Revalidatie Nederland

17/04/2026

Dankzij de samenwerking tussen Vogellanden en Stichting Erik Scherder Huizen is vandaag het Erik Scherder Huis Zwolle geopend. Een plek waar jongeren met ernstig hersenletsel intensief worden begeleid naar een leven met perspectief. Het huis is gerealiseerd dankzij de steun van de Postcode Loterij en Stichting Handicap NL.

Lees verder: 👇

16/04/2026

Expertisecentrum Verduurzaming Zorg (EVZ) presenteert een nieuwe online interactieve rondleiding door Kijk!Duurzaam! van duurzame maatregelen bij een zorgorganisatie. Nu kun je ook rondlopen en -kijken bij De Hoogstraat Revalidatie in Utrecht. De online tour is vanaf vandaag te vinden op de website van het EVZ: https://www.expertisecentrumverduurzamingzorg.nl/kennisbank/online-rondleiding-bij-de-hoogstraat-revalidatie/

Bekijk verduurzamingsmaatregelen van dichtbij met uitgebreide toelichting bij deze interactieve digitale rondleiding bij zorgorganisatie ASVZ

14/04/2026

In de serie “Vijf vragen aan” spreekt Revalidatie Magazine professionals in de Medisch Specialistische Revalidatie (MSR). We gaan in gesprek over hun weg naar de sector, de dagelijkse praktijk van hun werk en wat de MSR uniek maakt ten opzichte van andere medische zorg. We trappen af met Tessa Hogt, revalidatiearts en medisch manager bij Klimmendaal. ‘We werken niet solistisch, maar juist samen met andere specialisten.’

𝗛𝗼𝗲 𝗯𝗲𝗻 𝗷𝗲 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗠𝗲𝗱𝗶𝘀𝗰𝗵 𝗦𝗽𝗲𝗰𝗶𝗮𝗹𝗶𝘀𝘁𝗶𝘀𝗰𝗵𝗲 𝗥𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲 (𝗠𝗦𝗥) 𝘁𝗲𝗿𝗲𝗰𝗵𝘁𝗴𝗲𝗸𝗼𝗺𝗲𝗻?
‘Tijdens mijn laatste coschappen binnen de geneeskundeopleiding liep ik in het Deventer Ziekenhuis mee met een revalidatiearts. Daar viel alles op zijn plek. Ik zag hoe je als revalidatiearts samenwerkt met veel verschillende disciplines en specialismen. Hoe breed het vak is, van orthopedische tot neurologische vraagstukken. En hoe je verder kijkt dan de diagnose: wat vinden patiënten belangrijk in hun dagelijkse leven en hoe kun je daar samen naartoe werken? Mijn begeleider bewoog zich soepel door het ziekenhuis – als een vis in het water – en liet zien wat je als revalidatiearts allemaal kunt betekenen. Toen wist ik: dit wil ik ook.’

𝗪𝗮𝘁 𝘃𝗶𝗻𝗱 𝗷𝗲 𝗵𝗲𝘁 𝗺𝗼𝗼𝗶𝘀𝘁𝗲 𝗮𝗮𝗻 𝗷𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗸?
‘We zijn een vak dat zich continu doorontwikkelt. Als revalidatieartsen hebben we een brede blik op wat een patiënt nodig heeft en helpen we andere specialisten om ook zo te kijken. Laatst was ik op een congres voor anesthesiologen over pijn en daar zag ik dat de focus steeds meer verschuift van alleen behandelen naar het gesprek: wat is voor deze patiënt belangrijk? Daarnaast ontwikkelen we ons vak niet alleen inhoudelijk, maar juist ook in samenwerking en netwerken, bijvoorbeeld binnen de geriatrische revalidatiezorg.

Wat mijn werk extra mooi maakt, is mijn dubbelrol: in het ziekenhuis zie ik wat er leeft bij patiënten en wat er verandert in hun wensen en behoeften, en als medisch manager neem ik dat mee in hoe we de organisatie vormgeven.’

