Fizjo - Integral Rehabilitacja dzieci i dorosłych

15/11/2025

Warto przeczytać i szerzyć wiedzę!

Dzieci z ADHD mają w szkole przechlapane.

Po pierwsze, samo ADHD daje się we znaki i im samym, i pozostałym uczniom, i nauczycielom. Przypomnę, że na ADHD składają się: nadruchliwość, impulsywność i zaburzenia koncentracji uwagi. Każdy z tych objawów utrudnia małemu człowiekowi bezkolizyjne uczestnictwo w szkolnych zajęciach i wynoszenie z nich wiedzy. Wszystkie naraz stanowią kombo, które sprawia, że dzieci z ADHD są postrzegane jako "niegrzeczne" i "niesłuchające nauczyciela".

Po drugie, aktualny stan formalno-prawny w Polsce jest taki, że dziecko z "samym ADHD" może otrzymać z poradni psychologiczno-pedagogicznej jedynie OPINIĘ z zaleceniami. Nie idą za tym do szkół żadne pieniądze ani, tak naprawdę, obowiązek przestrzegania zaleceń. Inaczej by było, gdyby dzieci z ADHD, bez zaburzeń współwystępujących, otrzymywały ORZECZENIE o potrzebie kształcenia specjalnego, jak na przykład dzieci w spektrum autyzmu. Wtedy szkoły otrzymywałyby pieniądze na przykład na zatrudnianie nauczycieli tzw. wspomagających (współorganizujących proces kształcenia) albo zakup rozmaitych pomocy sensorycznych, które ułatwiają skupienie, a których przykłady widzieliście w jednym z moich postów (link wklejam w komentarzu).

Ogólnie - można by stworzyć takie środowisko szkolne, w którym wszystkim byłoby łatwiej: i dzieciom z ADHD (wiadomo), i pozostałym (bo jest im trudno, kiedy ich koleżanki i koledzy są hiperaktywni, impulsywni i nieuważni), i nauczyciele (bo łatwiej byłoby ogarnąć dzieciaki).

Nie wiem, czy wiecie, co jest pierwszą i podstawową interwencją w przypadku dziecięcego ADHD. Otóż jest nią psychoedukacja dorosłych opiekunów dziecka oraz dostosowanie otoczenia tak, aby było bardziej wspierające.

Mam do Was gorącą prośbę, żebyście podpisali apel o zmiany w prawie, mające na celu zwiększenie wsparcia dla dzieci z ADHD między innymi poprzez możliwość uzyskania przez nie orzeczenia zamiast jedynie opinii. To jest ważne dla wszystkich. Link do apelu umieszczam w pierwszym komentarzu.

Moja druga prośba dotyczy zwiększenia widoczności tego postu. Napiszcie proszę komentarz (choćby "podpisane" albo "popieram"), udostępnijcie post na swoich profilach i w grupach rodzicielskich, do których należycie.

Na zdjęciu widzicie ADHD w działaniu podczas uroczystości zakończenia roku szkolnego Malutkiego w pierwszej klasie. Większość dzieci siedzi na krzesełkach i obserwuje koleżanki i kolegów wychodzących po kolei po świadectwa i nagrody. Malutki (z ADHD) swoje już otrzymał i natychmiast przeszedł do kolejnego etapu, czyli rozkminiania kolorowych kart ze słówkami z angielskiego.

26/06/2024

SPOTKANIE Z FIZJOTERAPEUTĄ
Zwolniło nam się kilka miejsc.

Serdecznie zapraszamy na jutrzejsze spotkanie z specjalistą. Odwiedzi nas Fizjo - Integral Rehabilitacja dzieci i dorosłych .

Porozmawiamy o rozwoju dzieci, zaburzeniach integracji sensorycznej, dowiemy się jak wspierać rozwój dziecka w domu, dowiemy się w jakich sytuacjach zgłaszać się do specjalisty i poznamy kilka zabaw :)

Spotykamy się w Miejska Biblioteka Publiczna w Łaziskach Górnych godz 10-12
Wstep bezpłatny.

