Van Kruistum Uitvaartzorg - Diakonos

19/07/2024

Vanaf 19 juli is Diakonos weer beschikbaar!

De afgelopen weken hebben we als team even afstand genomen om uit te rusten en te herstellen van het overlijden van Inge.
We verlangen ernaar om weer te doen wat we het liefste doen: er helemaal zijn voor families nadat iemand is overleden. En misschien wel met nog meer inlevingsvermogen dan voorheen.

Op de website van Diakonos staat onder de button BLOG een uitgebreid bericht over Inge: https://www.diakonosuitvaart.nl/post/inge-van-kruistum-salomons

We zijn dankbaar voor zoveel liefde en belangstelling na het vorige bericht wat we hebben geplaatst. Zo velen deelden het bericht en daarmee hebben we er samen voor gezorgd dat heel veel mensen op tijd wisten van de condoleanceavond en de uitvaartdienst. Dankjewel!

20/06/2024

In de ochtend van 19 juni is Inge na een lange periode van ziek-zijn overleden. Sinds september 2007 is Inge hét gezicht van Diakonos. Vol inzet en toewijding zorgde zij voor haar families, zoals zij de nabestaanden altijd noemde. En de families kwamen niets aan haar tekort. Altijd bereikbaar, punctueel, en zo vriendelijk en bescheiden.
Het team en in het bijzonder Aart en het mooie gezin van Aart en Inge zullen haar enorm missen.
We willen de tijd nemen om uit te rusten van de afgelopen periode om ons weer op te laden voor het mooie werk van Diakonos. Even afstand, om te herstellen zodat we er weer helemaal kunnen zijn. Voor de families die straks ook iemand moeten missen. Daarom zullen we tot 19 juli in principe niet beschikbaar zijn. Maar mocht u ergens mee zitten, toch willen overleggen of advies nodig hebben, neem dan gerust contact op via email of WhatsApp.

Bijgaand treft u de rouwkaart van Inge aan. Omdat de weekbladen niet uitkomen voordat de dag van de uitvaart aanbreekt zijn we bezorgd dat we niet iedereen tijdig rechtstreeks kunnen bereiken. Het zou daarom fijn zijn als u de kaart zou willen delen of onder de aandacht van anderen zou willen brengen.

Hartelijk dank!

07/02/2024

Het mooiste rouwdrukwerk, praktische oplossingen.....

De beste kwaliteit voor je rouwkaart, prachtige kleuren, aflopend (zonder wit randje) drukken, een mooie liturgie, dat in de allerbeste kwaliteit kunnen aanbieden staat al lang op de verlanglijst van Diakonos. Om de lat bij het rouwdrukwerk steeds een beetje hoger te leggen houdt dat in dat we drukkerijwaardige machines willen gebruiken.
Alleen.... we werken eenvoudig en praktisch vanuit ons huis (ruimte genoeg, heel flexibel en low-cost) Hoe krijg je de grafische printer en de snijmachine dan de trap op?
Na zorgvuldig overleg met Konica Minolta en hun transporteur hebben we samen met .zonwering.kozijnen een haalbaar plan gemaakt. Simpel: raam eruit, oude machine eruit, nieuwe printer en snijmachine erin, raam erin. Voorwaarde: ervaren en voorzichtige heisers.
Spannend, maar het was zo klaar! Kijk het filmpje maar eens.

Dankjulliewel mannen, voor de fijne samenwerking!

12/10/2023

Het duurt (te) lang: lees de blogpost

Al jaren is er sprake van dat er dicht bij Veenendaal, Rhenen en Elst een natuurbegraafplaats komt. Op landgoed Prattenburg is er de ruimte en zijn er vergevorderde plannen. Toch wordt de datum waarop de natuurbegraafplaats beschikbaar komt steeds opgeschoven. Waarom? Komt van uitstel misschien afst...

21/01/2023

Vorige week belde Inge mij op. Er was weer een melding van een overlijden en Inge kreeg deze rechtstreeks op haar telefoon. Van een familie die we vorig jaar al hadden leren kennen. Inge heeft zo nu en dan nog eens contact met een dochter.

Inge zegt: 'als jij nu gaat verzorgen, opbaren en de dag van de uitvaart vastleggen, dan kan ik morgen wel met de familie in gesprek..... '
Ik zeg: 'dat is goed, ik breng en haal je wel.' En zo geschiede.

