Vivendi

Vivendi 🌀Begeleid jou bij de reis van leven vanuit je hoofd, aanpassen en controle naar voelen, herinneren en leven vanuit je eigen essentie.

Overmatig denken, analyseren en rationaliseren zijn een uiting van ontwikkelingstrauma. Adaptaties die ontstaan in de vr...
17/04/2026

Overmatig denken, analyseren en rationaliseren zijn een uiting van ontwikkelingstrauma. Adaptaties die ontstaan in de vroege kindertijd, wanneer het zenuwstelsel nog afhankelijk is van co-regulatie.

Een jong kind kan zijn eigen emoties nog niet dragen of reguleren. Daarvoor is het afhankelijk van de ouder. Niet alleen praktisch, maar vooral emotioneel en fysiologisch.

Via de aanwezigheid van de ouder bij zijn/haar eigen emoties leert het kind: wat ik voel is veilig, draaglijk en mag er zijn.

Wanneer die emotionele afstemming ontbreekt — bijvoorbeeld door eigen onverwerkt trauma, stress, ziekte of overbelasting bij de ouder — ontstaat er een tekort aan emotionele bedding.

Het kind kan de eigen emoties nog niet dragen. Ze worden te intens voor het jonge zenuwstelsel.

En op dat moment gebeurt er iets essentieels. Het kind trekt zich (deels) terug uit het voelen en ontwikkelt strategieën om de innerlijke ervaring beheersbaar te maken.

Eén van de meest voorkomende strategieën is cognitie.
Begrijpen.
Analyseren.
Verklaren.

Het denken wordt leidend, waar het lichaam niet langer veilig voelt om in aanwezig te zijn.

Wat zich ontwikkelt is een sterk cognitief vermogen. Maar onderliggend blijft het vermogen tot voelen en belichaamde regulatie achter.

Dit zie je op latere leeftijd terug in patronen zoals:
– emoties vooral mentaal benaderen
– moeite hebben met daadwerkelijk voelen in het lichaam
– een voortdurende neiging tot analyseren en verklaren
– afstand ervaren tot de eigen binnenwereld

Wat overontwikkeld is, compenseert vaak wat onderontwikkeld is gebleven.

Belangrijk om te begrijpen is dat dit geen karaktereigenschap is, maar een patroon dat in het zenuwstelsel is opgeslagen.

Wat ooit functioneel was, kan in het volwassen leven belemmerend worden.
Niet omdat het denken het probleem is, maar omdat het de plek heeft ingenomen van iets anders.
Het vermogen om te voelen.
Om aanwezig te zijn in het lichaam.
Om emoties te laten bewegen zonder overspoeld te raken.

En dat vermogen is trainbaar.
Niet via inzicht alleen, maar via ervaring.

📞In mei start de eerste editie van het groepsprogramma. Je kunt je nu aanmelden via het contactformulier op de .

Niet iedereen die je ontmoet is bedoeld om je partner te worden. Sommige mensen zijn voorbijgangers.Dat besef ik steeds ...
17/03/2026

Niet iedereen die je ontmoet is bedoeld om je partner te worden. Sommige mensen zijn voorbijgangers.

Dat besef ik steeds meer als ik terugkijk iemand die veel in mij losmaakte.

Ik was halverwege de twintig en verlangde naar een relatie. Naar samen. Toen ontmoette ik hem. Het voelde als herkenning. Alsof mijn ziel hem al kende. Ik dacht: dit is ‘m.

Wat ik toen niet zag, was dat niet alleen mijn hart geraakt werd — mijn hechtingssysteem werd volledig geactiveerd.

Het was intens. Dan nam hij afstand en bewoog ik naar voren. Hij bleef vaag, ik ging harder mijn best doen. Ik scande: heeft hij geappt? Waarom is hij online? Wanneer zie ik hem weer?

Dat obsessieve zit niet in “gek zijn”. Dat zit in verlatingsangst. In een oud patroon waarin je zenuwstelsel verlaten worden gelijkstelt aan doodsangst.

Ik gaf er betekenis aan. Dacht aan een soulmate. Tweelingziel. Zo’n intens gevoel moest toch iets betekenen? Achteraf zie ik hoeveel hoop daarin zat.

Nu zie ik iets anders: niet elke intense verbinding is bedoeld om te blijven. Sommige mensen raken een oude laag aan. Dat voelt als lotsbestemming, maar is vaak activatie. Je zenuwstelsel herkent iets ouds. Niet per se iets gezonds.

