Radioonkolog.pl - Konrad Stawiski

01/01/2026

https://radioonkolog.pl/2026/01/01/niwolumab-w-skojarzeniu-z-cisplatyna-i-radioterapia-w-pooperacyjnym-leczeniu-plaskonablonkowego-raka-glowy-i-szyi-o-wysokim-ryzyku-nawrotu-analiza-badania-iii-fazy-gortec-2018-01-nivopost-op/

Badanie GORTEC 2018-01 (NIVOPOST-OP) jest kamieniem milowym w leczeniu pooperacyjnym zaawansowanego raka głowy i szyi. Po raz pierwszy od ponad 20 lat udało się wykazać skuteczność nowej strategii terapeutycznej, która przewyższa dotychczasowy standard oparty na samej cisplatynie i radioterapii.

Główne wnioski płynące z tej analizy to:

Skuteczność: Dodanie niwolumabu (w schemacie lead-in, concomitant, adjuvant) istotnie wydłuża przeżycie wolne od choroby (HR 0,76; p=0,034) oraz zwiększa odsetek pacjentów wolnych od choroby po 3 latach o 10,6%.
Kontrola miejscowa: Głównym beneficjentem terapii jest kontrola lokoregionalna (sHR 0,63), co jest kluczowe w nowotworach głowy i szyi, gdzie nawrót miejscowy często wiąże się z dramatycznym pogorszeniem jakości życia i brakiem opcji ratunkowych.
Niezależność od PD-L1: Terapia jest skuteczna niezależnie od ekspresji PD-L1, co upraszcza kwalifikację i sugeruje odmienny mechanizm działania w settingu adjuwantowym.
Bezpieczeństwo: Profil toksyczności jest akceptowalny, choć wymaga wzmożonego nadzoru nad funkcją nerek i tarczycy. Nie odnotowano wzrostu śmiertelności toksycznej.
Nowy Standard: Zgodnie z interpretacją autorów badania oraz w świetle przedstawionych danych, schemat NIVOPOST-OP powinien być rozważany jako nowy standard postępowania (New Standard of Care) dla pacjentów z resekcyjnym LA-SCCHN o wysokim ryzyku nawrotu.
Dla polskiego środowiska radioonkologicznego wyniki te stanowią impuls do rewizji protokołów leczenia i podjęcia starań o refundację immunoterapii w tym nowym wskazaniu, co może uratować życie lub znacząco wydłużyć czas wolny od choroby u znacznej grupy pacjentów.

https://open.spotify.com/episode/20aEU99T1zzdJwykjWYRGJ?si=NVqBltGPSWuTyeQGz0gyfQ # # Wstęp Na podstawie manuskryptu Bourhis J. et al., Lancet 2025 (https://www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140-6736(25)01850-1/abstract) Rak płaskonabłonkowy głowy i szyi (SCCHN) pozostaje jednym z na...

01/01/2026

https://radioonkolog.pl/2026/01/01/strategie-zachowania-pecherza-moczowego-w-naciekajacym-miesniowke-raku-pecherza-moczowego-kompleksowa-analiza-rekomendacji-international-bladder-cancer-group-ibcg-2025/

Publikacja konsensusu International Bladder Cancer Group 2025 stanowi przełomowy moment w legitymizacji terapii oszczędzających pęcherz. Analiza dostępnych dowodów naukowych, w tym dużych badań porównawczych (Zlotta et al.) oraz badań randomizowanych (BC2001, BCON), pozwala na sformułowanie następujących kluczowych wniosków dla praktyki klinicznej:

Równoważność Onkologiczna: W odpowiednio wyselekcjonowanej grupie pacjentów, terapia trójmodalna (TMT) oferuje wyniki przeżycia (MFS, CSS, OS) porównywalne z radykalną cystektomią, przy jednoczesnym zachowaniu narządu i lepszej jakości życia.
Rozszerzenie Wskazań: Obecność czynników takich jak cT3, wodonercze czy CIS nie powinna być traktowana jako bezwzględne przeciwwskazanie, lecz jako czynnik prognostyczny wymagający wnikliwej dyskusji z pacjentem.
Standard Radioterapii: Schemat hipofrakcjonowany 55 Gy w 20 frakcjach z jednoczesną chemioterapią (Cisplatyna, 5FU+MMC lub Gemcytabina) powinien być traktowany jako standard postępowania.
Rola Zespołu Wielodyscyplinarnego: Sukces BPT zależy od ścisłej współpracy urologa (maksymalny TURBT, nadzór), onkologa (chemioterapia) i radioterapeuty (precyzyjne planowanie).
Eksperymentalny charakter cCR: Strategia zachowania pęcherza wyłącznie po uzyskaniu całkowitej odpowiedzi klinicznej (cCR) po chemioterapii systemowej (bez radioterapii) pozostaje na etapie eksperymentalnym i powinna być stosowana wyłącznie w ramach badań klinicznych. Definicja cCR musi być rygorystyczna (negatywna cystoskopia, cytologia, biopsja i obrazowanie).
Dla polskiego środowiska radioonkologicznego, wytyczne IBCG stanowią silny argument za szerszym wdrażaniem programów ochrony pęcherza. Kluczem do sukcesu jest jednak rygorystyczna kwalifikacja, precyzyjna technika leczenia oraz bezkompromisowy nadzór po zakończeniu terapii.

Kompleksowa analiza rekomendacji IBCG 2025 dla leczenia oszczędzającego pęcherz w MIBC.

01/01/2026

Rok 2026 przyniesie odpowiedzi na pytania, które od dekad nurtowały onkologów. Czy „nieuleczalny” KRAS stanie się rutynowym celem terapeutycznym? Czy immunoterapia komórkowa wyjdzie poza rzadkie nowotwory hematologiczne do guzów litych?

Z punktu widzenia onkologa klinicznego, najważniejszym trendem jest przejście od niespecyficznej cytotoksyczności do doustnych terapii celowanych o profilu toksyczności pozwalającym na zachowanie wysokiej jakości życia (QoL). Daraxonrasib ma szansę stać się „imatinibem” dla raka trzustki, zmieniając tę śmiertelną chorobę w schorzenie przewlekłe.

Dla radioonkologa, nadchodzące zmiany oznaczają konieczność jeszcze ściślejszej współpracy w ramach zespołów wielodyscyplinarnych (MDT). Nowe leki systemowe mogą modyfikować odpowiedź radiologiczną i toksyczność tkankową, co wymaga adaptacyjnego planowania radioterapii (ART) oraz rewizji klasycznych limitów dawki dla narządów krytycznych.

Podsumowując, dane z badań takich jak ZEUS, RMC-6236 czy BRIA-ABC, naszpikowane obiecującymi wartościami HR i p-value, wskazują na to, że medycyna precyzyjna w 2026 roku nie będzie już tylko obietnicą, ale standardem klinicznym. Lekarze muszą przygotować się na tę zmianę już teraz, aktualizując swoją wiedzę o mechanizmach molekularnych i nowych profilach bezpieczeństwa leków, które wkrótce zagoszczą w wytycznych NCCN i ESMO.

Zapraszam do lektury i na podcast:

Przegląd najważniejszych badań klinicznych w onkologii na 2026 rok.