𝗪𝗲𝗹𝗸𝗲 𝗲𝗿𝘃𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗮𝗸𝘁𝗲 𝘃𝗲𝗲𝗹 𝗶𝗻𝗱𝗿𝘂𝗸 𝗼𝗽 𝗷𝗲?
‘Een tijd geleden was er een ouder echtpaar. De vrouw verloor een groot deel van haar gezichtsvermogen en kreeg problemen met haar balans. Bewegen was voor hen een eerste levensbehoefte; ze gingen élke dag samen fietsen. Dat wilden ze ondanks haar beperkingen blijven doen. Een jaar later zag ik ze voor een controlegesprek en wat bleek: ze hadden een tandem gekocht en zijn inderdaad elke dag blijven fietsen. Weer of geen weer. Ik vind dat zo mooi om te zien, hoe mensen altijd zoeken naar mogelijkheden en hoe ze dit als “team” hebben opgepakt. Dat is iets wat mij altijd zal blijven raken: de veerkracht en het aanpassingsvermogen van patiënten.’

𝗪𝗮𝘁 𝗺𝗮𝗮𝗸𝘁 𝗱𝗲 𝗠𝗦𝗥 𝘃𝗼𝗹𝗴𝗲𝗻𝘀 𝗷𝗼𝘂 𝘄𝗮𝗮𝗿𝗱𝗲𝘃𝗼𝗹?
‘Onze kracht zit ‘m in de hulpvraaggerichte benadering. We kijken niet alleen naar wat medisch-technisch mogelijk is, maar vooral naar wat de patiënt wil bereiken. Dat betekent ook dat je soms bewust iets níet doet, omdat het niet past bij iemands leven. We worden als revalidatieartsen vaak betrokken bij andere specialismen. Bijvoorbeeld vóór een operatie zoals een amputatie, om samen met de chirurg en de patiënt te bespreken wat de ingreep voor gevolgen heeft voor het dagelijkse leven. Zo helpen we de patiënt een weloverwogen keuze te maken. Die samenwerking maakt de zorg nog patiëntgerichter, maar uiteindelijk ook beter en doelmatiger.’

𝗪𝗮𝘁 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗱𝗲 𝗠𝗦𝗥 𝗻𝗼𝗱𝗶𝗴 𝗼𝗺 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝘁𝗼𝗲𝗸𝗼𝗺𝘀𝘁 𝘀𝘁𝗲𝗿𝗸 𝗲𝗻 𝗿𝗲𝗹𝗲𝘃𝗮𝗻𝘁 𝘁𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷𝘃𝗲𝗻?
‘Het belangrijkste is dat de zorg toegankelijk blijft. Dat betekent dat we goed moeten kijken naar welke zorg binnen de MSR hoort en wat we over de muren heen kunnen organiseren. Samenwerking speelt daarin een grote rol, net als het “ontschotten” tussen verschillende vormen van zorg, zoals ziekenhuiszorg, revalidatie en geriatrische revalidatie. Daarnaast is digitalisering een belangrijke ontwikkeling en zie ik kansen in andere manieren van zorg leveren, bijvoorbeeld meer op afroep in plaats van via reguliere controles.’

13/04/2026

Afgelopen zaterdag 11 april bruiste de Coolsingel van trots, doorzettingsvermogen en blijdschap. Meer dan 50 kinderen van Rijndam Revalidatie finishten tijdens de Your Marathon Challenge, onderdeel van de NN Marathon Rotterdam. En wat hebben ze het goed gedaan, onder luid applaus van familie en toeschouwers. Juichend kwamen de kinderen over de finish.

Voor de kinderen begon de uitdaging al weken eerder. De eerste 41 kilometer legden ze stap voor stap zelf af, lopend of rollend. Afgelopen zaterdag vormden de laatste 1195 meters over de Coolsingel het feestelijke slotstuk. Aangemoedigd door het publiek werd iedere deelnemer als een winnaar onthaald. “Toen ik haar over de finish zag komen, kreeg ik tranen in mijn ogen,” vertelt een trotse moeder.

De Your Marathon Challenge draait niet om snelheid of eindtijden. Maar om ontwikkeling, zelfvertrouwen en plezier in bewegen. De kinderen ontdekken wat allemaal wél mogelijk is, ondanks hun beperking.

De kracht van deze dag zit in de zichtbaarheid. Kinderen met een beperking die in hartje Rotterdam vol trots meedoen aan dit fantastische sportevenement. Langs het parcours was de boodschap duidelijk voelbaar: sport is er voor iedereen. De Your Marathon Challenge laat zien dat meedoen ertoe doet en impact heeft.