Het resultaat was dat Inge afgelopen maandag al weer een uitvaart begeleidde vanuit De Munnikenhof en vervolgens de begrafenis verzorgde op de begraafplaats in Rhenen.
4 weken na haar operatie.
Respect voor haar, en wat was het fijn voor de familie dat Inge er weer is. Vertrouwd, zorgvuldig en vriendelijk.

Zo mogen we weer voorzichtig opbouwen, dankbaar voor het goede herstel na de operatie.

Een hartelijke groet, ook van Inge!
Aart

17/12/2022

Vanaf komende maandag is Inge een poosje uit de running. Dan wacht haar een operatie waar ze een periode van zal moeten herstellen.
Inge kennende zal zij al snel vanuit haar kantoor weer gaan meehelpen. Want Diakonos blijft gewoon beschikbaar. Aart is er voor de families en ons team van personeel en ervaren collega's staat paraat.
We hopen natuurlijk dat Inge snel zal herstellen en het werk waar ze zo van houdt weer op zal mogen pakken. Wij geloven: dag aan dag draagt Hij ons.

25/11/2022

Een verhaal over een hartverscheurende gebeurtenis en de liefde van de Hema

Het is middenin de Coronatijd. De winkels zitten dicht, het is net kerst geweest. Dan belt iemand van de gemeente: Aart, er ligt een levenloos geboren baby’tje in het ziekenhuismortuarium. De ouders willen er niet van weten, kun jij dit oppakken? Ik bel het mortuarium en hoor het verhaal van dit kleine meisje. En van haar moeder…. schrik, angst, verwarring….. ze kan er niet mee omgaan, vlucht voor wat haar is overkomen. Dit kleine meisje krijgt geen naam van haar moeder.

De kleine ligt in een luiertje van het ziekenhuis in het mortuarium. Ik merk dat het me raakt, m’n tranen zitten hoog. Zo kan ik haar toch niet in een kistje leggen, ik moet iets zachts, een omslagdoek of zo, zien te vinden. Maar door de Coronamaatregelen zijn de winkels dicht, je kunt alleen voor levensmiddelen terecht. Dus ik bel de Hema in Veenendaal voor een mooie omslagdoek.

Een lieve mevrouw neemt de telefoon op en ik vertel kort waarom ik bel. Aan haar reactie merk ik dat het haar raakt. Haar stem wordt schor en ze zegt: kom maar gauw even langs….
Als ik even later bij de Hema kom hangt er een tasje voor me klaar. De Hema-medewerkster die het tasje overhandigt vertelt dat ze er allemaal een beetje verdrietig van zijn en dat de mevrouw aan de telefoon er een mutsje bij heeft gedaan. Hun meeleven is weldadig en voelt echt en zacht. Ik had dat ook zo gegund voor die kleine in het ziekenhuis en voor haar moeder. Terwijl ik afreken zie ik op haar naamplaatje dat deze Hema-mevrouw Ria heet.

Van de gemeente krijg ik het emailadres van de moeder. Ik laat haar weten wanneer de begrafenis zal zijn en waar het gaat plaatsvinden en nodig haar daarbij uit. Ik vertel ook dat ik een paar foto’s zal nemen van haar baby als zij dat wil. Midden in de nacht komt het antwoord: yes, please pictures of my baby….

Ze komt niet. Samen met Inge en de beheerder van de begraafplaats leggen we een dag later het witte kistje voorzichtig in het grafje. Inge leest een gedicht, we voelen ons bedrukt. Ergens in mij bruist het: waarom geen naam voor dit meisje?
Ik heb geen formele bevoegdheid, maar dat betekent niet dat ik niks kan doen. In overleg met de beheerder van de begraafplaats laat ik een naambordje maken. De geboorte- en sterfdatum met twee namen. Een deel van het mailadres van haar moeder en de naam van Ria. Als warm eerbetoon aan vrouwen die liefhebben maar ook vanuit begrip voor de nood van een vrouw die niets te geven had op het moment dat het erop aankwam. Zodat het grafje van de kleine altijd terug te vinden zal zijn.

