18/05/2026
Yoga aan zee
Yoga aan zee is echt anders dan yoga in een shala of yogaruimte.
Sommige houdingen zijn moeilijker, zoals staande houdingen en balanshoudingen. Het zand kan onder je voeten wegschuiven, waardoor je langzaam en ongewild steeds dieper in een spreidstand komt. Doordat het zand minder egaal is, moet je bij balanshoudingen — staand op één been — harder werken. En als de wind je dan ook nog zachtjes uit balans probeert te halen, mag je echt al je yogaskills uit de kast halen: focussen, in het hier en nu zijn, je hoofd leegmaken en de juiste spieren aanspannen én ontspannen om in de houding te blijven.
Soms helt het strand wat af en dat maakt vooroverbuigingen lastiger, omdat je verder omlaag kunt bewegen voordat je de grond raakt.
Ook kan er meer afleiding zijn. Denk aan paarden met hun ruiters die over het strand rijden, meeuwen die laag overvliegen, een knuffelend stelletje, zeilboten in de verte of een strandwacht die een vlag ophangt. Dat maakt het moeilijker om bij jezelf te blijven en naar je lichaam te luisteren. En als er iets spectaculairs gebeurt, noem ik die les weleens ‘yoga voor gevorderden’.
Er zijn echter ook yogahoudingen die juist makkelijker zijn op het strand. Iedereen die last heeft van zijn knieën en bij houdingen zoals de boze kat (cat/cow) of de halve maan graag een kussen onder de knieën legt, merkt soms dat een asana in het zand juist pijnloos of makkelijker gaat.
Mijn favoriet zijn echter de oefeningen waarbij je het zand actief gebruikt om houdingen aan te passen of makkelijker te maken.
Bij voldoende interesse vertel ik daar de volgende keer graag meer over.
