Centrum Terapeutyczno-Holistyczne Czas na zmiany

18/01/2026

Terapia Rzymem. Czas wracać.😀

Za oknem jeszcze ciemno,
a ja wstałam wyspana jak skowronek.
Bo jestem tu, gdzie czuję się szczęśliwa.
Tam, gdzie dusza oddycha lżej.

👉Czego nauczył mnie Rzym?

Że nasze lęki często nas ograniczają a my same im na to pozwalamy.
Krok po kroku rezygnujemy z cząstek siebie, żeby tylko było „bezpiecznie”.

Mój lęk, że się zgubię, że zabłądzę,
że sobie nie poradzę to nic innego jak głos mojego wewnętrznego dziecka,
które dokładnie tak czuło się
w dzieciństwie.
Zagubione. Przestraszone. Niewystarczająco zaopiekowane.

Ale kiedy wiesz, jak z nim pracować,
kiedy dajesz mu uwagę, czułość
i czas (choćby podczas sesji indywidualnych), ono zaczyna Ci ufać. Iw końcu pozwala Ci prowadzić.

Ja tego doświadczyłam tutaj
w Rzymie.

Dziś wracam spokojniejsza.
Silniejsza ciszą, a nie walką.
I z myślą o kolejnej podróży z moją wewnętrzną Dorotką, która już się nie boi, ale ekscytuje.

Bo kiedy wewnętrzne dziecko czuje się bezpieczne, świat przestaje być zagrożeniem, a zaczyna być zaproszeniem. 😀

„Uzdrowienie zaczyna się wtedy, gdy przestajesz uciekać od tego, co
w Tobie woła o uwagę.”
Autor nieznany

16/01/2026

"Bocca Della Verita" Usta Prawdy Rzym

👉Niektórzy podejdą do tej rzeźby jak kolejny punkt do zwiedzenia w Rzymie.

Ja podeszłam z intencją "powiedz prawdę" sobie bez udawania bez korekty.
Spójrz na swoje źycie w prawdzie , bo tylko to się liczy.
👉Bo wiesz nauczono nas dążyć do sukcesu, do bycia taką jaką chcą nas widzieć inni.
I zapominamy co jest dla nas ważne.

Ja dziś pożegnałam "tą silną i niezależną kobietę tę, która musi sobie poradzić, bo jakie ma wyjscie" i zaprosiłam tę dziewczynkę, która tęskni za lekkością, zabawą i byciem niewystarczajacą".

I razem idziemy z dziecięcą energią na pyszny deser, na spacer bez celu i na beztroskę😘

A Ty jaką prawdę o sobie dziś odkryjesz?

12/01/2026

Terapia Rzymem😀
👉Nowy Rok czas na wyjscie ze swojej strefy komfortu, aby zmierzyć się ze swoimi lękami z dzieciństwa!

Jeszcze kilka dni do wyjazdu.
Walizka stoi otwarta, choć nikt nie wie, czy to już pakowanie, czy forma autoterapii.
Bilet do Rzymu kupiony. Jadę sama.

A w środku?
Kobieta z syndromem DDA, która kiedyś została zgubiona w lesie przez mamę.
Mała dziewczynka, duży strach – ten, który lubi wracać przed ważnymi decyzjami.

Dziś ten strach znowu się odzywa.
Ale tym razem nie rządzi.
Jest tylko pasażerem.

Dziś już wiem, jak zaopiekować się swoją wewnętrzną dziewczynką, która bała się, że została porzucona w lesie.
To właściwy moment, aby wyjść ze strefy komfortu.
Nie wtedy, gdy jest ekscytacja.
Ale teraz, gdy jest lęk… i bilet już opłacony.

Właśnie w tym jest uzdrawianie.
Nie w braku strachu.
Ale w tym, że dorosła część mówi do tej małej:
„Tym razem nie zostawię cię samej.”

Bo ta podróż to nie tylko wyjazd.
To symbol.
Że można się bać i iść dalej.
Że można być DDA i wybierać życie.
Że trauma nie musi trzymać paszportu.

Cytat:
„Odwaga to nie brak lęku, ale decyzja, że coś innego jest ważniejsze niż strach.” – Ambrose Redmoon

👉A może i Ty dołączysz do mnie i zrobisz pierwszy krok, aby zrobić to czego się boisz?
Nie pozwól, aby strach odebrał Ci radość życia.