Een paar maanden later ga ik kijken, het heeft hard geregend en ik ben benieuwd hoe het grafje erbij ligt. Tot mijn ontroering is de ruimte naast het naambordje niet leeg. Er staat een beertje, een konijntje en een plantje. Zou haar moeder geweest zijn? Of de lieve dames van de Hema? Geen idee, maar het maakte me dankbaar.

Aart

13/09/2022

Update ontwikkelingen Natuurbegraafplaats Prattenburg

Zeg Aart, weet jij waar het staat met de nieuwe Natuurbegraafplaats op Prattenburg? Als je wat hoort, wil je me dan op de hoogte houden? Inge, ik hoop dat we het mogen beleven dat de Natuurbegraafplaats bij Veenendaal opengaat, dan wil ik daar begraven worden……

Het leeft bij Veenendalers, mensen uit Rhenen, Elst, Amerongen en de wijdere omgeving.
Daarom even een korte update met de conclusie: het duurt lang en het gaat ook nog wel een poosje duren…. We hopen dat het er uiteindelijk van zal komen.

De stand van zaken:
De gemeente Rhenen (zo’n 21 hectare ligt in Rhenen) zegt: Go! Wij willen medewerking verlenen en het mogelijk maken. De gemeente Veenendaal (7 hectare) reageert in aanleg iets meer afwachtend maar gaat uiteindelijk toch volledig achter de plannen staan om een deel van het bos van Landgoed Prattenburg te bestemmen voor een Natuurbegraafplaats.
En dan de provincie Utrecht…. na een aanvankelijk positieve houding belanden de plannen in de provincie Utrecht toch in de vertraging. Is het toch niet jammer van het ecosysteem, moet je zoiets wel willen of is landbouwgrond geschikter om daar een Natuurbegraafplaats te maken?

Duidelijk is dat wij alleen positieve reacties horen van mensen die we treffen. En de lokale gemeenten zijn voor. Het zou dus eigenlijk goed moeten komen. De initiatiefnemers werken hard aan het definitief maken van de plannen zodat er iets concreets ligt om over te beslissen. Dat moet dit jaar klaar zijn. En als alle instanties dan JA zeggen, kan het eind 2023 van start gaan. Laten we het hopen…….

16/08/2022

Kinderen horen erbij, ook bij een uitvaart.... een paar praktijkvoorbeelden.

Wij zien zoveel kinderen bij een uitvaart. Kinderen zijn gewoon kinderen natuurlijk, maar we zien ook grote verschillen. We ontmoeten hele verdrietige kinderen, drukke kinderen, bange kinderen, hele vrije kinderen en helpertjes. En hoewel de ouders natuurlijk verantwoordelijk zijn en hun kids het beste kennen, kunnen we vanuit onze kennis en ervaring hen een beetje helpen.
Voorop gesteld: vaak gaat het gewoon heel goed. De kinderen zoeken steun bij hun ouders, de ouders helpen hen om te begrijpen wat er allemaal gebeurt en wij als uitvaartverzorgers helpen daar een beetje bij. Het wordt voor ons uitdagend en mooi als de kinderen niet zo ontspannen meedoen.
Een paar voorbeelden:
- Een jongetje van 9 jaar is heel bang om op rouwbezoek te komen om zijn oma nog een keertje te zien. Hij heeft haar een paar uur voordat zij zou overlijden in het hospice nog gezien en dat was voor hem heel moeilijk. Tijdens het rouwbezoek vertellen we dat de laatste verzorging heel goed is gegaan. De haren van oma zitten ook weer net als altijd. En nu zij met haar mooie jurk zo rustig daar ligt, is het niet meer naar. Hij wordt nieuwsgierig en gaat uiteindelijk met zijn vader aan de hand bij oma kijken. Hij vindt haar mooi en lief en het is ook wel een beetje raar zo. Als we een paar dagen later samen de kist sluiten legt hij nog een tekening op het kussen naast haar grijze haren. Daarna draait hij samen met zijn vader en moeder dapper de schroeven in het deksel.
- In een prachtig gezinnetje zijn er twee kinderen met autisme. Moeder kent haar pappenheimers en neemt hen stap voor stap mee. Voor de kinderen zijn hun gevoelens verwarrend en het verdriet wat ze zien bij anderen is voor hen dubbel ingewikkeld. Soms wordt er ook volop gelachen, hoe kan dat eigenlijk? We maken voor deze twee kinderen een boekje op maat met uitvaartpictogrammen. Thuis en op school worden er ook picto’s gebruikt. Deze specifieke pictogrammen helpen hen om vat te houden op wat er allemaal gaat gebeuren. We horen later dat ze prima hebben geslapen en nog regelmatig praten over de begrafenis, de kerkdienst en de ontmoeting achteraf.
- Soms zijn er hele drukke kinderen, tot wanhoop van ouders. Gezien de afkeurende blikken van familieleden ook tot ergernis van ooms en tantes……. We weten dat kinderen heel anders met rouw en verdriet omgaan dan volwassenen. Dat ze druk zijn en rennen wil niet zeggen dat het hen niets doet. Helemaal niet! Als het past geven we hen graag iets om te doen. We hebben kleurboeken en strippockets bij ons. Kinderen kunnen helpen met het uitdelen van de lekkere koeken of we nemen hen letterlijk bij de hand voor de rouwauto. Inge kan dat geweldig. Vooral als het een eindje lopen is van de kerk naar de begraafplaats vinden kleinkinderen het soms heel mooi en belangrijk om naast Inge voor de rouwauto te lopen. Dat levert voor hen en de ouders onvergetelijke momenten op.