Deelname aan de Your Marathon Challenge is mogelijk dankzij de inzet van stichting Vrienden van Rijndam Revalidatie, familieleden, begeleiders en therapeuten. Samen haalden de kinderen en hun familie opnieuw een prachtig bedrag van € 7.500 op voor Vrienden van Rijndam. Met deze opbrengst worden sport- en spelactiviteiten voor jonge revalidatiepatiënten mogelijk gemaakt. Doneren kan nog steeds via: http://www.vriendenvanrijndam.nl/your-marathon-challenge.

𝗪𝗮𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗳𝗲𝗲𝘀𝘁 𝗯𝗶𝗷 𝗱𝗲 𝗬𝗼𝘂𝗿 𝗠𝗮𝗿𝗮𝘁𝗵𝗼𝗻 𝗖𝗵𝗮𝗹𝗹𝗲𝗻𝗴𝗲!

Vandaag was het zover. Op de Coolsingel liepen kinderen hun laatste 1,2 kilometer. Daarmee maakten zij hun eigen marathon compleet.

Meer dan 50 kinderen stonden aan de start van de Your Marathon Challenge. Samen met hun broertjes, zusjes en ouders.
Iedereen deed mee op zijn eigen manier, rennend, rollend of lopend.

Langs de kant klonk applaus. Bij de finish alleen maar trots, blije gezichten en high fives. De kinderen werden ontvangen als helden.

Ook zijn we heel trots op onze deelnemers aan de Rotterdam Marathon Walk, zij hebben 15 kilometer gelopen over het parcours van de Marathon.

Dit is waar we het voor doen !

09/04/2026

Na schooltijd met klasgenoten afspreken is voor kinderen met een beperking vaak niet zo makkelijk. Ze wonen meestal verder van hun school en dus ook van hun vrienden.

Onderzoekers in Arnhem, waaronder onze collega's van Klimmendaal, hebben daar iets op bedacht: een gameclub waar kinderen met een beperking samen kunnen gamen. Het is volgens de kinderen een plek waar iedereen zich thuis voelt.

Bekijk de reportage van het Jeugdjournaal:

Na schooltijd met klasgenoten afspreken is voor kinderen met een beperking vaak niet zo makkelijk. Ze wonen meestal verder van hun school en dus ook van hun ...

07/04/2026

Burugo haalt in zijn nieuwste blog voor Revalidatie Magazine herinneringen op aan vroeger.
-----------------------------------
Vroeger was alles beter. We hadden nog geen sociale media, smartphones of geitenkaaspoffertjes met zalm, hangop en bieslookolie. We hadden wél ansichtkaarten, zwart-wit telefoons en appelmoes met draadjesvlees.

Nou ja beter… het was ánders vroeger. Ook in dwarslaesielandschap. (Bestaat dat dan? Ja, want ik heb het zojuist verzonnen, wijsneus!)

Vroeger kregen vooral jonge onbesuisde mensen dwarslaesies. Mensen zoals ik, want ik was niet al te besuisd vroeger. Dat ben ik nog steeds niet trouwens maar dat geeft niks want ik heb hem nu toch al, mijn dwarslaesie. En als je hem eenmaal hebt kun je onbesuisd zijn tot je een ons weegt. Elk nadeel heb ze voordeel! (Aldus een oude Amsterdamse wijsgeer van wie de naam mij even ontschoten is). Tegenwoordig zijn ook veel ouderen onbesuisd, omdat dat moet van omroep Max. Met alle gevolgen van dien.

Een paar decennia geleden hobbelden de dwarsleten nog in ambachtelijk gesmede gietijzeren rolstoelen met eikenhouten banden door de gekinderkopte straten van Urk. Tegenwoordig zitten we in rolstoelen die zó licht van gewicht zijn dat je ze ‘s ochtends als je uit bed komt eerst van het plafond moet peuteren. En daarmee zoeven we nagenoeg geruisloos over het plaveisel van Almere Buiten. Maar pas op! Dat ‘geruisloos’ geldt uitsluitend voor de rolstoel zelf, niet voor de inhoud ervan. Dus niet bij mij komen klagen als er zo maar onverwachts eentje tegen u begint te praten. In dat geval kunt u het beste proberen zo hard mogelijk weg te rennen.

Maar waarschijnlijk zal dat tevergeefs zijn want we worden ook steeds sneller dankzij onze moderne rolstoelen. Onze lopende vrienden houden ons al lang niet meer bij. Sommigen van ons hebben geeneens vrienden meer, zó snel zijn ze!