08/01/2026

Nowy rok. Nowe cele.😀

Lepsza praca. Więcej pieniędzy.
Schudnę. Zmienię coś „na zewnątrz”.

👉A czy na liście jest miejsce na Twoje wartości?
Na to, co naprawdę jest Twoim marzeniem, a nie oczekiwaniem świata, rodziców?

Warto podkreślić, że problemem nie są dobrą materialne ale wiążemy z nimi naszą tożsamość.
Im więcej masz, tym więcej chcesz, a jednocześnie trudniej Ci się cieszyć z tego co Cię kiedyś ekscytowało.

Bo wszystko, co zdobędziesz bez kontaktu ze sobą,
będzie tylko chwilowym zaspokojeniem.
Powierzchownym sukcesem, który nie wypełnia środka.

Prawdziwa zmiana zaczyna się tam,
gdzie przestajesz gonić —
a zaczynasz wracać do siebie.

Skup się na celach, które prowadzą do Twojego wewnętrznego „Ja”.
Do spokoju. Autentyczności. Poczucia sensu.

Bo kiedy jesteś w zgodzie ze sobą —
szczęście przestaje być celem.
Staje się naturalnym stanem.

👉Więc usiądź dziś z SOBĄ i pomyśl jakie są Twoje wartości, co Cię uszczęśliwia i co zapraszasz na Nowy Rok.

07/01/2026

"Nie skupiaj się na osiągnięciu sukcesu - im bardziej go pragniesz
i czynisz z niego swój cel, tym częściej będzie Ci umykał".
dr Viktor Frankl

05/01/2026

Kiedy w Nowym Roku szukasz inspiracji i wskazówek, a tu znajdujesz książkę, której potrzebujesz😀

👉Jeśli zajrzysz głęboko w swoje serce odkryjesz, że tak naprawdę chcesz czuć się w swoim życiu żywy, pełny energii, sesndu i celu.
Jednak często wpadamy w pułapkę pogoni za sukcesem i dobrami materialnymi, wierząc, że one są źródłem miłości. A to pułapka.
👉Bo tylko wewnętrzną siła spokój i pewność siebie niezależnie od okoliczności daje źycie w pełni.

To krotka przedmowa z tej książki.
Polecam serdecznie.

Gdy jesteś gotowa nauczyciel, a czasem jest to książka się znajdzie.

31/12/2025

Na Nowy Rok 2026 życzę Ci
nie nowej maski,
lecz nowej relacji ze sobą.

Życzę Ci odwagi, by iść powoli.
By stawiać małe kroki,
tak niepozorne jak oddech,
a jednak prowadzące w stronę życia,
które jest Twoje.

Niech Twoje „nie” stanie się święte,
a Twoje „tak” – świadome.
Granice niech będą jak ciepłe ramiona:
nie ranią, nie karzą,
lecz uczą, jak być blisko bez utraty siebie.

Nie pozwalaj się wykorzystywać.
Twoja energia nie jest nieskończona,
Twoje serce nie jest do dyspozycji świata.

Niech każdy dzień będzie chwilą stawania się —
nie lepszą, lecz prawdziwszą wersją siebie.
Bo rozwój nie polega na naprawianiu się,
lecz na przypominaniu sobie, kim jesteś.

„Zmiana zaczyna się w momencie, gdy przestajesz od siebie uciekać.”

Niech ten rok będzie powrotem do domu,
którym zawsze byłaś.

24/12/2025

🌲Boże Narodzenie 🌲
Na jeden wieczór
odłóż ciężar serca przy drzwiach.
Smutki, żale, niespełnienia —
one nie muszą dziś z Tobą siadać do stołu.

Nie bądź dla siebie surowa.
Nie rozliczaj miłości, relacji ani siebie
z tego, co nie zdążyło się wydarzyć.
Święta nie są egzaminem z doskonałości.

Pozwól swojemu wewnętrznemu dziecku
zachwycić się światłem choinki,
szelestem papieru,
chwilą, która trwa tylko teraz.

