07/03/2026
🤦♀️ Hoe een overtuiging je ziek kan maken
Het is 22.47 uur. De kinderen liggen in bed. De vaatwasser draait… maar jij zit nog achter je laptop.
Die mail kan morgen ook, maar je verstuurt hem nu.
Dat verslag kan scherper, dus je leest het nog een keer.
In de groepsapp reageer je als eerste.
Op je werk ben jij degene die altijd bijspringt. “Geeft niet, ik doe het wel.”
Gelukkig zeg iemand: “Wat fijn dat jij dit oppakt”. Je voelt een korte warme gloed door je heen trekken. Zie je wel. Ik doe ertoe.
Maar wat bijna niemand ziet, hoe leeg het ineens voelt als je eindelijk op de bank neerploft en alles stilvalt. Hoe moeilijk je eindelijk - veel te laat -, inslaapt. Hoe je schouders strak aanvoelen.
Wat is dat toch dat je zo hard werkt? Dat je zo vaak die signalen van overbelasting en uitputting negeert.
Is het een overtuiging waarvan je nauwelijks meer weet hoe die ooit ontstaan is? Klinkt het als: ik moet hard werken om er te mogen zijn? Misschien herken je dit wel. Dat je je pas waardevol voelt als je presteert. Dat je iets moet bewijzen om gezien te worden. Dat rust gelijkstaat aan luiheid en grenzen stellen aan falen.
Dus ga je door, ook als je moe bent. Je hoofd spoort je aan. Dit kan ook nog wel even gedaan worden, maar je lichaam begint steeds vaker te protesteren met vermoeidheid. Langzaam zak je weg in een gevoel van leegte of somberheid.
En dan is mijn vraag. Wat als je klachten niet het probleem zijn, maar het gevolg van een overtuiging die jou al jaren op scherp zet?
Je lichaam kan niet blijven vechten voor erkenning, je lichaam kan niet eindeloos uitgeput worden zonder dat je ergens breekt, ziek wordt, of het nu een burn-out is, angstklachten of depressiviteit.
Voorkom dat je daarin terechtkomt. Het begint met het besef dat bepaalde overtuigingen ziekmakend zijn.
💬 Ik ben benieuwd: voor wie of voor wat werk jij eigenlijk te hard?