Nee joh vroeger helemaal niet alles beter, ben je gek. De meeste dingen zijn nú juist veel beter. Maar die geitenkaaspoffertjes hadden voor mij niet per se gehoeven.

03/04/2026

Wil je bijblijven in de nieuwste ontwikkelingen in de revalidatiesector? Abonneer je dan net als duizenden medewerkers, revalidanten en andere betrokkenen bij de revalidatie, op de maandelijkse nieuwsbrief van Revalidatie Magazine: https://www.revalidatie.nl/magazine/ -nieuwsbrief

Actuele, inspirerende en belangrijke verhalen uit de revalidatiezorg.

02/04/2026

Op 6 juni staat De Hoogstraat Revalidatie in het teken van de Korte Armen Dag – een dag waarop ervaringsuitwisseling, kennisdeling en ontmoeting centraal staan voor iedereen met een korte arm of een reductiedefect. Kom naar deze dag voor inspiratie, tips en demonstraties! Ben je cliënt, ouder, verzorger of professional? Meld je aan!

Ga naar:

Op 6 juni staat De Hoogstraat in het teken van de Korte Armen Dag – een dag waarop ervaringsuitwisseling, kennisdeling en ontmoeting centraal staan voor iedereen met een korte arm of een reductiedefect. Kom naar deze dag voor inspiratie, tips en demonstraties! Ben je cliënt, ouder, verzorger of p...

31/03/2026

Revalidatie Nederland 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠𝐝𝐞 𝐈𝐥𝐬𝐞 𝐇𝐨𝐨𝐠𝐞𝐫𝐯𝐨𝐫𝐬𝐭 𝐯𝐚𝐧 Zilveren Kruis 𝐮𝐢𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐥𝐞𝐳𝐢𝐧𝐠 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐛𝐞𝐬𝐭𝐮𝐮𝐫𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐞𝐧 𝐦𝐚𝐧𝐚𝐠𝐞𝐫𝐬 𝐮𝐢𝐭 𝐝𝐞 𝐦𝐞𝐝𝐢𝐬𝐜𝐡 𝐬𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥𝐢𝐬𝐭𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐫𝐞𝐯𝐚𝐥𝐢𝐝𝐚𝐭𝐢𝐞 (𝐌𝐒𝐑). 𝐕𝐚𝐧 𝐭𝐨𝐞𝐧𝐞𝐦𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐩𝐚𝐭𝐢ë𝐧𝐭𝐜𝐨𝐦𝐩𝐥𝐞𝐱𝐢𝐭𝐞𝐢𝐭 𝐭𝐨𝐭 𝐩𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐞𝐞𝐥𝐬𝐭𝐞𝐤𝐨𝐫𝐭𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐤𝐚𝐧𝐬𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐀𝐈: 𝐰𝐚𝐭 𝐛𝐞𝐭𝐞𝐤𝐞𝐧𝐞𝐧 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐨𝐧𝐭𝐰𝐢𝐤𝐤𝐞𝐥𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐝𝐞 𝐳𝐨𝐫𝐠𝐯𝐞𝐫𝐳𝐞𝐤𝐞𝐫𝐚𝐚𝐫 𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐌𝐒𝐑? 𝐈𝐧 𝐡𝐚𝐚𝐫 𝐩𝐫𝐞𝐬𝐞𝐧𝐭𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐞𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐧𝐚𝐠𝐞𝐬𝐩𝐫𝐞𝐤 𝐝𝐚𝐭 𝐝𝐚𝐚𝐫𝐨𝐩 𝐯𝐨𝐥𝐠𝐝𝐞, 𝐠𝐢𝐧𝐠 𝐳𝐢𝐣 𝐝𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐞𝐫 𝐨𝐩 𝐢𝐧.

Gevraagd naar de lezing en de reacties uit het publiek, denkt Hoogervorst (regiomanager Zuid-West Nederland bij Zilveren Kruis) rustig na. ‘Ik zag betrokkenheid en bereidheid om mee te denken over uitdagingen en oplossingen.’ Ook was er scherpte en openheid, zo bleek uit de eerste vraag die ze kreeg uit het publiek: Is iemand die ongezond leeft en vroeg overlijdt niet gewoon jullie beste klant?

