22/04/2020
Vanochtend in de supermarkt sprongen me spontaan de tranen in de ogen. Een ouder echtpaar, van ergens ver in de tachtig schat ik, wilden samen boodschappen doen. Ze hadden ieder een eigen karretje, het was vroeg en nog heel rustig in de winkel. Er lagen al boodschappen in hun karretjes die ze samen aan het uitzoeken waren. Maar toen kwam er iemand van de winkel hen vertellen dat niet meer dan persoon per gezin tegelijk in de winkel mocht zijn. Mijn hart brak toen ik het ontredderde echtpaar samen schuifelend en ontdaan de winkel zag verlaten (want alleen boodschappen doen was blijkbaar geen optie).
“Waar is de menselijke maat gebleven in deze 1,5 meter maatschappij?” vroeg ik me in stilte af.
De regels zijn er niet voor niets, natuurlijk. Persoonlijk vind ik het momenteel vaak nog veel te druk in de supermarkt (daarom ga ik op rustige momenten) en ik begrijp waarom we dit zo met elkaar hebben afgesproken. Maar is er niet het gezegde dat luidt: “De uitzondering bevestigt de regel?” Kan er niet in bepaalde situaties van dergelijke regels afgeweken worden, als de situatie daar om vraagt en het toelaat (in dit geval dat het rustig was in de winkel)?
Het voorval raakte me onverwacht diep. Het liefst had ik tegen het supermarktpersoneel willen roepen: “Laat deze mensen toch samen rustig hun boodschappen doen, zoals ze dat al zestig jaar samen doen. Er is bijna niemand in de winkel en ze willen het blijkbaar heel graag zo. En ze zijn al zo kwetsbaar, mogen al geen bezoek. Gun ze dit toch!”
Ik deed het niet. Ik bevroor in de situatie, overspoeld door emoties. Dus daar stond ik dan, aan de grond genageld met prikkende ogen. Bang om spontaan in huilen uit te barsten. Bang om te laten zien hoe boos ik was. De frustratie die door de 1,5 meter maatschappij was opgebouwd in de afgelopen weken probeerde zich een weg naar buiten te duwen, mijn lijf uit.
Nadat het echtpaar was vertrokken vervolgde ik, inmiddels bibberend door de losgekomen emoties, mijn weg door de winkel om mijn boodschappen te verzamelen. Pas bij het afrekenen kon ik er woorden aan geven en besprak ik het voorval met de cassiere. Dat loste niks om maar gaf mij wel lucht!
Maar zo staan we er dus voor. Samen boodschappen doen, ook als je oud en kwetsbaar bent, is not done anymore… en dat maakt me boos en verdrietig. Ook al is het nog zo’n complexe situatie waar we met z’n allen inzitten.
Natuurlijk, dat er mensen sterven en lijden op de IC’s vind ik ook vreselijk! Dat de zorg zo zwaar belast wordt ook!
Maar er is te weinig aandacht voor de nevenschade die ik om me heen zie. En dan met name de emotionele schade, die veel mensen linksom of rechtsom, bewust of onbewust, oplopen door deze vervreemdende maatregelen. Die ons op afstand zetten van elkaar en ons verstoken van nabijheid, warmte en affectie die we -juist nu- zo hard nodig hebben!
Ik voorzie na de crisis een gigantische zorgbehoefte van mensen die nu hun best doen om aan alle regels te voldoen. Misschien zelfs wel van mensen als de supermarktmedewerkster die nu ook maar haar werk doet, en straks met terugwerkende kracht beseft welke impact het door haar uitgevoerde beleid had op mensen zoals vanmorgen. Ik weet het niet.
Wat ik wel weet, is dat wat nu ondergronds blijft, uit noodzaak, door gebrek aan bewustzijn of wat dan ook, voor problemen zorgt. Nu al. Zelfs als je dit niet in de gaten hebt. Het zorgt voor onderhuidse angst en stress, concentratieproblemen, problemen met grenzen, onrust en vervreemding met jezelf en je omgeving als gevolg van dissociatief gedrag.
Wat is dissociatie? Door dissociatie kun je pijnlijke, nare gevoelens (tijdelijk) wegdrukken om er zo aan te ontsnappen. Symptomen zijn oa emotionele afwezigheid, geen pijn meer voelen, het gevoel hebben buiten je lichaam te zijn, het gevoel hebben te zweven en veel dagdromen.
Het kan zijn dat je dit herkent bij jezelf, om met moeilijke situaties die je niet kunt oplossen om te gaan. In dat geval is het echt belangrijk om hulp te zoeken. Neem in dat geval contact met me op. Je hoeft dit niet alleen te doen! Ik leer je om meer in je lijf te komen, meer bij je gevoel te komen en je emoties toe te laten zonder er in te verdrinken.
Het kan ook zijn dat je door de huidige crisis je juist meer ‘wakker’ voelt in bepaalde situaties. Dat is fijn want het betekent waarschijnlijk dat je je meer aan het openen bent en groeit in bewustzijn.
En… blijf alert. Het ego haalt soms slimme streken uit om de echt moeilijke gevoelens uit de weg te gaan. Blijf dus bewust voor wat er onderhuids afspeelt, en neem ruimte en tijd om te voelen wat er te voelen is. Je voorkomt dissociatie door steeds weer in te checken op je ademhaling, pauzes in te lassen om te voelen, emoties zoveel mogelijk te uiten in een veilige setting en lichaamsgerichte oefeningen te doen.
Om je op weg te helpen bied ik je in de opmerking hieronder mijn ebook aan, met daarin ademhalingsoefeningen en een bewegingsoefening.
Online werk ik, net als in de praktijk, met coaching, zelfonderzoek, ademoefeningen, bewegingsoefeningen, energetisch en emotioneel lichaamswerk. Ik garandeer je dat een afspraak met mij je veel zal opleveren! Minder angst, stress en onzekerheid en meer rust, ruimte, gronding en bewustzijn.
Ik geef nu tijdelijk 10% korting op elke online behandeling*! Deze worden door de meeste zorgverzekeraars zoals VGZ en Menzis op dezelfde manier vergoed als behandelingen in de praktijk! Bij twijfel neem je eerst even contact op met je zorgverzekeraar!
Maar ook als je behoefte hebt aan gesprek, troost, advies, een virtuele knuffel of arm om je heen, omdat je het even niet meer weet of ergens in vast loopt, sta ik voor je klaar. Dat kan gratis (voor korte virtuele ontmoetingen) of voor een passend tarief als je nu in financiele nood zit en behoefte hebt aan uitgebreider contact of een behandeling.
Heb je vragen, neem dan contact op!
Ik wens je veel liefs en bewustzijn in deze uitdagende tijd!
Een hartegroet, Monique
* Prijzen op de website zijn exclusief de korting. Geef bij het maken van de afspraak aan dat je gebruik wilt maken van deze aanbieding.
En dit is er ook. Net op het moment dat ik deze post wilde versturen stond er een bezorger voor de deur met dit bloemetje met ontzettend lief kaartje!! En ja, ik zie er ook erg naar uit om weer IN REAL LIFE aan het werk te gaan. Ik mis iedereen die nu niet naar de praktijk kan komen!! Maar tot die tijd, we blijven verbonden en houden contact! Veel liefs, Monique
