09/04/2026
Ngayong Araw ng Kagitingan, ginugunita natin ang isa sa pinakamabigat ngunit pinakamarangal na yugto ng ating kasaysayan.
Noong Abril 9, 1942, bumagsak ang Bataan sa kamay ng puwersang Hapones matapos ang buwan ng matinding laban. Sa kabila ng gutom, sakit, at kakulangan sa armas, nanindigan ang mga Pilipino sa pagtatanggol ng bayan. Sumunod ang Bataan Death March, kung saan libo-libo ang nagdusa at nasawi. Ang araw na ito ay hindi simpleng alaala ng pagkatalo, kundi patunay ng 𝗱𝗮𝗻𝗴𝗮𝗹 𝗻𝗮 𝗵𝗶𝗻𝗱𝗶 𝗸𝗮𝘆𝗮𝗻𝗴 𝗱𝘂𝗿𝘂𝗴𝗶𝗻.
Ngunit ang kasalukuyan ay may sarili ring anyo ng digmaan.
Sa gitna ng tensyon sa pagitan ng Estados Unidos at Iran, muling tumataas ang presyo ng langis sa pandaigdigang merkado. Para sa Pilipinas, na umaasa sa imported na langis, bawat galaw nito ay direktang tumatama sa pamasahe, pagkain, at araw-araw na gastos. Ang krisis sa labas ay agad nagiging pasanin sa loob ng tahanan.
Kasunod nito ang sunod-sunod na oil price hikes sa bansa na kabilang sa mga pinakamalalala na naapektuhan sa buong mundo, na nagpapataas ng presyo ng bilihin at nagpapabigat lalo sa mamamayan habang nananatiling mabagal ang pag-angat ng sahod.
Sa harap ng ganitong krisis, hindi sapat ang pansamantalang solusyon.
May malinaw na hakbang na maaaring gawin.
Una, ang agarang suspensyon ng VAT at excise tax sa produktong petrolyo sa panahon ng krisis upang direktang mapababa ang presyo ng gasolina at diesel.
Ikalawa, ang pagpapalawak ng pinagkukunan ng langis sa labas ng Middle East, kabilang ang pagbubukas ng kalakalan sa ibang bansa upang mabawasan ang dependency at panganib sa suplay.
Ngunit hindi ito nagtatapos doon.
Kailangan din ang mahigpit na regulasyon at transparency sa oil pricing, upang matiyak na walang labis na patong at naipapasa nang tama ang pagbaba ng presyo sa mamamayan.
Dapat ipatupad ang direktang subsidiya para sa mga operator at pamilya ng Public Utility Vehicles (PUVs) upang mapanatili ang operasyon ng transportasyon nang hindi ipinapasa ang buong bigat ng krisis sa mga tsuper at pasahero.
At higit sa lahat, kailangang pabilisin ang pangmatagalang plano para sa energy security, kabilang ang diversification ng energy sources at pagpapatibay ng lokal na kapasidad upang hindi tayo laging bulnerable sa krisis sa labas ng bansa.
Ngunit higit sa polisiya, ito ay usapin ng paninindigan.
Matagal nang matatag ang Pilipino. Pero hanggang kailan magiging sagot ang pagtitiis?
𝗛𝗶𝗻𝗱𝗶 𝗶𝘁𝗼 𝗮𝗻𝗴 𝗼𝗿𝗮𝘀 𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗿𝗮𝗻𝗴𝗮𝗹 𝗻𝗮 𝗽𝗮𝗴𝘁𝗮𝗵𝗶𝗺𝗶𝗸.
𝗔𝗻𝗴 𝗸𝗮𝗴𝗶𝘁𝗶𝗻𝗴𝗮𝗻 𝗻𝗴𝗮𝘆𝗼𝗻 𝗮𝘆 𝗻𝗮𝘀𝗮 𝗸𝗶𝗹𝗼𝘀.
𝗡𝗮𝘀𝗮 𝗽𝗮𝗴𝗶𝗴𝗶𝗻𝗴 𝗯𝗮𝗵𝗮𝗴𝗶 𝗻𝗴 𝘀𝗼𝗹𝘂𝘀𝘆𝗼𝗻.
Kung ang mga nauna ay lumaban para sa kalayaan, ang hamon sa atin ngayon ay ipaglaban ang kapakanan ng bayan sa gitna ng krisis.
Pillin nating maging parte ng solusyon, hindi ng problema.