Autismepraktijk Alice

19/04/2026

Autisme en nabijheid



Inleiding

Voor dit blog heb ik een blog gebruikt van Autsider. http://www.autsider.net/nl
Ik heb toestemming gevraagd en gekregen om hun blogs (deels) te gebruiken.

Fysiek contact vind ik lastig. Mijn ouders waren niet van het knuffelen; misschien heeft dat ermee te maken, of het komt door mijn autisme. Een hand geven kan al te veel zijn en een onverwachte schouderklop voelt intens, ook al begrijp ik de goede bedoelingen. Soms verlangde ik naar stevig vasthouden, maar durfde daar niet om te vragen en was er ook bang voor.
Sommige mensen met autisme verlangen naar nabijheid, maar schrikken tegelijk terug voor een arm om hun schouder, een onverwachte hand op hun rug of een goedbedoelde knuffel. Dat kan voor de buitenwereld tegenstrijdig lijken. Wil iemand nu wel contact of juist niet?
In dit blog:
• Wie is Temple Grandin?
• Waarom nabijheid bij autisme niet vanzelfsprekend is
• De drukmachine
• Controle over fysieke nabijheid
• Andere manieren om te verbinden met de ander
• Wat leren we hiervan?
• Drukvest
Lees verder op: www.autismepraktijk-alice.nl

19/04/2026

Autisme en suiicide preventie



Inleiding

Voor dit blog heb ik een blog gebruikt van Autsider. http://www.autsider.net/nl
Ik heb toestemming gevraagd en gekregen om hun blogs (deels) te gebruiken.
In mijn leven loopt als een rode draad “de dood”. Ik wilde nooit dood, maar als ik langere tijd diepe stress had ging ik steeds meer denken aan de dood. Dat ging vanzelf als ik te lang geen oplossing zag. Gebrek aan verbeelding? Moeite met veranderingen? Niet kunnen loslaten? Rampdenken? Welke rol speelt autistisch denken in dit proces?
Iedereen die autisme heeft kent wel iemand die tijdelijk of voor langere tijd last heeft gehad van donkere gedachten. We kunnen daar niet omheen. Het leven met autisme kan zwaar zijn als er onvoldoende ondersteuning is in moeilijke periodes. In mijn eigen praktijk heb ik dit helaas twee keer meegemaakt. Twee keer dat eindelijk de ondersteuning zou starten, maar het was al te laat. Volwassenen met autisme die graag wilden leven, maar waarvoor de draaglast te groot was geworden. Wachtlijst bij de GGZ en behandelingen die niet goed aansloegen en ondersteuning vanuit de WMO die te lang duurde voordat gestart kon worden. Terugkijkend waren dit volwassenen die al vanaf hun puberteit deze last met zich meedroegen. Heel zwaar voor hen en hun familie. Niemand wil dat ervaren. Hoewel er geen schuldigen of slachtoffers zijn, blijft preventie essentieel: elke zelfdoding is er één te veel. Het onderwerp blijft zwaar, want het is een teken dat iemand niet gelukkig kon leven. Gedachten kunnen veranderen, dus vroegtijdige hulp is belangrijk.
Dat mensen met autisme vaker worstelen met suïcidale gedachten is al langer bekend. Toch wordt daar in beleid en hulpverlening nog vaak op gereageerd alsof het vooral om een individueel psychiatrisch probleem gaat. Alsof de oplossing vooral bestaat uit betere crisiszorg, betere behandeling en betere signalering. Dat is niet onjuist. Maar het is vaak te smal.
Want wie luistert naar de ervaringen van mensen met autisme zelf, hoort iets anders. Niet zelden gaat het verhaal over jarenlange overbelasting, pesten, sociale uitsluiting, onbegrip, financiële stress, misgelopen hulp en voortdurend moeten camoufleren. Anders gezegd: de wanhoop komt vaak niet uit de lucht vallen. Die groeit langzaam in een leven dat te vaak schuurt, botst en uitput.
Lees verder op: www.autismepraktijk-alice.nl

19/04/2026

Autisme en mentale verbeelding

Inleiding

Voor dit blog heb ik een blog gebruikt van Autsider. http://www.autsider.net/nl
Ik heb toestemming gevraagd en gekregen om hun blogs (deels) te gebruiken.

