26/03/2023
Een mooie uitleg
OH HELP, kun je nu mijn gedachten lezen?
Dat vragen mensen wel eens als ze horen wat ik doe. Ze kijken verschrikt, nemen wat afstand, in de hoop dat ik dan minder goed hun gedachten kan horen of lezen 🙉🙊
Maar ik kan je meteen geruststellen. Nee, ik ga niet zomaar jouw gedachten lezen.
Ten eerste heb ik hier helemaal geen behoefte aan. Stel je voor zeg, dat ik iedereen zijn gedachten zou horen, voelen, lezen en weten....dan wordt het een behoorlijk drukke boel en kan ik niet eens mijn eigen gedachten meer horen (wat trouwens ook vaak wel een valkuil is voor mensen die erg gevoelig zijn en veel opvangen van anderen). Dus nee, hier zou ik niet eens aan willen beginnen😜
En ten tweede, nog belangrijker: Jij hebt hier niet om gevraagd!
Dus waarom zou ik dat dan doen? Zolang er vanuit jou geen vraag komt, heb ik hier niks mee te maken. Dat heet ethiek, zuiver blijven en weten wanneer jouw deskundigheid of input gewenst is.
Een tandarts gaat toch ook niet zomaar bij elke voorbijganger op straat zijn mond open trekken om te kijken of er geen gaatjes zijn😮?
Dat doet hij ook alleen bij iemand die op afspraak in zijn praktijk komt. Hij zal misschien wel wat vaker automatisch naar iemands lach kijken die hij op straat tegen komt. En met één blik redelijk snel kunnen inschatten hoe de toestand is.
Dat heb ik ook. Ik voel, zie en heb vrij snel door hoe iemand zich voelt en soms komt er een ingeving wat er speelt of nodig is. Maar hier doe ik niks mee, zolang jij er niet om vraagt.
Stelt dit je gerust😉?
Wat is de meeste grappig vraag die jij wel eens hebt gehad over jouw beroep of wat je doet?
