14/12/2025
CZAS SPĘDZONY Z DZIECKIEM, A REALCJE I WIĘŻ RODZINNA NP. OJCA Z DZIECKIEM!
Czas z dzieckiem, obecność w życiu dziecka, częste przebywanie z dzieckiem, osobista styczność z dzieckiem, wspólne zabawy z dzieckiem, edukacja domowa, gry, wspólne przygotowywanie posiłków, odbierania z placówek edukacyjnych, opieka medyczna, zawożenie dziecka i szereg innych czynności dnia codziennego budują silną więź dziecka z rodzicem i kształtują relację.
Dlatego tak ważne jest, w sytuacji rozstania lub rozwodu rodziców aby już na samym początku postępowania wywalczyć jak najszersze kontakty z dzieckiem np. co drugi dzień lub model opieki równoważnej czy też naprzemiennej.
Tylko wtedy gdy dziecko (dzieci) będzie spędzało czas z obydwojgiem rodziców w porównywalnych okresach/powtarzających się okresach - można będzie zbudować w miarę silną więź emocjonalną i rodzinną z dzieckiem (dziećmi) oraz co nie jest bez znaczenia mieć wpływ na wychowanie dziecka (dzieci).
Rekomendujemy takie rozwiązania aby dziecko (dzieci) w sytuacji rozstania lub rozwodu rodziców wychowywały się z obydwojgiem rodziców w porównywalnych okresach.
W razie potrzeby udzielenia pomocy lub podpowiedzi w sprawie o opiekę równoważną lub naprzemienną albo o rozszerzenie kontaktów lub wykonywanie kontaktów (zagrożenie nakazaniem i nakazania zapłaty) zapraszamy do konsultacji:
🖲️pomoc@opiekarownowazna.pl
Nie uchronimy naszych dzieci przed wszystkim. Nie mamy takiej mocy.
Ale to, jaką relację z nimi zbudujemy, ile czasu im poświęcimy od najmłodszych lat, będzie decydowało o tym, jak poradzą sobie z życiem później.
Relacja zaczyna się bardzo wcześnie.
Na początku budujemy ją przez zabawę, przez bycie naprawdę obecnym. Nie przez dawanie dziecku telefonu po to, żeby mieć chwilę spokoju. Kiedy mamy do czynienia z 3-, 4-, 5-, 6- czy 7-latkiem, ta relacja opiera się głównie na wspólnym czasie, śmiechu, bliskości i zabawie. Rozmowy oczywiście też są ważne, ale to zabawa jest językiem dziecka.
Przez zabawę możemy uczyć bardzo wielu rzeczy:
włączania w domowe obowiązki,
wspólnego gotowania, sprzątania, pieczenia,
odpowiedzialności i współpracy.
Jeśli na początku nie zbudujemy więzi, to później ta pustka zacznie się ujawniać.
Relacja nie bierze się znikąd w wieku nastoletnim .Ona jest efektem tego, co działo się wcześniej.
Dziś bardzo często zadajemy sobie pytanie:
- jak rozmawiać z nastolatkami?
- o czym rozmawiać?
- jak ich chronić?
Kiedyś wydawało się, że główne problemy młodych ludzi to alkohol, papierosy i narkotyki. Dzisiaj tych zagrożeń jest znacznie więcej.
Młodzież mierzy się m.in. z:
–uzależnieniem od gier komputerowych,
– nadmiernym korzystaniem z telefonów i mediów społecznościowych (TikTok, Instagram),
– uzależnieniem od treści pornograficznych,
–samookaleczeniami,
– zaburzeniami odżywiania: anoreksją, bulimią,
– ogromną presją, samotnością i brakiem poczucia wartości,
–hejtem wśród rówieśników.
O tych tematach warto rozmawiać z dziećmi wcześniej, zanim pojawi się kryzys. Ale to jest możliwe tylko wtedy, gdy relacja została zbudowana dużo, dużo wcześniej.
Kiedy przychodzi moment wcześniej czy też późnej adolescencji.
Wtedy rówieśnicy stają się ważniejsi, grupy odniesienia się zmieniają, autorytety przesuwają się poza dom. To jest naturalne.
Ale jeśli więź z rodzicem jest silna, dziecko zawsze będzie wracać po rozmowę, po wsparcie, po zrozumienie.
Rodzic powinien być bezpieczną przystanią.
Miejscem, do którego można wrócić i powiedzieć:
-Jest mi trudno,
-Zrobiłem błąd,
-Nie wiem, co mam zrobić.
Naszym zadaniem nie jest ocenianie, moralizowanie i wypominanie.
Naszym zadaniem jest zrozumienie.
Pamiętajmy !
My też byliśmy nastolatkami.
Też popełnialiśmy błędy. Może dziś już ich nie pamiętamy, ale idealni nie byliśmy.
Czasami patrzymy na młodych ludzi i myślimy, że kozaczą, że są aroganccy, że przesadzają.
A przecież my w ich wieku też testowaliśmy granice.
Relacja nie chroni dzieci przed wszystkimi błędami.
Ale chroni je przed samotnością w tych błędach.
I właśnie o taką relację warto walczyć od samego początku.
Jeśli od początku będziecie przy nich, w zabawie, w rozmowie, w wspólnym czasie, to nie będzie zbudowanej ściany miedy Wami , kiedy wyjadą w okres wczesnej czy późnej adolescencji.