Ik wilde versmelten. Zo dichtbij mogelijk. Want als je samenvalt, kun je niet verlaten worden — dacht mijn systeem.

Maar echte verbinding vraagt geen versmelting. Het vraagt dat je op je eigen benen blijft staan.

Verlatingsangst en bindingsangst vinden elkaar feilloos. De één trekt, de ander wijkt. Die spanning voelt als chemie. Maar chemie alleen is voor mij niet genoeg om gelukkig te zijn.

Mijn leven veranderde daarna. Ik werd meer mezelf. Ik begon mijn praktijk. Hoe pijnlijk mijn gebroken hart toen ook was, nu zie ik dat het het beste was. Hij zette iets in beweging — maar dat betekent niet dat hij bedoeld was om te blijven.

Nu voel ik helder: ik zou niet meer met hem willen zijn. Mijn huidige partner past bij wie ik geworden ben. Er is rust. Volwassenheid. Veiligheid.

Misschien is dĂĄt volwassen worden in liefde: niet kiezen voor wat je systeem activeert, voor de spanning, maar voor wat je zenuwstelsel tot rust brengt. đŸ€

Happy international women's day! ❀Het is tijd om op te staan voor wie je werkelijk bent, vrouw. De wereld zit op jou te...
08/03/2026

Happy international women's day! ❀

Het is tijd om op te staan voor wie je werkelijk bent, vrouw. De wereld zit op jou te wachten. Op jouw wijsheid, kracht en liefde. Op jouw talenten en jouw unieke medicijn. No one is YOU and that is your superpower.

Ik heb mijn partner weleens willen veranderen. Dat ik diep van binnen dacht: als hij nou dit zou doen
 als hij dit zou e...
03/03/2026

Ik heb mijn partner weleens willen veranderen. Dat ik diep van binnen dacht: als hij nou dit zou doen
 als hij dit zou ervaren
 dan groeit hij. Dat zegt niet zoveel over David. Het zegt wel iets over mij.
Herken je dat je jezelf dan misschien nét iets groter maakt? Omdat jij al aan jezelf hebt gewerkt. Omdat jij in persoonlijke ontwikkeling zit.
Ik dacht wel eens dat ik verder was in mijn proces was dan hij. Haha! We trekken geen partners aan die “achterlopen”. We trekken spiegels aan. David en ik raken precies dezelfde thema’s. Als ik verder was geweest, waren we elkaar niet tegengekomen Ă©n niet bij elkaar gebleven.
In het begin van onze relatie wilde ik hem meenemen in mijn proces. Ik dacht “als hij dit ervaart, begrijpt hij mij beter”. Ik voelde ook de pijnen die hij mee droeg uit zijn jeugd. Ik wilde het voor hem verzachten. Maar wie ben ik om iets voor hem weg te nemen? Ik was gericht op zijn potentieel. En onbewust hoopte ik dat hij zou veranderen als hij met mij mee zou bewegen.
Hoe harder ik ging werken, hoe meer hij naar achteren ging leunen in de relatie. Ik herkende deze dynamiek uit de eerste relaties in mijn leven: die met mijn ouders.
Tot ik besefte wat er gebeurde. Iedere keer dat ik iets voor hem regelde, drukte ik hem in een oude wond: “Zoals ik ben, is niet genoeg.” Ik stapte van mijn plek. Ik maakte mezelf groter, alsof ik wist wat goed was voor hem. Ik ging moederen. En hij? Hij nam afstand.
Innerlijk werk gebeurt niet alleen op een m***e. Het gebeurt in relaties. In de keuken. Aan tafel. In irritatie. In stilte. Iedere keer als je aanwezig blijft bij wat je voelt, terwijl alles in jou ervan vandaan wil bewegen. Liefdesrelaties zijn onze grootste spiegel. Iedere trigger is een uitnodiging. Niet om de ander te fixen. Maar om jezelf te ontmoeten. Om te voelen. Voelen maakt ons mens.

Verbinding in een relatie betekent voor mij niet dat we hetzelfde pad moeten lopen, maar dat we naast elkaar staan, we elkaar vrij laten en begrip hebben voor elkaars wereld. đŸ€

VOLUIT LEVEN is ons geboorterecht. Zoek je begeleiding die jou begrijpt zonder dat je alles hoeft uit te leggen, die jou...
21/10/2025

VOLUIT LEVEN is ons geboorterecht.