22/06/2024

Zapraszam🙂

01/01/2022

Dziękuję za ten Rok!
Z najlepszymi życzeniami na 2022 rok, Każdemu z osobna, według potrzeb 🥳🙂♥
PS Selfiki nie są w moim stylu, ale raz w roku można zrobić coś "szalonego" 😅😉😜

24/12/2021

Moi Drodzy!
Życzę Wam ZDROWYCH, pełnych MIŁOŚCI oraz SPOKOJU Świąt!
Jednocześnie z wdzięcznością DZIĘKUJĘ Wam za okazane zaufanie, a także życzenia, dobre słowo, gesty i upominki którymi mnie obdarowujecie🙏♥♥♥🙂
WSZYSTKIEGO DOBREGO!♥

26/04/2021

Trudno się nie zgodzić..🙂❤️

Gillian jest siedmiolatką, która nie może spokojnie usiedzieć w szkole. Ciągle wstaje, rozprasza się, jest myślami gdzie indziej i nie uważa na lekcjach. Jej nauczyciele martwiąc się o nią, karzą ją, karcą, nagradzają kilka razy wtedy, kiedy uważa, ale nie przynosi to efektu. Gillian nie potrafi siedzieć spokojnie i nie umie być uważna.

Kiedy wraca do domu, jej matka też ją karze. Więc nie tylko ma złe oceny i jest karana w szkole, ale także doświadcza tego w domu.

Pewnego dnia matka Gillian zostaje wezwana do szkoły. Kobieta wygląda jak ktoś, kto spodziewa się bardzo smutnych wieści, bierze córkę za rękę i idzie do pokoju, w którym ma odbyć się rozmowa. Nauczyciele mówią, że zachowanie córki, to może być choroba lub jakieś zaburzenie. Może to nadpobudliwość, a może dziewczynka potrzebuje leków.

Podczas rozmowy przychodzi inny nauczyciel, który zna dziewczynkę. Prosi wszystkich dorosłych - matkę dziewczynki i swoich współpracowników, aby poszli za nim do sąsiedniego pokoju, skąd nadal będą mogli zobaczyć dziewczynkę. Wychodząc, nauczyciel mówi Gillian, że wkrótce wrócą i włącza stare radio z muzyką.

Kiedy dziewczynka zostaje sama w pokoju, natychmiast wstaje i zaczyna się ruszać w górę i w dół oddając się muzyce i widać, że czuje ją całym ciałem. Nauczyciel uśmiecha się, gdy jego koledzy i matka dziewczynki spoglądają na siebie wyraźnie zmieszani i zakłopotani. Nauczyciel powiedział:

- Widzicie? Gillian nie jest chora, Gillian jest tancerką!

Zaleca matce, aby zabrała ją na lekcje tańca i żeby od czasu do czasu jego koledzy także pozwalali jej tańczyć. Dziewczynka idzie na pierwszą lekcję tańca, a kiedy wraca do domu, mówi mamie:

"Tam wszyscy są tacy jak ja, nikt nie może tam usiedzieć!"

W 1981 roku, po zakończonej karierze tancerki, otworzeniu własnej akademii tańca i uzyskaniu międzynarodowego uznania za swój dorobek artystyczny, Gillian Lynne została choreografką musicalu „Koty”.

Pozostaje mieć nadzieję, że wszystkie „inne” dzieci trafią na dorosłych, którzy będą ich akceptować takimi, jakimi są, a nie jak na te, którym czegoś brakuje.

Niech żyją różnorodność, małe "czarne owieczki" i Ci niezrozumiali. To oni tworzą piękno na tym świecie.

Sir Ken Robinson

03/04/2021

Kochani, życzę Wszystkim zdrowych i spokojnych Świąt Wielkanocnych🙂
PS.Baranek handmade by Dorota Konsekk😉

02/04/2021

To dziś ♥

https://www.youtube.com/watch?v=nW8NLnTB1wc