27/03/2026
Je hoeft jezelf niet mooi te vinden om je goed genoeg te voelen.
Want wat wij als mooi zijn gaan zien, zijn vaak slanke, dunne en strakke lichamen. Een beeld dat ons is ingegeven door de dieetcultuur en een vetfobische maatschappij waarin slankheid wordt verheerlijkt en gelijkgesteld aan gezond, succesvol, mooi, zo hoort het, goed gedaan.
En dus gebeurt er iets wat je misschien heel goed herkent.
Vrouwen die niet aan deze onrealistische slankheidsnorm voldoen, krijgen het gevoel dat ze niet goed genoeg zijn, gefaald en mislukt. Alsof hun lijf moet eerst veranderen voordat zij oké mogen zijn, geaccepteerd, gezien en gewaardeerd mogen worden.
Maar om je lekker in je vel te voelen, om je waardevol en goed genoeg te voelen, hoef je je lijf niet mooi te vinden.
Je mag het wel leren accepteren zoals het is. Zoals jij bent. Jezelf respecteren en koesteren. Er liefdevol voor zorgen.
En dat gaat niet over één nacht ijs.
Er is geen quick fix en geen snel stappenplan dat alles oplost. Het is een proces dat tijd vraagt, soms jaren, waarin je leert om met vriendelijkheid naar jezelf en je lijf te kijken zonder jezelf te veranderen.
Maar één ding is zeker.
Wanneer je die onrealistische verwachtingen en schoonheidsidealen durft los te laten, ontstaat er ruimte.
Ruimte om met je lijf je leven te leven,
Om te genieten, om dingen te doen die je misschien al te lang hebt uitgesteld.
En misschien ga je je lijf dan ook eindelijk waarderen om wat het voor je doet. Elke dag weer. Het ademt, eten verteert, praat, loopt, lacht, huilt, creëert, zorgt en liefhebt.
Er zijn zoveel verschillende lichamen.
En ze zijn allemaal waardevol en oké.
Kijk maar eens om je heen.
Wat zie jij dan?
En als je dan naar jezelf kijkt, hoe zie jij jezelf eigenlijk?
