Psychoterapia i Pomoc Psychologiczna - Magdalena Siek

21/01/2026

Serdecznie zapraszamy na kolejne zajęcia z cyklu: „Podróż z oddechem” - praca z ciałem w oparciu o techniki pracy M. Feldenkraisa i M.H. Ericksona

🟣Najbliższe spotkania: 2 lutego 2026, 9 lutego 2026, 23 lutego 2026, 2 marca 2026, 9 marca 2026, 16 marca 2026
🟣Prowadząca: Iwona Woźniakowska
🟣Forma: online, platforma Zoom
🟣Zapisy: info@p-i-e.pl
🟣 Koszt: 420zł.- przy zgłoszeniu na 6 spotkań // 90zł. za 1 spotkanie

Podczas najbliższego cyklu zajęć zgłębiamy doświadczenia inspirowane twórczością Miltona Ericksona i Moshe Feldenkraisa, aby wyczuć i udoskonalić równowagę energetyczną ciała i umysłu. Poprzez delikatny, uważny ruch, zbadamy naturalne bieguny: odpoczynek i aktywność, sen i czuwanie, myślenie i niemyślenie, inicjowanie i zatrzymywanie ruchu, prawą i lewą stronę, zimę i wczesną wiosnę, aby jak najbliższe stało się pojęcie balansu energetycznego.
Prosimy uczestników o zapewnienie sobie bezpiecznej przestrzeni, aby móc spokojnie uczestniczyć w zajęciach - przygotowanie wygodnego, niekrępującego ciała ubrania, miejsca do leżenia na podłodze wraz z kocem do przykrycia oraz poduszką pod głowę, prostego krzesła lub stołka do siedzenia oraz niewielkiej wolnej przestrzeni na podłodze.

🟣Więcej informacji: https://www.p-i-e.pl/dla-pacjenta/podroz-z-oddechem

15/01/2026

"Śmiech jest rzeczywiście dobrym lekarstwem - nie tylko w sensie ogólnym, ale także podczas terapii. Wywołuje wiele korzystnych dla organizmu zjawisk fizjologicznych. Wydychane w czasie śmiechu powietrze aktywuje nerw błędny i przywspółczulny układ nerwowy, powodując tym samym odprężenie. Dobrym sposobem na to, by wyjaśnić pacjentom korzyści wynikające ze śmiechu, jest zwrócenie im uwagi, że kiedy się śmieją, to w rzeczywistości wypuszczają powietrze, które dostaje się do przywspółczulnego układu nerwowego. Jest to ruch odwrotny do robienia wdechu, który przypomina bardziej sapanie i dostaje się do współczulnego układu nerwowego. Ponadto śmianie się trenuje i rozluźnia mięśnie, a także zwalnia czynność serca oraz obniża ciśnienie krwi.”

John B. Arden - Neuronauką w psychoterapeutycznym procesie zmiany
tłum. Anna Alochno-Janas
fot Jamie Brown

15/01/2026

„Nasze myśli w dużym stopniu wpływają na postrzeganie siebie i świata. To nic nowego. Być może po raz pierwszy usłyszałeś o sile pozytywnego myślenia w „Dzielnej małej ciuchci”. Wbrew wszelkim przeciwnościom losu, mała lokomotywka, jak żółw ociężale, wjeżdżała na szczyt góry, powtarzając sobie: „chyba dam radę, chyba dam radę”. Nie zawsze możemy spodziewać się sukcesu, ale prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku znacznie wzrasta, jeśli zmieniamy swoje nastawienie z „nie da się” na „można spróbować.”

Schwartz, A. „Złożony zespół stresu pourazowego. Jak odzyskać integralność psychiczną i kontrolę nad emocjami.”
fot. Ekaterina Mitkina

15/01/2026

10/01/2026

10/01/2026

Czy czujesz czasem presję, że musisz „ogarnąć się” samodzielnie? Że proszenie o wsparcie to słabość? Teoria Poliwagalna mówi coś zupełnie innego.

Jak wskazuje dr Stephen Porges, twórca Teorii Poliwagalnej: "Nie ewoluowaliśmy, aby się samodzielnie regulować. Ewoluowaliśmy, aby koregulować".

