10/03/2026
Afgelopen zaterdag heb ik de peuter-kleutergroep laten kennismaken met waterparels. In dit korte filmpje heb ik een stukje van hun gesprekken proberen te vangen. De rest van de tijd heb ik vooral met verwondering gekeken en geluisterd naar hoe ze bezig waren.
Er ontstonden ook wat kleine machtsstrijdjes: wie mocht de meeste parels hebben, en wie moest ze juist beschermen omdat anderen ze kapot zouden maken. Ik laat dat meestal een beetje gebeuren, zolang het niet de overhand krijgt of grimmig wordt. Het is tenslotte ook een oefenveld: grenzen aangeven, voor jezelf opkomen, samen uitzoeken hoe het werkt. En dat moeten kinderen vooral zelf leren, zonder dat een volwassene er meteen bovenop zit (best lastig soms 🙈).
Dit fragment is nog van vóór dat moment:
“In een grotere kom.
Oh, dit is een honingkom.
Nee, die is veel te klein!
Echt niet, ik kan hem gewoon openmaken.
Jaaaa. Dit is een honingpot.
Aaah, dat gaat veel beter.
Kijk juf! Dan doen we gewoon deze pot.
Deze is nog groter hè.
Die is pas groot!”