Zolang als ik mij kan herinneren heb ik altijd beelden in mijn hoofd. Ben ik een beelddenker? Hoe kan ik weten dat ik een beelddenker ben? Ik kan dat niet vergelijken met het denken van iemand anders. Het is mogelijk dat ik geen beelddenker ben, maar dat ik deze eigenschap ten onrechte aan mezelf toeschrijf.
Bij het horen van ‘HUIS’ denken sommigen aan de letters, anderen zien een plaatje van een huis. Beelddenkers moeten dit beeld eerst omzetten in woorden, wat extra tijd kost.

Een werkboek schrijven (Autisme en ACT) gaat me goed af, maar een roman bedenken lukt niet. Mijn eerste boek was gebaseerd op mijn leven (Alice verdwaald in het land van de hulpverlening). Herinneringen uit het verleden komen bij mij niet alleen als beelden, maar ook met bijbehorende geuren. Hoewel mijn fantasie soms ontbreekt, ben ik creatief met potlood en penseel.
Tijdens de opleiding voor autisme specialist leerde ik dat mensen met autisme weinig fantasie en verbeelding hadden. Heb ik dat goed begrepen? Klopt dit wel?

Denk even aan een citroen: de bobbelige schil, het glanzende geel, het sap. Sommige mensen krijgen meteen een soort mini-film in hun hoofd. Anderen “weten” wat een citroen is, maar zien nauwelijks iets. Weer anderen voelen vooral een reactie in het lichaam: speeksel, een frons, een rilling bij het idee van zuur.
Mentale beelden spelen mee als mensen herinneringen ophalen, plannen maken, lezen, dagdromen, piekeren of proberen te ontspannen. En bij autisme komt daar nog een extra laag bovenop: zintuiglijke gevoeligheid. Als geluiden hard binnenkomen of fel licht echt pijn doet, dan ligt de vraag voor de hand: heeft dat iets te maken met hoe “levendig” het hoofd beelden kan oproepen?
In de klassieke beschrijving van autisme kom je soms de term “problemen met verbeelding” tegen (als onderdeel van de autisme-triade). Dat klinkt alsof mensen met autisme weinig fantasie hebben of geen creativiteit. Maar meestal bedoelt men iets anders.
Lees verder op: www.autismepraktijk-alice.nl

19/03/2026

Dit plaatje van overprikkeling is niet door mij in AI gemaakt (gelukkig autisme) maar even geleend want het wel heel treffend. Die momenten dat alles even teveel is en er brein mist ontstaat. We leven in een wereld met waanzinnig veel informatie en prikkels. Als je minder prikkels wil dan moet je daar energie in stoppen en dat kan niet iedereen. Weg leggen die telefoon, negeren van berichten, nieuws filteren op wat je echt wil zien/horen. Social media is voor mij veel te druk. Elke dag minstens een kwartier niets doen aan beeldscherm is soms al een uitdaging. Wat moet ik met al die info? Als ik iemand kan ondersteunen met te reageren dan doe ik dat. Fl***er berichten die oplichten (hoe goed bedoeld ook) ben ik erg allergisch voor. De hond op het plaatje lijkt ook overprikkelt. Dat heeft mijn hond niet. Die komt juist bij me liggen en wil geaaid worden en dan wordt ik ook rustig. Een hond hoeft ook niet zoveel op een dag. Lekker liggen in het zonnetje dat deed hij vandaag. Fijne rustige dag voor iedereen en leg die telefoon is even weg en sluit je pc.

19/03/2026

Autisme.online is een informatieve site met nieuws en blogs voor mensen met autisme, hun ouders en partners én voor professionals die in hun werk met autisme te maken hebben.

26/02/2026

07/02/2026

https:/www.swpbook.com/boeken/152/autisme-spectrum-stoornis-a-s-s/2775/act-werkboek-autisme

06/01/2026

Verkrijgbaar bij uitgever SWP te Amsterdam (vanaf Februari 2026)