Zoek je begeleiding die jou begrijpt zonder dat je alles hoeft uit te leggen, die jou aanvoelt en de begeleiding écht afstemt op jou?

Dan ben je hier precies waar je moet zijn. đŸ«¶đŸ»

Mijn naam is Simone Burggraaf, CAT-geregistreerd lichaamsgericht therapeut en coach met een missie: moedige mensen begeleiden bij het doorbreken van patronen, codependentie, verlies, niet vervullende relaties en burn-out, naar een stevig geankerde versie van jezelf. Naar een leven waarin je straalt van binnenuit, doet wat je gelukkig maakt, met een open hart, unapologetically jezelf bent. đŸ”„

Ik heb de overtuiging dat het leven wil dat het jóu goed gaat. Daar staat mijn praktijk Vivendi voor. En dat doe ik niet alleen, samen met mijn twee fantastische collega’s sta ik voor je klaar.

Je kunt 1 op 1 werken met mij werken of bij een van de groepsdagen.

Wat je van mij mag weten
đŸ„ Zat vroeger zelf bij de praktijkondersteuner. Ik weet hoe het voelt om vast te lopen Ă©n hoe helend het kan zijn als je een stevige, veilige basis van binnenuit opbouwt
đŸ‡Ș🇾 Leer Spaans (sĂ­!), vindt de taal fantastisch
🌎 Ben verliefd op moeder aarde (over schoonheid gesproken)
🎯 Heb onderweg geleerd dat niemand mij kon redden, maar dat ik het niet alleen hoefde te doen.

Als je nu denkt: dit kan iets voor mij zijn, dan is dat meestal ook zo.

Stuur me gerust een DM of kijk op de website. Leuk om je te horen. đŸ«¶đŸ»

Rachel vertelt: "Inmiddels ben ik alweer een maand onderdeel van het Vivendi team. Het stroomt. De behandelingen zitten ...
10/09/2025

Rachel vertelt: "Inmiddels ben ik alweer een maand onderdeel van het Vivendi team. Het stroomt. De behandelingen zitten zo goed als vol en de inzichten stromen binnen. Het geeft een extra verdieping aan Vivendi omdat het je op nog extra laag laat voelen wat thuiskomen bij jezelf is.

‘Ik voel dat de mensheid snakt naar aanraking. Naar energie ontvangen. Want we vallen meestal uit als we veel hebben gegeven en niet genoeg hebben ontvangen. Aanraking is als even liggen aan de oplader🔋✹’.

Tijdens de sessies ontstaat er een veilig veld waarin ieder op zijn eigen manier voelt hoe het is om te verbinden en thuis te komen in je lijf. En als je dit hebt gevoeld wil je meer

En daardoor loopt de agenda langzaam vol en wordt deze vorm van coaching verspreid.

'Hoe meer je bij jezelf thuis komt, hoe meer je jouw omgeving ook kunt geven wat je in huis hebt.'

Het is een cadeau voor jezelf, voor je omgeving en voor ons als coaches om onze missie werkelijkheid te zien worden.

Dus lieve Vivendi volgers, dankjewel dat ik hier mijn liefde en eigen-wijs-heden mag verspreiden en jullie mij ontvangen. Vivendi voelt voor mij ook als thuiskomen💛".

Bindingsangst zit niet alleen in je hoofd. Iemand uit het coachingstraject kwam binnen, ging zitten en zei tegen mij: "I...
17/07/2025

Bindingsangst zit niet alleen in je hoofd.

Iemand uit het coachingstraject kwam binnen, ging zitten en zei tegen mij: "Ik besefte me iets.”

Hij voelde dat die onrust in z’n lijf — op zijn middenrif — hem niet hoeft tegen te houden om een volgende stap te zetten in zijn leven.
Niet in werk. Niet in liefde.

Tot nu toe dacht hij: dit moet eerst weg.
Eerst fixen. Dan pas verder.
Maar het ging niet weg.

Ook bindingsangst speelde mee.
Elke keer als het spannend werd — verbinding, keuzes, vooruitgaan — ging z’n lijf in de weerstand.

Hij merkte: de onrust in zijn lijf werd sterker wanneer hij over zijn grenzen ging. Veel alcohol in het weekend. Slecht slapen. Slecht eten.
Geen aandacht voor z’n binnenwereld.
Voor dat jongetje in hem.