Nawet jeśli jest cicho.
Nawet jeśli jesteś sama.
Nawet jeśli nie wszystko jest tak, jak miało być.

Życzę Ci Świąt, w których odnajdziesz łagodność dla siebie,
spokój, który nie potrzebuje wyjaśnień i ciepło, które rodzi się w środku — nie na pokaz.

Niech to będzie czas, w którym pozwolisz sobie być prawdziwa.
Bo tam, gdzie jest prawda,
rodzi się cichy, głęboki pokój. ✨🎄

16/12/2025

Dlaczego tak wiele kobiet XXI wieku odchodzi z relacji i wybiera samotność.

Nie dlatego, że nie potrafią kochać.
Właśnie dlatego, że potrafią.

Kobieta dziś chce być kochana naprawdę.
Nie „na początku”, nie „od czasu do czasu”, nie wtedy, gdy trzeba ją zdobyć.
Chce relacji, w której może zdjąć zbroję, oddać kontrolę, przestać wszystko dźwigać sama.

Na starcie często to dostaje.
Mężczyzna jest obecny, uważny, daje poczucie bezpieczeństwa.
Przy nim może wrócić do swojej kobiecej energii — miękkiej, czującej, prawdziwej.
I wtedy ona się angażuje.

A potem coś się zmienia.
On przestaje się starać.
Jest fizycznie, ale emocjonalnie znika.
Ona znów musi być silna, samowystarczalna, wszystko ogarniać.

I wtedy pojawia się pytanie, którego boi się wypowiedzieć na głos:
Po co mi relacja, w której jestem sama?

Kobiety nie odchodzą, bo chcą być samotne.
Odchodzą, bo samotność w relacji boli bardziej niż bycie samej.
Bo wiedzą już, że mogą stworzyć życie, pracę, stabilność — ale nie chcą tworzyć miłości w pojedynkę.

Wolą być same niż niewidziane.
Wolą ciszę niż emocjonalną pustkę.
Wolą odejść, niż zdradzić siebie.

„Największą samotnością nie jest brak ludzi, lecz brak bliskości.”
Autor nieznany

13/12/2025

Cała prawda o życiu❤️
Posłuchaj.
Może wzruszą Cie te słowa.
Bo ja dziś tego właśnie potrzebowałam.😀

Polubienia: 288, komentarze: 10. „ ”

11/12/2025

Dziś inny post niż wszystkie.
Poruszyła mnie historia mojego klienta, który wychowywał się z matką z syndromem DDA i teraz trudno mu stworzyć bliskie relację z kobietami.

👉 Bo mężczyźni, którzy od dzieciństwa uczyli się być odpowiedzialni za emocje dorosłej kobiety.
Którzy stali się „małymi rycerzami”, zanim nauczyli się być chłopcami.
W relacji kochają mocno, ale chłodno.
Z bliskością tańczą nierówny taniec — krok naprzód, krok w tył.
Chcą być obecni, lecz coś w środku szepcze: „Uważaj. Nie ufaj. Zniknij pierwszy.”

Dorastali przy matce, która często była krucha, zagubiona, przeciążona.
Dla niej byli wsparciem, powiernikiem, czasem jedyną stałością w domu pełnym napięcia.
Dorosnąć oznaczało nauczyć się przetrwania, nie czucia.

I dziś, gdy kochają, często mylą miłość z obowiązkiem.
Bliskość z odpowiedzialnością.
A dystans z bezpieczeństwem.
Nie dlatego, że nie potrafią kochać.
Lecz dlatego, że nigdy nie byli dziećmi, które mogły się tego nauczyć.

Ich serce jest dobre.
Ich intencje czyste.
Ale ich rany — głębokie.
I dopiero, gdy spotkają kogoś, przy kim mogą się bezpiecznie zatrzymać,
zaczynają powoli uczyć się miłości od nowa.
Już nie jako synowie matki z DDA.
Ale jako mężczyźni, którzy wybierają własne życie.

„Nie jesteśmy winni ran, które dostaliśmy.
Ale jesteśmy odpowiedzialni za to, jak je leczymy.” — J. Bradshaw

Udostępnione za zgodą klienta.

Jeśli chcesz zmian w swoim życiu zapraszam Cię na bezpłatną sesję, abyś odkrył swój potencjał.