Het belangrijkste is: we nemen kinderen helemaal serieus. We zien hen. Zij moeten ook afscheid nemen. Ook als je vijf bent, of vijftien. Na 15 jaar Diakonoservaring weten we waar de behoeftes kunnen liggen. En dat krijgt aandacht en tijd. Zonder dat het afscheid om de kinderen draait, maar juist zo dat met elkaar afscheid nemen een warme herinnering wordt.

01/04/2022

Het gebeurde in de afgelopen week tijdens een nagesprek. Alle kinderen waren bij moeder thuis gekomen. Een paar kinderen samen met hun partner. Nog één keer bij elkaar komen om terug te kijken op de dagen die we samen hebben gedeeld. Een gesprek met diepgang, geloof, een lach en een traan. Er is dan zoveel te vertellen en te vragen aan elkaar.

We liepen de intense gebeurtenissen nog eens langs. De praktische oplossingen voor ingewikkelde problemen, waarbij het beste plan van één van de zonen kwam. De kleinzoons die opa’s kist konden dragen en dat zo fijn hebben gevonden. De vriendelijke gunnende dominee. De emoties in de familie en de honderden kaartjes. Hartverwarmend.
En mijn rol?
Aan het einde van het gesprek kwam er namens één van de kleinzonen (door zijn moeder overgebracht) feedback die me raakte. Hij zei: een maandje geleden was ik ook bij een begrafenis. En daar leek het wel om de uitvaartleider te gaan. Bij ons ging het om opa en om onze familie. Aart hielp ons er doorheen.
Die uitspraak gaat in mijn rugzak van mooie herinneringen die stimulerend zijn om Diakonos te blijven. Hij die dient. Het gaat niet om ons.

In het filmpje gaat het over de rol van de uitvaartverzorger in het rouwproces. Die is er wel degelijk, maar ook daar geldt dat de uitvaartverzorger zich niet te groot moet maken. Aansluiten bij wat nodig is, en daar heel respectvol mee omgaan.

22/02/2022

Uitvaart en autisme, verstandelijke beperking en dementie.

Maak jij je wel eens zorgen hoe het moet met één van je kinderen als opa of oma komt te overlijden? Voor kinderen met autisme kan dat zo verwarrend zijn. Afscheid nemen, alle emoties, de ingewikkelde dag van de uitvaart met zoveel prikkels....

Of: wordt één van je ouders steeds vergeetachtiger en heeft de ander net een moeilijke uitslag gehad? Hoe moet dat allemaal? Kan iedereen er wel bij zijn?

Wij helpen je er doorheen!

Want Diakonos is een gewone degelijke uitvaartonderneming, maar heeft als extra bijzondere mogelijkheden voor families waar autisme, een psychische- of verstandelijke beperking of dementie een rol speelt.

In dit artikel kijkt Babs Bouwman over de schutting en schrijft over deze aspecten van Diakonos.

Neem gerust contact op voor een kennismaking, om te kijken of het klikt en om van daaruit een plan te maken zodat iedereen er (goed) bij kan zijn.