Co to oznacza dla Ciebie?
🌿Koregulacja to fundament: nasz układ nerwowy potrzebuje obecności drugiego, bezpiecznego człowieka, aby poczuć się w pełni ukojonym.
🌿Biologiczny imperatyw: szukanie kontaktu, kiedy czujesz lęk lub stres, nie jest oznaką braku odporności – to Twój instynkt przetrwania.
🌿Bezpieczna więź: obecność kogoś, kto nas słucha i akceptuje, wysyła do naszego mózgu sygnały bezpieczeństwa, których sami często nie jesteśmy w stanie wygenerować w izolacji.

Praktyka na dziś: wybierz koregulację. Pomyśl o jednej osobie, przy której czujesz, że Twój oddech staje się głębszy, a napięcie w ramionach puszcza. Nie musisz radzić sobie sam(a) – zadzwoń do niej lub umów się na krótką kawę. Pozwól swojemu układowi nerwowemu „odpocząć” w obecności kogoś bezpiecznego.

Daj znać w komentarzu, czy koregulacja wnosi do Twojego dnia odrobinę więcej spokoju. 👇

10/01/2026

06/01/2026

Każda osoba w kryzysie zdrowia psychicznego ma prawo do bezpłatnej, całodobowej pomocy psychiatrycznej.

Jeśli temat dotyczy Ciebie lub bliskiego dorosłego, koniecznie zajrzyj tu👇 👇👇
🔗 https://www.gov.pl/web/rpp/bezplatna-pomoc-psychiatryczna-dla-doroslych--bez-kolejki-w-naglych-sytuacjach.

Zgłoś się do najbliższego Centrum Zdrowia Psychicznego (CZP), by otrzymać natychmiastowe, bezpłatne wsparcie od specjalistów zdrowia psychicznego.

✅ Pomoc jest dostępna anonimowo i bez kolejki.
✅ Nie potrzebujesz skierowania.
✅ Pomoc odbywa się bez wcześniejszej rejestracji.

📍 Sprawdź najbliższe CZP: https://czp.org.pl.

06/01/2026

Najaktywniejsza fundacja i najdłużej trwająca kampania w dziedzinie zdrowia psychicznego "Twarze depresji. Nie oceniam akceptuję". Poradnia, programy pomocy online, webinary i wiele innych.

06/01/2026

“Siła przyjaźni nie jest jedynie reliktem starożytnej filozofii. Została dowiedziona naukowo. Zdaniem psychologów więzi międzyludzkie, podobnie jak tlen, jedzenie czy woda, są człowiekowi niezbędne do życia. Gdy jesteśmy ich pozbawieni, nie możemy się rozwijać – przyjaźń ma zatem ogromny wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne. Naukowcy odkryli, że spośród 106 czynników związanych z depresją posiadanie kogoś, komu można się zwierzyć, jest najsilniejszym czynnikiem jej zapobiegającym. Wpływ samotności na śmiertelność można porównać do wypalania piętnastu papierosów dziennie. Jedno z badań wykazało, że najwyraźniejsza różnica pomiędzy ludźmi szczęśliwymi a nieszczęśliwymi nie wynika z tego, jak bardzo byli atrakcyjni, religijni czy ile dobrych rzeczy im się przytrafiło. Liczyły się więzi międzyludzkie.”

Dr Marisa G. Franco
„Przyjaźń w czasach samotności.” tłum. Ewa Ratajczyk, wyd Filia
s. 32
fot Hanna Lazar

03/01/2026

Żaloba jest jak współkator, który wprowadza się do naszego życia i podąża za nami krok w krok. Do łóżka, do łazienki. Je z nami śniadanie, potem razem myjemy zęby. Idzie z nami na zakupy, do pracy. Przeszkadza nam. Chociaż przez chwilę chcielibyśmy pobyć sami. Po jakims czasie orientujemy sie jednak, że ten współtowarzysz nadal chodzi z nami do sypialni, ale już nie jemy razem obiadów. Robi nam coraz dłuższe przerwy od swojej obecności. Potem może się wyprowadzić i tylko wpadać w od wiedziny raz na jakiś
czas. Zwykle nieproszony. Nic nie da, że zaryglujemy drzwi i będziemy udawać, że nas nie ma. Wtedy wejdzie przez okno. Można mu powiedzieć: "No dobrze, zna-
my się, więc zapraszam. Usiądź, napijemy się herbaty, popłaczemy razem, a później znów pójdziesz do siebie, dobrze?". Nauczymy się go traktować jak gościa, a nie jak intruza.

Anja Franczak w rozmowie z Nulą Stankiewicz w jej książce "Nie pójdziesz tam ze mną. Życie po stracie"
Fot.
Tatiana Syrikova

03/01/2026