27/05/2025
In praktijk.
Ze is al een tijdje onderweg, deze mooie sterke vrouw, in het proces van verandering.
Ze is klaar met pleasen. Ze is ontzettend moe, heeft paniek aanvallen en slaapt veel.
Elke keer weer weten we niet wat de sessie brengt.
We checken in en gaan op reis. Ik laat me leiden door innerlijke wijsheid en mijn handen en haar lichaam.
Nog tijdens het indalen (landen in haar lijf) ziet zij een paard. We volgen haar beeld, ze verlangt naar de vrijheid die het rennende paard haar doet voelen.
Ik wordt naar een plek op haar rechter heup geleid, daar geef ik wat meer druk op de pijnlijke plek.
We gaan terug in de tijd, naar haar vroege jeugd. Ze was veel op de manege bij paarden, omdat het thuis niet goed voelde. De emoties komen om hoog. Haar hoofd blokkeert het voelen. Te heftige pijn (trauma).
Ik moedig haar aan door het proces te bewegen en het paard duwt haar met zijn snuit terug in de tijd
Dan ziet ze haar moeder die hoog zwanger is en zichzelf, helemaal vol verwachting dat ze een broertje of een zusje krijgt.
Maar het baby'tje wordt dood geboren.
Haar ouders verzwijgen het voor haar. Ze dachten daarmee het beste voor haar te doen en haar vader begraaft alleen in afzondering zijn doodgeboren zoon.
Zij krijgt niet te horen wat er is gebeurd. Maar voelt in alles de emotionele lading van haar ouders. Haar moeder bevriest in verdriet en haar vader, waar ze goede maatjes mee was verdrinkt het verdriet. Zij gaat dragen, haar best doen als klein meisje, in de overleefstand en die rol heeft ze tot nu geleefd.
Ze voelt en herkent het en kan er afstand van doen.
En ook voelt ze voor het eerst weer echt kontakt met het kleine 4 jarige meisje in haar. Haar pure ZIJN, het kind wat ze werkelijk is, voor dit trauma. Een meisje vol energie en spelend in een veld vol bloemen.
Ze kan nu liefdevol en zacht naar zichzelf toe gaan groeien. Het mannelijke overleven loslaten en stromen in vrouwelijke kracht. Op weg naar nieuwe balans en thuiskomen bij zichzelf.
✨️Veronica
, , ,
, ,
, ,
,
.