19/01/2026
Ik heb mezelf nooit gezien als ondernemer.
Echt niet.
Ondernemen voelde groot, zakelijk, strategisch.
Niet als iets dat bij mij paste.
Ik wilde geen bedrijf.
Ik wilde vrouwen helpen.
Met iets waar ik zelf ooit zóveel hulp bij nodig had.
En wat mij uiteindelijk enorm veel heeft gebracht.
En dat wilde ik doen op mijn eigen manier.
Wat begon naast mijn werk in loondienst,
groeide langzaam uit tot iets waar mijn hart steeds sneller van ging kloppen.
Hypnobirthing geven.
Doula zijn.
Geboortecoach zijn.
Steeds weer dat gevoel: hier hoor ik te zijn.
En steeds weer die bevestiging.
In gesprekken.
In verhalen.
In hoe vrouwen me teruggeven: dit heeft me echt geholpen.
Net hoorde ik One Day (Vandaag) van Bakermat.
Had ik een gesprek met een andere ondernemer.
En ineens voelde ik weer heel helder
waarom ik dit doe.
En waarom ik blijf kiezen voor groei.
Niet omdat het makkelijk is.
Niet omdat het altijd zeker voelt.
Maar omdat dit werk te veel klopt
om het klein te houden.
Ja, ondernemen vind ik nog steeds spannend.
Ik werk nog freelance ernaast.
Ik vraag me soms af hoe een maand loopt.
En toch blijf ik investeren.
In mezelf.
In deze praktijk.
In wat ik vrouwen en hun partner mee wil geven.
Misschien ben ik geen ondernemer zoals het boekje zegt.
Maar dit is wel mijn manier.
En die voelt VANDAAG precies goed.