In de sessie met zijn partner werd het zichtbaar:
die jongen staat naast hem. En heeft hem nodig, want hij kan het nog niet alleen. Hij wil gezien worden.

De onrust in z’n lijf was eigenlijk een uiting van angst. Ons innerlijke kind laat van zich horen via gevoelens - die we vervolgens in ons lichaam ervaren.

Het middenrif is de angstgordel.
Maar toen hij kon voelen: dit is wat er is — en hij eigenaarschap kon nemen over de spanning en zijn innerlijke kind — verschuifte zijn blik naar acceptatie.

Vanaf dat moment begon het te verzachten.
Niet omdat het ‘weg’ was.
Maar omdat hij stopte met verzetten tegen de signalen die zijn lijf gaf.
En hij het kind in zichzelf de erkenning en veiligheid begon te geven die het vroeger had gemist.

Want hoe harder je iets weg wil hebben,
hoe meer het blijft.
Wat aandacht krijgt, verzacht.
En wat gezien wordt, beweegt

Dit is wat er kan ontstaan als je stopt met vechten tegen wat je voelt.

🧡 Simone

Ps. Stuur me gerust een berichtje als je vrijblijvend kennis wil maken. Dan denk ik eerlijk met je mee of mijn coaching traject passend is voor jou.

Wanneer je met trauma werkt, kom je verschillende therapievormen tegen. Twee daarvan zijn EMDR en BRTT (Body Remembers T...
16/07/2025

Wanneer je met trauma werkt, kom je verschillende therapievormen tegen. Twee daarvan zijn EMDR en BRTT (Body Remembers Trauma Therapy). Wat is nu precies het verschil?

🧠 EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing)

✹ Je brengt zelf een herinnering of gebeurtenis in.
✹Richt zich op het verwerken van traumatische herinneringen via oogbewegingen, geluiden of tikjes.
✹ Helpt je om de emotionele lading van specifieke herinneringen te verminderen.
✹ Werkt vooral via het brein en cognitieve processen.
✹ Herinneringen blijven bestaan, maar voelen minder heftig.

✅ Effectief bij trauma’s, angsten en negatieve overtuigingen.

🌿 BRTT (Body Remembers Trauma Therapy)

✹ Je activiteert het lichaamsgeheugen en onderbewustzijn
✹ Richt zich op het ontladen van opgeslagen spanning en trauma in het lichaam.
✹ Maakt gebruik van lichaamsgerichte oefeningen, ademhaling en trilling om vastgezette energie vrij te maken.
✹ Werkt direct via het lichaam, zonder dat je het verhaal opnieuw hoeft te vertellen.
✹ Helpt bij het herstellen van natuurlijke regulatie en ontspanning in het zenuwstelsel.

✅ Effectief bij chronische stress, lichamelijke klachten, trauma verwerking en emoties die vastzitten.

Het grootste verschil tussen EMDR en BRTT is dat je bij EMDR bewust een specifieke gebeurtenis inbrengt, terwijl je bij BRTT (in combinatie met ademwerk) je lichaam het verhaal laat vertellen – zonder dat je je de gebeurtenis bewust hoeft te herinneren.

Want wat als je je iets niet kunt herinneren, maar wel klachten ervaart?

Met BRTT draait het om zowel de emotionele als lichamelijke verwerking van een ervaring. Je activeert het lichaamsgeheugen en je onderbewustzijn, waardoor opgeslagen spanning en emoties vrij kunnen komen. Activatie van het lichaamsgeheugen is zinvol wanneer woorden tekortschieten of herinneringen ontbreken.

Beide therapieën kunnen waardevol zijn. Heb je eerder EMDR gevolgd? Dan kan BRTT een mooi vervolg zijn.

Je bent van harte welkom voor een sessie in mijn praktijk.

Angst zit niet alleen in je hoofd – het begint vaak in je lichaam Wanneer we ooit iets hebben meegemaakt dat te intens w...
03/07/2025

Angst zit niet alleen in je hoofd – het begint vaak in je lichaam

Wanneer we ooit iets hebben meegemaakt dat te intens was om te verwerken, kan het lichaam in een staat van paraatheid blijven hangen, alsof het nog steeds moet vechten, vluchten of bevriezen. Die lichamelijke spanning – bijvoorbeeld in de nek, schouders, borst, keel of buik – zijn geen vage klachten, maar letterlijk houdingen en spanningen die ooit bedoeld waren om te overleven.

