofd afspeelt, maar een weg aflegt door het hele lichaam.
Het begon in de buik en maag, bewoog naar het hart, trok omhoog via de nek naar het hoofd en eindigde uiteindelijk in het rechteroor.
Het lichaam liet als het ware stap voor stap zien waar de spanning zat.
Wat zichtbaar werd, is dat migraine hier niet de oorzaak was, maar de uitkomst van een onderliggende beweging.
Onder de klacht lag een diep gevoel van eenzaamheid.
Niet zomaar eenzaamheid, maar een vorm die ontstaat wanneer iemand fysiek aanwezig is, maar emotioneel niet bereikbaar.
In de opstelling werd duidelijk dat de partner niet volledig aanwezig kon zijn.
Niet omdat hij dat niet wilde, maar omdat hij zelf nog wachtte.
Hij wachtte op erkenning van zijn ouders.
Zijn ouders waren echter sterk verbonden met het verlies van hun overleden dochter.
Hun aandacht en liefde waren daar gebleven, waardoor er voor hun zoon onvoldoende ruimte was.
Wanneer een kind niet volledig gezien en erkend wordt, ontstaat er een gemis.
En wat niet ontvangen is, kan later ook niet vanzelf worden doorgegeven.
Daardoor kon de partner niet volledig beschikbaar zijn voor zijn vrouw en zijn eigen zoon.
De vrouw voelde dit als eenzaamheid, en haar lichaam ging dit dragen.
De migraine werd zo een uitdrukking van iets dat niet uitgesproken of ontvangen kon worden.
Dat de klacht uiteindelijk eindigde bij het rechteroor is veelzeggend.
Het oor staat vaak symbool voor:
niet gehoord worden
niet ontvangen worden
of iets wat gehoord wil worden, maar geen plek krijgt
Na de opstelling ontstond er meer ademruimte.
Dat betekent niet dat alles direct opgelost is, maar wel dat er iets essentieels is verschoven:
Het systeem is weer gaan bewegen.
Iets wat vastzat is gezien.
En het lichaam hoeft de spanning niet meer op dezelfde manier vast te houden.