𝐒𝐚𝐦𝐞𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐰𝐨𝐨𝐫𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤
Nee, was het antwoord van Hoogervorst. ‘Als je puur financieel rekent, klinkt het ergens logisch’, licht ze toe. ‘Maar zo werkt het niet in de praktijk. Onze rol op aarde is zorgplicht. Mensen sluiten een verzekering bij ons af en moeten kunnen vertrouwen op passende zorg. Wij willen dat mensen zo gezond mogelijk leven, met kwaliteit van leven en wij zijn er als het nodig is, samen met de zorgaanbieder. Dát is ons vertrekpunt.’ De toon van de ochtend was gezet: we staan niet tegenover elkaar, maar dragen samen de verantwoordelijkheid voor goede en toegankelijke zorg.

𝐂𝐨𝐦𝐩𝐥𝐞𝐱𝐞𝐫𝐞 𝐳𝐨𝐫𝐠 𝐢𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐫𝐚𝐩𝐩𝐞 𝐚𝐫𝐛𝐞𝐢𝐝𝐬𝐦𝐚𝐫𝐤𝐭
Hoogervorst vertelt dat ze een sector ziet die in beweging is en zich bewust is van de uitdagingen die op haar afkomen. ‘Dat is ook nodig’, zegt ze. ‘Want in de MSR komen meerdere ontwikkelingen samen.’ Zo wordt de patiëntpopulatie ouder en complexer: ze hebben vaker meerdere chronische aandoeningen. Dat betekent in de praktijk vaak dat meerdere disciplines betrokken zijn bij de behandeling en dat bestaande zorgpaden minder goed passen. ‘Dat vraagt meer coördinatie tussen verschillende specialismen en meer maatwerk.’

Daarbij speelt nog een andere ontwikkeling die volgens Hoogervorst zwaar weegt: de chronisch krappe arbeidsmarkt. Juist in combinatie met complexere patiënten maakt dat het organiseren van zorg lastiger. ‘Hoe hou je het werk aantrekkelijk voor professionals, terwijl de zorgvraag en complexiteit van patiënten blijft toenemen?’ Een vraag die volgens Hoogervorst breed leeft in de sector.

𝐏𝐚𝐬𝐬𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐳𝐨𝐫𝐠
Tegelijkertijd is er binnen de landelijke afspraken met VWS de komende jaren nauwelijks ruimte voor volumegroei. Volgens Hoogervorst zet dat het systeem verder onder druk. Dat maakt volgens haar dat zorgaanbieders en zorgverzekeraars steeds kritischer moeten kijken waar zorg écht waarde toevoegt en hoe beschikbare capaciteit zo goed mogelijk kan worden ingezet.

In de bredere visie op het Medisch Specialistische Zorg (MSZ)-landschap spreekt Zilveren Kruis over complementaire netwerken en duidelijke profielkeuzes. ‘Voor de revalidatie betekent dit dat instellingen goed moeten nadenken over hun rol’, legt Hoogervorst uit. ‘Je moet met elkaar uitzoeken welke behandeling passend is; niet zwaarder organiseren dan nodig, maar heel bewust kijken waar je waarde toevoegt. Waar ligt je kracht, welke zorg organiseer je zelf en wat doe je samen in het netwerk?’

𝐒𝐭𝐞𝐫𝐤𝐞𝐫𝐞 𝐧𝐞𝐭𝐰𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧, 𝐛𝐞𝐭𝐞𝐫𝐞 𝐮𝐢𝐭𝐬𝐭𝐫𝐨𝐨𝐦
Een ander thema dat veel aandacht kreeg tijdens de lezing is de overgang van klinische zorg naar ambulant en naar de eerste lijn. De vraag wat binnen de muren van de instelling hoort en wat dichter bij huis kan plaatsvinden, wordt steeds belangrijker. Hoogervorst: ‘Wat kan iemand zelf en wat kan iemand met ondersteuning in de eigen omgeving?’

Volgens Hoogervorst is de instroom in de revalidatiezorg vaak goed georganiseerd, maar zitten er bij de uitstroom nog “witte vlekken”. De overgang van klinische revalidatie naar huis of naar de eerste lijn is niet in alle regio’s even goed afgestemd. ‘Misschien kán iemand wel eerder naar huis met fysiotherapie in de buurt, maar dan moet je er ook op kunnen vertrouwen dat die zorg er is. Sterkere netwerkzorg en regionale samenwerking kunnen daarbij helpen.’