De spanning en angst heeft de kans nodig om door het lichaam heen te werken, bijvoorbeeld door te huilen, te trillen, schudden, te bewegen of diep ademhalen. Maar vaak gebeurt dat niet, omdat je je groot moest houden, omdat je niet wist hoe, of omdat het simpelweg niet veilig genoeg voelde.

đŸš©Dan blijft het zenuwstelsel voortdurend kleine of grote alarmen afvuren. Dat zijn ‘rode vlaggen’ die vanuit het alarmcentrum van de hersenen signaleren dat er gevaar is, zelfs als dat er nu helemaal niet is.

Onze geest kan daar vaak niet mee omgaan, want die wil begrijpen waarom het lichaam alarm slaat. En dus gaat het hoofd zoeken naar verklaringen: “Misschien breken ze straks in,” “Misschien raak ik weer mijn sleutels kwijt,” of “Misschien word ik opnieuw gehackt.” Terwijl het werkelijke gevaar allang voorbij is, blijft het lichaam in een oud overlevingsmechanisme hangen, en probeert de geest wanhopig om daar een logisch verhaal bij te verzinnen.

Als dit proces blijft voortduren, kan het leiden tot lichamelijke klachten zoals gespannen spieren, migraine, chronische vermoeidheid, buikklachten zoals IBS, ernstige PMS of zelfs fibromyalgie. Mensen blijven van arts naar arts lopen, op zoek naar verlichting, vaak zonder blijvend resultaat, omdat de werkelijke oorzaak diep in het lichaam verankerd ligt, waar trauma signalen blijft geven die nooit volledig zijn verwerkt.
En misschien nog belangrijker: deze lichamelijke signalen zullen niet verdwijnen totdat het lichaam kan afmaken wat het ooit begonnen is.

đŸš©Je leest het hele artikel over de cyclus van angst in de nieuwste blog op de website

Ik ben heel blij om met je te delen dat per 1 juli Rachel Onderwater ons team komt versterken - met haar prachtige werk ...
25/06/2025

Ik ben heel blij om met je te delen dat per 1 juli Rachel Onderwater ons team komt versterken - met haar prachtige werk in energetische coaching. ✹

Rachel stelt zich graag even aan je voor: "ik ben Rachel Onderwater, energetisch coach en moeder van twee dochters. Al ruim acht jaar begeleid ik mensen in het thuiskomen bij zichzelf. Mijn passie voor het gevoelsleven begon al op jonge leeftijd, en inmiddels mag ik die elke dag verdiepen in mijn werk. Alles wat iemand met zich meedraagt – hoe groot of klein ook – verdient aandacht. En dat is precies wat ik bied in mijn behandelingen.

Na elke sessie is mijn hart weer vervuld en weet ik waarom ik dit doe: mensen komen thuis in hun lijf. Ze ervaren wat er op een diepere laag speelt, laten spanning los en stappen met een heldere blik – gevoed en dichtbij zichzelf – weer naar buiten.
Toen Simone en ik elkaar ontmoetten, voelden we meteen dat we dezelfde missie delen. Door onze krachten te bundelen bij Vivendi, hopen we nog meer mensen op een diep niveau te ondersteunen – fysiek, mentaal Ă©n energetisch. Op multi-disciplinair niveau,

Mijn behandelingen helpen je om blokkades te doorbreken en te luisteren naar je lichaam en intuĂŻtie. Samen creĂ«ren we ruimte voor heling, inzicht en groei – ook op lagen waar je met je hoofd niet bij kunt. Voel je welkom om een afspraak te maken.

Ik kijk ernaar uit je te ontmoeten bij Vivendi.
Liefs,
Rachel".

Tijdens een energetische coaching sessie stemt Rachel zich intuĂŻtief af op jouw energieveld. Ze maakt gebruik van verschillende energetische methodes zoals energiewerk, systemisch werk, regressie methoden en visualisaties. Je kunt je afspraak bij Rachel inplannen via de .

Welkom Rachel! ❀



Om het jezelf écht goed te laten gaan, heb je onder de vleugels van je moeder vandaan te komen. De moeder-dochterrelatie...
25/05/2025

Om het jezelf écht goed te laten gaan, heb je onder de vleugels van je moeder vandaan te komen.

