Rumah Britt

Rumah Britt 🌿 Indo | Holistisch therapeut
✨ Heal your roots
🌸 Vertel de verhalen • Eer de cultuur • Doorbreek de familiepijn • Bekrachtig jouw unieke identiteit

22/04/2026

Voor mij ligt hier ook meteen de paradox van rust: ik weet dat wandelen (liefst in de natuur) heel goed voor me is en mijn zenuwstelsel reguleert.
Maar de weg naar de voordeur is soms de zwaarste training van de dag.

Deels door mijn typische Indische drive: niet klagen, altijd doorgaan en trots zijn op hoe hard je werkt.

Juist dat “niks doen” voordat ik ga, is vaak geen echte rust maar actieve uitstel-onrust.
In mijn hoofd ben ik al aan het wandelen maar mijn lijf zit nog achter de laptop of op de bank en dat conflict vreet energie.

En hoe vaak komt van uitstel, afstel? Juist..

Perfectionisme zit bij veel Indo’s in het DNA. We zijn onbewust opgegroeid met de overtuiging dat stilstaan gelijkstaat aan luiheid. Maar die innerlijke onrust die ontstaat door ‘altijd aan te staan’? Die negeren we liever..

Een NEWNEI™️ tool om die blokkade te doorbreken en letterlijk in beweging te komen, is het masseren van mijn oren 👂
Het activeert alle meridianen in mijn lichaam en zet mijn energie daarmee ook aan.

Het is mijn dagelijkse hulpmiddel om uit de bevriezing te komen, mijn schoenen aan te trekken en te kiezen voor ‘Pelan Pelan’ - vertragen om vooruit te komen.

Op dit moment probeer ik minimaal de 8.000 stappen per dag te halen. Dat is mijn manier om de trots van ‘hard werken’ te verleggen naar ‘werken aan mezelf’.
Geen schuldgevoel meer over rust, maar begrijpen dat ik pas echt kan stromen als ik mijn zenuwstelsel de ruimte geef.

Mijn spannende plan is nu dus gewoon een blokje om.

Herken jij dat Indische perfectionisme ook? Dat stemmetje dat zegt dat je altijd maar door moet gaan, terwijl je lijf eigenlijk om rust roept? Laat het me weten!👇🏽

02/04/2026

De meeste mensen kiezen onbewust voor het zwaard. ⚔️
�De strijd aangaan. Het onrecht bestrijden.�Bewijzen dat de ander fout zit. Harder werken om het te fixen.

We vinden het collectief nobel en dapper om het gevecht aan te gaan. �Als iets of iemand je klein houdt of oneerlijk behandelt, voelt vechten als de enige juiste optie.�
Ik deed dat ook.

Toen ik met traditionele NEI werkte, was de biotensor mijn favoriete wapen.
Ik dacht: 𝘢𝘭𝘴 𝘪𝘬 𝘮𝘢𝘢𝘳 𝘨𝘦𝘯𝘰𝘦𝘨 𝘰𝘱𝘴𝘱𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘯 𝘢𝘯𝘢𝘭𝘺𝘴𝘦𝘦𝘳, 𝘥𝘢𝘯 𝘧𝘪𝘹 𝘪𝘬 𝘮𝘪𝘫𝘯 𝘱𝘳𝘰𝘣𝘭𝘦𝘮𝘦𝘯 𝘸𝘦𝘭

Die vechtlust gaf me een vals gevoel van controle.
Alsof ik elk probleem kon ‘fixen’ door nog harder mijn best te doen.

Door te blijven vechten tegen iets buiten mezelf, gaf ik de macht weg. De focus lag op het onrecht, op de ander, op de situatie.

En waar je aandacht naartoe gaat, daar stroomt je energie naartoe.

Het resultaat?
Ik bleef tegen dezelfde muren aanlopen.
Het gevecht leverde vaker niet dan wel de innerlijke rust op waar ik naar zocht.

Ik zag het ook bij mijn cliënten. We behaalden goede resultaten maar ik zag niet altijd de maximale shift waarvan ik voelde en wist dat die mogelijk was.