25/06/2025

🟥 Z-ca Kierownika Oddziału Brachyterapii i Onkologii Ogólnej naszego Szpitala oraz adiunkt Zakładu Biostatystyki i Medycyny Translacyjnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi – dr n. med. Konrad Stawiski został laureatem prestiżowego stypendium Programu im. prof. Franciszka Walczaka, przyznawanego przez Narodową Agencję Wymiany Akademickiej (NAWA). Dr Konrad Stawiski od kilku lat współpracuje z Dana-Farber Cancer Institute oraz Harvard Medical School w Bostonie i będzie kontynuował tam badania nad optymalizacją terapii trimodalnej (TMT) dla pacjentów z rakiem pęcherza moczowego naciekającym mięśniówkę.
🟥 Podczas 6-miesięcznego stażu naukowego, zaplanowanego na początek 2026 roku, dr Konrad Stawiski będzie uczestniczył w pracy klinicznej oraz realizował projekt poświęcony zintegrowanej analizie klinicznej, molekularnej, immunologicznej i radiomicznej.
🟥 Głównym celem badań jest stworzenie precyzyjnych modeli predykcyjnych, które pozwolą skutecznie kwalifikować pacjentów do leczenia oszczędzającego pęcherz, ograniczając tym samym konieczność usunięcia narządu (radykalnej cystektomii).
🟥 Projekt ten jest kluczowy dla poprawy jakości życia pacjentów oraz optymalizacji wykorzystania zasobów medycznych w Polsce. Współpraca z zespołem prof. Kenta Mouw, światowej sławy eksperta w dziedzinie onkologii translacyjnej, umożliwi dr. Konradowi Stawiskiemu dostęp do najnowocześniejszych technologii i zasobów naukowych. Serdecznie gratulujemy!!!
🟥 Źródło: https://biostat.umed.pl/pl/2025/06/20/dr-konrad-stawiski-laureatem-prestizowego-stypendium-programu-im-prof-franciszka-walczaka-nawa-spedzi-kolejne-6-miesiecy-w-dana-farber-cancer-institute-harvard-medical-school-badajac-mozli/

04/05/2024

ESTRO2024 to jedna z najważniejszych konferencji w zakresie onkologii i radioterapii w ciągu roku. Cieszę się, że mogłem na niej współprowadzić sesje dotyczącą sztucznej inteligencji w radioterapii oraz pokazać swoje badania.

13/12/2023

Miło nam poinformować, że dr Konrad Stawiski - opiekun naszego koła - został wybrany na członka międzynarodowej grupy roboczej zajmującej się sztuczna inteligencja w radioterapii onkologicznej w ramach Europejskiego Towarzystwa Radioterapii Onkologicznej (https://www.estro.org/About/ESTRO-Organisation-Structure/Focus-Groups/AI-in-RT). Kadencja dr. Konrada Stawiskiego będzie trwała 3 lata.

28/11/2023

Nasz artykuł w prestiżowym Science Advances!

Mimo znaczącego postępu w onkologii w ostatnich dziesięcioleciach, wciąż tylko około 50% pacjentów z rakiem pęcherza moczowego naciekającym warstwę mięśniową (MIBC) dożywa pięciu lat po postawieniu diagnozy. Nowe nadzieje daje połączenie radiochemioterapii z dynamicznie rozwijającą się immunoterapią. Badanie, ktorego jestem autorem, otwiera nowe perspektywy w leczeniu raka pęcherza moczowego. Współpracując z międzynarodowym zespołem, opisaliśmy podatności raka pęcherza na terapię w kontekście utraty genu ATM – kluczowego w odpowiedzi komórki na uszkodzenia DNA. Utrata funkcji tego genu potęguje wrażliwość nowotworu na radioterapię i chemioterapię, a także na nowe terapie ukierunkowane molekularnie, w tym inhibitory PARP, ATR oraz DNA-PK. Praca ta, oprócz zbadania wrażliwości na standardowe metody leczenia, opisuje również wpływ utraty ATM na mikrośrodowisko immunologiczne i reakcję na immunoterapię. Wnikliwa analiza roli genu ATM w odpowiedzi na terapie onkologiczne dostarcza cennych informacji, które mogą być wykorzystane do personalizacji leczenia, zwiększenia jego efektywności oraz poprawy oceny rokowania. Ponadto, te przełomowe wyniki dają nowy impuls do dalszych badań nad mechanizmami naprawy DNA oraz ich wykorzystaniem w terapii przeciwnowotworowej.

21/10/2023

https://radioonkolog.pl