𝐀𝐈 𝐚𝐥𝐬 𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬𝐭𝐞𝐮𝐧𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐤𝐫𝐚𝐜𝐡𝐭
Ook technologie en met name AI (Artificial Intelligence) kwam uitgebreid aan bod. Volgens Hoogervorst kan AI zorgprofessionals ontlasten. Ze noemt voorbeelden als ambient listening, waarbij AI meeluistert en consulten automatisch worden samengevat voor het dossier, en voorspellende analyses bij no-show. ‘Als je minder tijd kwijt bent aan administratie, houd je meer tijd over voor de patiënt. Of kun je met hetzelfde aantal mensen méér patiënten helpen.’

Om dit soort technologische ontwikkelingen te stimuleren, zoekt Zilveren Kruis actief de samenwerking op in de regio. Via transformatiegelden en deelname aan initiatieven als Digizorg in Rijnmond en Zorgviewer in Groningen probeert de verzekeraar succesvolle toepassingen aan te jagen en breder inzetbaar te maken. ‘Niet iedereen hoeft nieuwe toepassingen zelf uit te vinden, we kunnen goede oplossingen samen omarmen en breder inzetten.’

‘𝐖𝐞 𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐧 𝐞𝐥𝐤𝐚𝐚𝐫 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠’
De opgave is groot, maar volgens Hoogervorst staat de sector er niet alleen voor. Ze benadrukt dat het gesprek tussen zorgverzekeraars en revalidatie-instellingen verder gaat dan de onderhandelingstafel. ‘Het is een continu proces om samen de uitdagingen aan te gaan. We moeten elkaar blijven opzoeken, in gesprek blijven, kennis delen en scenario’s verkennen.’

Wat hoopt ze dat de bestuurders en managers meenemen naar huis? ‘Dat er meer is wat ons bindt dan wat ons scheidt,’ luidt het antwoord van Hoogervorst. ‘Het beeld dat de verzekeraar alleen aan de geldkraan draait, doet geen recht aan de werkelijkheid. Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: passende zorg voor wie het nodig heeft, nu en in de toekomst. En daar hebben we elkaar voor nodig.’

27/03/2026

SailWise organiseert watersportvakanties voor mensen met een beperking. Vrijwilligers helpen mee om die vakanties mogelijk te maken én zij beleven zelf een bijzondere tijd op een unieke plek.

Heb je interesse om Sailwise te ondersteunen, en heb je zin in een actieve en bijzondere middag op het water? Op zondag 19 april organiseert SailWise een Open Middag voor jongeren tussen de 17 en 30 jaar op watersporteiland Robinson Crusoe in de Loosdrechtse Plassen.

Je kiest tijdens deze middag zelf wat je doet. Ga lekker sportief het water op, bekijk een demonstratie met de tillift, doe mee aan een spelletje of chill op een loungebank met uitzicht over het water. Je mag ook iemand meenemen. Tijdens de middag krijg je meer informatie over vrijwilligerswerk en het MDT-project (Maatschappelijke Diensttijd) van SailWise. Je ontmoet andere jonge vrijwilligers, kunt al je vragen stellen en ontdekt of meegaan met een vakantieweek van SailWise iets voor jou is. De middag wordt afgesloten met een kampvuur. Er zijn gratis hapjes en drankjes, en aan het eind van de middag is er ook soep.

Kijk verder op: https://sailwise.nl/nl/activiteiten/open-middag-voor-jonge-vrijwilligers-robinson-crusoe

24/03/2026

In zijn nieuwste blog voor Revalidatie Magazine, deelt zijn ervaringen met een revalidatie nazorgtraject. Hij wilde alleen zijn spraak nog wat meer verbeteren, maar Thijs kreeg een bredere aanpak.
---------------------
Heb ik wel recht op dit revalidatietraject? Die vraag heb ik me de afgelopen tijd gesteld, zelfs toen ik al in revalidatie was.

Het was niet mijn eerste keus om een heel traject aan te gaan; ik wilde vooral mijn spraak nog wat meer verbeteren. Daar had ik een goeie logopediste voor op het oog, met wie ik jaren geleden een open podium had gedeeld. Er was alleen één probleem: ze werkt in een ziekenhuis, en verzekeringstechnisch was het geen optie om alleen bij haar onder behandeling te komen.