Tijdens de Experience Days van NEWNEI™ in juli vorig jaar leerde ik dat de oplossing niet lag in nóg betere wapens. Het lag in het versterken van mijn fort.

Niet meer je energie richten op wat buiten je ligt maar de volledige regie pakken over je eigen heling.

Als NEWNEI™ Facilitator i.o. ben ik niet jouw wapen.
Ik ben niet degene die het voor je “oplost”.

Ik laat je zien waar de ingangen van jouw fort openstaan, zodat jíj ze zelf kunt sluiten.

Zodat wat er ook op je afkomt, het simpelweg de impact niet meer heeft die het eerst had.
✨ Geen strijd
✨ Geen schijncontrole
✨ Alleen volledige regie

Kies jij nog voor het zwaard of bouw je aan je fort?

23/03/2026

1. Eindelijk voor mezelf beginnen.
Ik volg mijn eigen pad en durfde sindsdien al meerdere keren van koers te wijzigen. Waarom? Omdat ik mijn energie volg en alleen nog de dingen doe waar ik écht blij van word.

2. Zelfregulatie i.p.v. zelfopoffering
Waar ik op werkdagen voorheen nauwelijks pauze nam en maar door bleef denderen, zijn mijn dagelijkse NEWNEI™️ sessies nu absoluut niet onderhandelbaar. Zelfzorg en zelfregulatie is de basis van mijn succes én gezondheid.

3. Ambitie op mijn voorwaarden
Bij mijn corporate baan ging ik gemiddeld elke twee jaar een of meerdere functieschalen omhoog. Nu investeer ik diezelfde drive in mijn eigen zelfontwikkeling en groei.
Succes meet ik niet meer in status, wel in de vrijheid om mijn eigen dag in te delen en mijn hart te volgen

4. Mijn unieke talenten benutten
Geen Management DISC-testen meer die me in een groen, geel, blauw of rood hokje duwen. Ik gebruik nu mijn unieke Human Design als handvat om woorden te geven aan mijn natuurlijke talenten en deze echt uit de verf te laten komen!

5. De verbinding met mijn lijf terugvinden
We stopten met het medische traject voor onze kinderwens. Mezelf als holistisch therapeut volstoppen met hormonen? No way.
Ik kies nu voor zachtheid én vertrouwen in mijn zelfhelend vermogen. NEWNEI™️ heeft in minder dan een jaar meer bereikt dan welk (medisch) traject dan ook❣️

6. Echte verbinding boven loyaliteit
Ik ben gestopt met trekken aan vriendschappen die niet meer gelijkwaardig waren. Ik bleef lang loyaal uit gewoonte maar kies nu voor mensen waarbij de verbinding natuurlijk is.

7. Ruimte innemen.
Waar ik mezelf eerder klein hield en dacht: “Wie zit er op mij te wachten?”, denk ik nu: “Niet geschoten is altijd mis”. Ik spreek mijn verlangens hardop uit.

8. Wortelen in mijn Indische achtergrond.
Ik herstelde de verbinding met mijn Indische roots en heb daar uiteindelijk zelfs mijn werk van gemaakt. 🇮🇩

Het is niet de weg van de minste weerstand - maar wel de weg naar mezelf. 🤍

Welke van deze 8 punten spreekt jou het meeste aan? Laat het me weten in de comments! 👇

19/03/2026

”𝐇𝐞𝐭 𝐢𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐛𝐢𝐣 𝐣𝐨𝐮 𝐛𝐞𝐠𝐨𝐧𝐧𝐞𝐧”

Drie jaar geleden stortte mijn wereld in. Een reeks gebeurtenissen leidde tot een burn-out zette me stil. Plotseling was er geen ontsnappen meer aan de pijn en het verdriet dat ik jarenlang had weggestopt. Ik dacht dat ik ‘kapot’ was en dat ik dit met mijn verstand en vooral *alleen* moest zien op te lossen.