De moeder-dochterrelatie is één van de meest gelaagde en invloedrijke relaties die er bestaat. Ze raakt aan liefde en veiligheid, maar ook aan loyaliteit, gemis, en wat er (onbewust) is doorgegeven. Een dochter draagt niet alleen haar eigen verhaal, maar ook het onuitgesproken verdriet van haar moeder – en vaak ook dat van haar oma.

Wat een moeder niet heeft kunnen ontvangen, kan ze soms moeilijk doorgeven.
Zonder dat ze het doorheeft, projecteert ze haar eigen onvervulde verlangen, haar pijn, op haar dochter.
En zo wordt de dochter onbedoeld drager van een last die niet van haar is.

Veel volwassen dochters ervaren:
– Een diep verlangen naar erkenning van hun moeder
– Een scherpe gevoeligheid voor kritiek van haar
– Het gevoel nooit ‘goed genoeg’ te zijn
– De neiging om zichzelf aan te passen, stil te houden, of te zorgen
– En tegelijkertijd: een intens loyaliteitsgevoel dat maakt dat ze haar moeder blijven sparen.

Want als kind zijn we energetisch verbonden met onze moeder – ons hele leven lang.
We voelen haar verdriet, haar onvervulde dromen, haar gemiste kansen.
En ergens hopen we: “Als ik het maar goed genoeg doe, dan zal ze me Ă©cht zien. Dan zal ze van me houden zoals ik verlangd heb.”

Maar daar zit ook de verwarring.
Want:
💔 Je kunt als dochter nooit méér terugdoen dan wat je moeder jou heeft kunnen geven.
💔 Liefde hoef je niet te verdienen.
💔 Het is niet jouw taak om haar pijn te dragen.
En toch doen we het.
Omdat we willen helen wat zij niet kon helen.
Omdat we willen geven wat zij niet kreeg.
Omdat we hopen dat dĂĄt de liefde terugbrengt.

Maar als je wilt dat het jezelf goed gaat in dit leven, dan heb je onder haar vleugels vandaan te komen.

Niet om haar af te wijzen, maar om haar te eren door écht jouw eigen pad te bewandelen.

Jouw licht toe te laten.
Jouw leven te leven.

In de diepte wil jouw moeder – bewust of onbewust – dat jij het goed hebt.
Dat jij het anders doet dan zij kon.
En als jij dat doet, eer je niet alleen jezelf.
Maar ook haar.
En alle vrouwen die jullie zijn voorgegaan.

Niet de situatie is het probleem, maar je lijf dat zich alvast schrap zet voor wat misschien komt. Voor de paniek, het v...
13/05/2025

Niet de situatie is het probleem, maar je lijf dat zich alvast schrap zet voor wat misschien komt.
Voor de paniek, het verlies van controle, die ene ervaring wat je ooit hebt meegemaakt en waarvan je onbewust denkt: dat moet ik nooit meer voelen.

En dus gaat je systeem al in de alarmstand vóórdat er iets gebeurt.
Je adem versnelt. Je hartslag stijgt. Je wordt hyperalert.
Je scant je binnenwereld: voel ik iets? komt het op? moet ik ingrijpen?

En juist dat innerlijke checken — die drang om het vóór te zijn — zet het hele stresssysteem verder aan.

Je raakt verstrikt in een kringetje:
Je schrikt van wat je voelt → je spant aan → je voelt meer → je schrikt opnieuw.

Het klinkt tegenstrijdig, maar je lijf doet precies wat het geleerd heeft: beschermen tegen wat ooit te veel was.

En zo raak je in paniek
 omdat je paniek probeert te voorkomen.

Wat helpt?
Niet ‘rustig worden’ of ‘even ademhalen’ (al wordt dat vaak gezegd).
Wat helpt is langzaam, heel langzaam, leren voelen in het nu dat dat veilig is - zĂłnder overweldigd te raken. Zonder jezelf te verlaten. Gereguleerd. Je zenuwstelsel iets nieuws laten ervaren. In contact. Met zachtheid. Met iemand naast je, die niet schrikt.

In mijn nieuwste blog lees je hoe ademtherapie en lichaamswerk kunnen helpen bij angst en paniek.

Adres

Wipmolenlaan 1
Woerden
3447GJ

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:00
Dinsdag 09:00 - 17:00
Woensdag 09:00 - 17:00
Donderdag 09:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 17:00

Telefoon

+31628977709

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Vivendi nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Vivendi:

Delen