Ik verfoeide het systeem en vroeg haar meermaals of er geen geitenpaadje bestaat. Het antwoord bleef resoluut ‘nee’, en dus kreeg ik een paar tips voor andere logopedisten. In een verzorgingstehuis, of niet-vergoed. Tja, dat zag ik ook niet zitten. Het was me verdorie om haar te doen. “Maar”, vroeg ze me, “heb je niet ook andere klachten?” Nou ja, ik ben af en toe wel moe, en ik ervaar ook lichamelijke klachten. “Nou”, zei ze, “ik zie genoeg aanknopingspunten voor een revalidatietraject.” Wablief?

Na wat wikken en wegen besloot ik me toch te melden bij de huisarts. Tot mijn stomme verbazing ging die direct mee in mijn verzoek een verwijzing te sturen, alsof ‘ie al klaarlag. Achteraf niet gek. In de krap twee jaar dat ik in Alkmaar woonde heb ik de huisarts best vaak bezocht, voor mentale en fysieke klachten. Kennelijk vond zij het ook een goed idee om dat alles eens bij elkaar te pakken.

En toen begon het intakegesprek - of intaketraject, zo je wilt. Want er zijn meerdere gesprekken nodig geweest om goed en wel van start te gaan. Nu eens vond ik vooral logopedie belangrijk, en dan weer leek dat me zinloos, en was het me ineens om de fysiotherapie te doen. Telkens bleef die ene vraag rondzingen: is het niet overdreven, zo’n revalidatietraject? Ik bedoel: ik heb een lichte vorm van cerebrale parese, ik functioneer onder de streep gewoon prima, toch?

Uiteindelijk besloot ik te beginnen met logopedie, fysiotherapie en ergotherapie. Want ik besefte ook wel dat ik mijn weekplanning gebalanceerder kon indelen. En ik had de behoefte om met kickboksen te beginnen. Gewoon, wat meer kracht en power in mijn zijn. Zowaar: er bleek een fysiotherapeut te zijn die daarin kon voorzien!

Gaandeweg raakte ik steeds meer overtuigd van de waarde van het traject, de gemoedelijke sfeer in het ziekenhuis, en de toewijding waarmee de behandelaars te werk gaan. “Ik ben niet jullie zwaarste patiënt”, zei ik nog tegen de ergotherapeut. “Nee”, zei de ergotherapeut. “Maar we helpen je graag om het leven nog net iets makkelijker te maken.” Ik besloot de kans met beide handen aan te grijpen en met een psycholoog af te rekenen met een aantal patronen waar ik al jaren last van had.

Nu ik dit schrijf, loopt het revalidatietraject op z’n eind. Deze heeft al met al zo’n vijf maanden geduurd. Inmiddels weet ik dat het overkoepelende thema ‘ontspanning’ was. Zonder dat de behandelaars het met elkaar hadden afgesproken kwam dat in elke behandeling terug. Of het nou gaat om de spieren in mijn gezicht of schouders minder aanspannen, mezelf toestaan een middagje op de bank te netflixen, mijn hoofd met meditatie en denktechnieken rustig te krijgen, of mijn spieren juist wel aan te spannen, maar dan gecoördineerd, zoals met boksen: het heeft mijn leven inderdaad net iets makkelijker gemaakt.

Dus dan moet ik toch concluderen dat ik een revalidatietraject waard ben. Sterker nog: ik heb met mezelf afgesproken dat ik best mag terugdenken aan deze conclusie als ik weer tegen iets aanloop. De constatering blijft dat ik uiteindelijk zélf de radars in gang moest zetten. Want wat nou als ik geen sprekend beroep had, en ik geen heil zag in nog meer logopedie? Wat nou als die ene logopedist me niet op het spoor had gezet een revalidatietraject aan te gaan? Zelfs de huisarts heeft het nooit uit zichzelf geopperd.

Het lijkt elke keer weer dat als je een handicap of chronische ziekte hebt, je dubbel zo assertief moet zijn om te krijgen waar je recht op hebt. Dat vraagt nogal wat, zeker als je door je handicap al minder assertief bent. En al ben je, zoals ik, geboren uit twee families die niet op hun mondje gevallen zijn, dan nog ben je er niet. Want revalidatie, daar ben ik toch veel te goed voor?

23/03/2026

Vogellanden geeft in deze mooie video een impressie van de oncologische .

Kijk verder: 👇