22/05/2026
Je kunt een piekergedachte niet wegduwen. Probeer maar eens níet aan een roze olifant te denken.
Dat is precies waarom "stop met piekeren" nooit werkt. Je brein kan een opdracht met "niet" er niet goed uitvoeren. Het hoort vooral het woord erna.
En hier zit het echte mechanisme piekeren is geen karakterkwestie en het overkomt je ook niet zomaar. Het is je brein dat een onafgemaakt probleem blijft herhalen, omdat het denkt dat het je beschermt. Zolang het maalt, voelt het alsof je ergens mee bezig bent.
Maar je lost niets op, je houdt de spanning alleen warm.🔥
Wegduwen voedt het.
Aandacht ergens anders bewust naartoe brengen is iets heel anders. Dat is geen vluchten, dat is regie.
Een kleine oefening voor de volgende keer dat je hoofd vastloopt in een rondje:
➡ Benoem het hardop of in je hoofd. "Ik zit te piekeren over X." Alleen dat al haalt je een stap uit de
maalstroom.
➡ Stel jezelf één vraag: kan ik hier nu iets aan doen, ja of nee?
➡Ja? Schrijf de eerste kleine stap op en doe die.
➡ Nee? Verleg je aandacht bewust naar iets fysieks: je adem, je voeten op de grond, wat je nu hoort.
Je zet de gedachte niet uit. Je brengt je aandacht een andere kant op en waar je aandacht heen gaat, daar gaat je energie heen.
Ga er een week mee aan de slag en merk zelf wat het met je avonden doet.
Wat is jouw vaste piekergedachte rond een uur of half elf 's avonds? Zet 'm hieronder, je bent echt niet de enige.
Wil je dat ik even meedenk? Stuur 'RUST' in een DM.