Het was tevens de start van een voortdurende zoektocht naar mezelf. Die leidde me naar mijn roots en de Indische geschiedenis die door mijn genen stroomt.
Maar de echte doorbraak kwam pas toen ik ontdekte dat ik het niet hoefde te begrijpen met mijn hoofd.

Eerst via de ‘oude’ NEI maar nu nóg beter door NEWNEI™️ leerde ik dat mijn lichaam het verhaal al kende. Door middel van spiertesten kwam ik erachter wat mijn onderbewuste me wilde vertellen. En veel van de blokkades die ik voelde, bleken patronen die generaties lang waren doorgegeven. Of een diepe (onbewuste) loyaliteit aan het lijden van mijn Indische voorouders.

Het mooiste inzicht? Je kunt ervoor kiezen om de regie over je eigen leven terug te nemen. Je hoeft niet langer onbewust vast te zitten in de pijn van je voorouders. Door die oude ballast los te laten, ontneem je het de macht om jou te belemmeren.

Het heeft mij in ieder geval al veel dichter bij mijn unieke zelf gebracht 💛

Wil jij ook ervaren wat de bevrijdende kracht van NEWNEI™️ voor jou kan betekenen?
In het kader van mijn certificering tot NEWNEI™️ Facilitator start ik binnenkort met een uniek mini-traject van 3 sessies voor een speciale prijs!

Stuur me een DM of laat een ✨ achter in de comments voor alle details.

“Dat had je echt niet hoeven doen.” 🎁Hoe vaak zeggen we dit wel niet? Als we een cadeau krijgen, een complimentje of als...
17/03/2026

“Dat had je echt niet hoeven doen.” 🎁

Hoe vaak zeggen we dit wel niet? Als we een cadeau krijgen, een complimentje of als iemand ons even helpt.

We denken dat we bescheiden zijn. Dat we de ander niet tot last willen zijn. Maar mijn wijze bonuszoon gaf me vandaag weer een mooie reminder!

Wanneer we een lief gebaar wegwuiven uit ongemak of schuldgevoel, houden we de ander eigenlijk op afstand. We zeggen dan eigenlijk: “Ik geloof niet dat ik dit waard ben,” of: “Jouw cadeau komt niet echt bij me binnen.”

Echt kunnen ontvangen is ook een cadeautje aan de gever. Je gunt de ander namelijk het fijne gevoel van iets kunnen geven. Je laat zien dat je het waardeert dat de ander aan je heeft gedacht.

Vandaag daag ik je uit: als iemand je iets geeft - een bloemetje, hulp of een mooi compliment - slik dan die “dat had je niet hoeven doen” eens in.
Kijk de ander aan en zeg alleen maar: Dankjewel.

Laat het echt even landen. Voel de verbinding die er dan ontstaat. ♥️

Vind jij het lastig om iets te ontvangen zonder je schuldig te voelen? Laat het me weten!

10/03/2026

In veel Indische gezinnen is het iets om trots op te zijn als je ‘de sterke’ bent.
De persoon die nooit klaagt, altijd klaarstaat en stilletjes alles voor iedereen oplost. Het is de rol van degene met wie het ogenschijnlijk altijd ‘goed’ gaat, ongeacht je eigen fysieke of mentale gezondheid.

Het lijkt onbaatzuchtig. De waarheid is dat je jezelf tekortdoet door dit masker altijd maar op te houden.
De prijs die je hiervoor betaalt, uit zich vaak in een diepe eenzaamheid, een constante onderhuidse onrust of het gevoel dat er altijd méér van je wordt verwacht.
Omdat je ware gevoelens onder de oppervlakte blijven, gaan er vanbinnen allerlei processen broeien waar niemand weet van heeft.

Je bent je rol namelijk als je identiteit gaan zien. Je bent gaan geloven dat je alleen waardevol bent als je nuttig bent, als je brandjes blust of de lasten van anderen draagt. Maar wie blijft er over als je stopt met ‘sterk’ zijn?

Het doorbreken van dit patroon begint bij het besef dat “de sterke zijn” een masker is dat je ooit hebt opgezet om de harmonie te bewaren. Het is niet je eigen gezicht.

