20/05/2026
Ik wist echt niet of ik kinderen wilde.
Ik zag steeds ‘meloen-brievenbus’ voor me. Ik was ervan overtuigd dat bevallen het meest pijnlijke en vreselijke zou zijn dat je kon overkomen. Als het voorbijkwam, volgde er altijd een diepe zucht.
Ik was doodsbang.
Toch ontstond die kinderwens. En toen ik eindelijk zwanger was, na twee jaar proberen en een medisch traject, was die angst er gewoon nog steeds. Ik dacht zelfs: waarom doet niet iedereen gewoon een keizersnede? Narcose, wakker worden met een baby, geen pijn. Probleem opgelost. Toch?
Totdat ik besefte dat ik toch iets moest met die angst. Ik ging googelen op ‘angst voor bevallen’ en kwam uit bij hypnobirthing. Maar ik kon het haast niet geloven.
De eerste bevalvideo die ik zag tijdens de cursus veranderde alles. Een vrouw, sereen, zeker niet schreeuwend, in bad aan het bevallen. Ik dacht: HOE is deze vrouw aan het bevallen?! Maar dit kon dus óók.
Ik kreeg echte informatie, concrete tools, ontspanningsoefeningen en handvatten voor Robby. Van binnen voelde het rustig. Ik dacht: kom maar op, ik kan dit.
Mijn eerste bevalling thuis in bad, sereen. Mijn tweede opnieuw thuis in bad, zo sterk. Mijn derde eindigde met persweeën in de ambulance en een keizersnede.
Maar bij alle drie kon ik blijven vertrouwen. Dankzij mijn ademhaling raakte ik geen moment in paniek, ook niet in de ambulance.
Voorbereiding geeft geen garantie op een perfecte bevalling. Maar het zorgt ervoor dat het niet zomaar over je heen komt. Dat jij erin staat. Bewust, voorbereid, met vertrouwen.
Herken jij die angst? Die twijfel of je het aankan? 👇