21/02/2026
Jezelf omarmen ook wanneer het schuurt
“Met hart en ziel ben ik in verbinding met mezelf en met de ander.”
Het klinkt mooi. Maar echte verbinding vraagt moed. Want verbinden met jezelf betekent ook aanwezig blijven bij wat ongemakkelijk is.
Oude wonden kunnen onverwacht geraakt worden.
Gevoelens van afwijzing, onzekerheid of onveiligheid steken soms ineens de kop op zelfs wanneer je denkt dat je al veel innerlijk werk hebt gedaan.
Onze eerste reactie?
Oplossen. Begrijpen. Transformeren. Doorgaan.
Alsof we eerst ‘heel’ moeten zijn voordat we volledig mogen bestaan.
Maar wat als dat niet klopt?
Wat als niets in jou gerepareerd hoeft te worden om waardevol te zijn?
Kwetsbaarheid is geen tekortkoming. Het is menselijkheid.
Angst, verdriet of twijfel betekenen niet dat je faalt. Ze betekenen dat er iets in jou gezien wil worden.
Werkelijke veiligheid ontstaat niet doordat alles rustig is.
Ze ontstaat wanneer jij bereid bent bij jezelf te blijven ook als het stormt.
Wanneer je jezelf niet langer afwijst om wat je voelt.
Wanneer je stopt met jezelf te willen fixen.
Wanneer je kunt zeggen:
Ook dit hoort bij mij.
Je bestaansrecht hangt niet af van hoe ‘geheeld’ je bent.
Je hoeft niet eerst perfect te zijn om in verbinding te mogen staan met jezelf of met de ander.
Jezelf omarmen betekent: jezelf niet verlaten wanneer het ongemakkelijk wordt.
Altijd.
Reflectie
Sta eens stil bij de volgende vragen:
Welk gevoel probeer jij het snelst op te lossen of weg te duwen?
Wat zou er gebeuren als je dat gevoel niet fixeert, maar er simpelweg bij blijft?
Kun je jezelf vandaag toestemming geven om er helemaal te zijn precies zoals je bent?
Misschien begint echte verbinding daar.
Bij jou. 💛