Met NEWNEI™ kijken we o.a. naar de (innerlijke) kindwonden die ten grondslag liggen aan deze identiteit. Wil jij ontdekken wie jij bent zonder dat masker?

Stuur me een DM! 📩✨

04/03/2026

Vage pijnklachten, angsten waar je de vinger niet op kunt leggen of een diep gevoel van verdriet.

Als Indo’s duiken we vaak als eerst de archieven in: we onderzoeken onze stambomen, kijken documentaires en lezen geschiedenisboeken over Nederlands-Indië of proberen waar mogelijk onze familieleden te bevragen over het verleden. We zoeken de ‘waarom’ in de feiten van onze familiegeschiedenis.

Begrijp me niet verkeerd, dit heb ik ook intensief gedaan.
Maar ik leerde de afgelopen jaren ook dat al die kennis over mijn historische achtergrond slechts een klein stukje van de puzzel is. 🧩

De wetenschap van epigenetica en ons celgeheugen leert ons dat trauma’s van generaties boven ons letterlijk in ons DNA kunnen zitten. De echte sleutel tot heling ligt niet in al die wijsheid buiten jezelf, maar juist in de wijsheid die altijd al in jou aanwezig is.
In jouw onderbewustzijn en jouw lichaam.

Het is tijd om naar binnen te keren.
Daar liggen de antwoorden op de klachten waar je al zo lang mee rondloopt. 🌿

25/02/2026

Vorig jaar ging ik samen met mijn moeder naar de film ‘Tussen Wal en Schip – Geruisloos Indisch’. Een integere zoektocht naar onze wortels en het doorbreken van het Indisch zwijgen.

Een aantal fragmenten zijn me sterk bijgebleven. Specifiek één waar ik met een gemengd gevoel van begrip en frustratie naar keek: hierin pakt een kleinzoon zijn grootvader hard aan. Hij houdt hem verantwoordelijk voor het feit dat hij vroeger baboes in huis had; hij móést wel onderdeel zijn geweest van de koloniale onderdrukking.

De kleinzoon wijst het koloniale deel van zijn opa moreel volledig af. Maar systemisch gezien is die opa de bron van zijn bestaan. Als jij een deel van je voorouders uitsluit omdat je hun daden veroordeelt, ontstaat er een breuk in je eigen fundament.
Wat we buitensluiten, gaat namelijk in ons trekken als een onbewust loyaliteitsconflict. Je kunt niet de helft van je eigen DNA ‘fout’ verklaren en verwachten dat je innerlijk rust vindt.

De film legt hier de vinger op een diepe wond: de schurende dualiteit waar wij als Indo’s uit bestaan. Want hoe kun je ‘thuiskomen’ in jezelf als je een deel van je eigen herkomst moreel veroordeelt?

Wij zijn als Indische Nederlanders nu eenmaal de samensmelting van twee werelden: de koloniale machthebber én de Njai; de Indonesische voormoeder die vaak in een onvrije positie onze lijn startte. Systemisch gezien betekent dit dat wij zowel de dader als het slachtoffer in onze bloedlijn dragen.

Echt thuiskomen betekent de héle waarheid aankijken. Niet om onrecht goed te praten maar om de strijd in je eigen systeem te staken. Pas als we beide uitersten, de dader én het slachtoffer, een plek geven, stopt de oorlog van binnen.

Ik ben benieuwd: welke kant in jezelf vind jij het lastigst om aan te kijken? De dader of het slachtoffer?

Na de Japanse capitulatie ontstond er een machtsvacuüm.Voor onze (voor)ouders volgde op jaren van oorlog geen rust maar ...
19/02/2026

Na de Japanse capitulatie ontstond er een machtsvacuüm.
Voor onze (voor)ouders volgde op jaren van oorlog geen rust maar opnieuw geweld.

Hun afkomst werd een risico.
Niet wat ze deden. Nee, wie ze wáren.
In welke familie ze waren geboren.

Studies naar postkoloniale gemeenschappen laten zien dat wanneer een gemeenschap langdurig in een kwetsbare (tussen)positie leeft en haar bestaansrecht onder druk staat, dit diepe sporen nalaat in identiteit en plaatsbepaling.
Trauma-onderzoek toont dat langdurige dreiging en geweld invloed kan hebben op hoe volgende generaties veiligheid, loyaliteit en zichtbaarheid ervaren.

Dat kan zich vandaag uiten als:
- je plek niet vanzelfsprekend innemen
- voorzichtig zijn met zichtbaarheid
- sterk loyaal blijven
- je altijd bewust zijn van hoe je wordt gezien

Niet omdat er iets mis is met jou. Wel omdat identiteit ooit verbonden was aan gevaar.

En wat ooit nodig was om te overleven, kan nu nog steeds meedraaien in hoe jij je beweegt, kiest en zichtbaar bent.

Dit is deel 3 van mijn serie Sporen van Toen.
Een serie waarin je kunt herkennen wat jij nog draagt van oudere generaties zodat jij het niet hoeft door te geven.

Herken je dit in jezelf? Of wil je meer weten over mijn traject? Stuur me een bericht 💌





Aflevering 2 van mijn podcast staat NU online en is te vinden op Spotify. 🤎In deze aflevering neem ik je mee naar een fa...
06/02/2026

Aflevering 2 van mijn podcast staat NU online en is te vinden op Spotify. 🤎

In deze aflevering neem ik je mee naar een familiereünie die ik onlangs gehad heb.
Alles lijkt vertrouwd: lachen, eten, samenzijn. En tegelijk voel ik wat er onder de oppervlakte leeft.

Ik vertel over Indische families, over gezelligheid als masker en over de onuitgesproken pijn die doorwerkt in ons lichaam, ons gedrag en onze relatie met eten en controle. Deze aflevering gaat over meedoen aan de show, jezelf kleiner maken voor het collectief en wat het kost als je blijft dragen wat niet van jou is.

Een uitnodiging om eerlijk te voelen, zonder je cultuur of je familie af te wijzen.

Veel luisterplezier!
……..





03/02/2026

Afgelopen week was een pittige week.
Na 13 jaar moest ik vrijdag toch echt afscheid van een van mijn katjes.
Voor mij was ze niet gewoon een huisdier; ze was een wezenlijk onderdeel van ons gezin. Altijd in de buurt, altijd om me heen. 🐾

De hele week draaide om die ene zware keuze: blijven we medicijnen geven of accepteren we het onvermijdelijke? Haar schildklierwaarden waren ineens zo omhoog gegaan dat haar hartje het niet meer aankon.

Ik heb mezelf een week lang afgevraagd: had ik hier iets aan kunnen doen? Doe ik hier het juiste aan?
Alles om me heen stond even stil.
Mijn concentratie was weg en ik werkte minder aan mijn bedrijf. Ook daar voelde ik me schuldig over, want ik heb echt werk te doen.

En ineens kwam het weer bij me op:
✨ Het spijt me
✨ Vergeef me
✨ Ik hou van je
✨ Dankjewel

Ho’oponopono. Het eeuwenoude Hawaïaanse vergevingsritueel dat ik al heel lang ken en blijkbaar op dit moment precies was wat ik nodig had.
Het hielp me direct om mijn gedachten te ordenen en mijn energie te shiften. Ook mijn schuldgevoel zwakte vrijwel meteen af.

Loop jij op dit moment ook vast in je gedachten, in patronen of in emoties?
Probeer deze vier zinnen dan eens uit te spreken voor jezelf. Spreek ze zo vaak uit als nodig is.

Het is een zachte manier om direct terug te komen bij jezelf wanneer je hoofd het even overneemt. 🤍

……………

Adres

Dommelseweg 26
Valkenswaard
5554NR

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:30
Dinsdag 09:00 - 17:30
Woensdag 09:00 - 17:30
Donderdag 09:00 - 17:30

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Rumah Britt nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type