Specjalistyczny Gabinet Neurologopedyczny mgr Patrycja Piszczek

23/12/2025

23/12/2025

🙆‍♀️🙇‍♂️🧏

A jak u Ciebie?
Ja już szykuję komfortowe sensorycznie świąteczne wdzianko👚👖

03/12/2025

❤️

03/12/2025

😵‍💫

🎅Kochani, już za chwilę święta, a w związku z tym, pewnie większość z Was zastanawia się co kupić maluchowi na prezent.

🎁Ciekawa jestem czy dorzucilibyście coś jeszcze do tej listy?

✖️Jakich prezentów nie polecam?

🔴Zabawek niedostosowanych do wieku dziecka. Małe dziecko jest ciekawe świata i doświadcza go za pomocą wszystkich zmysłów, dlatego często bierze do buzi różne przedmioty. Wybierając zabawkę dla dziecka, pamiętaj o kategorii wiekowej. Małe dziecko podczas zabawy chociażby misiem, może chcieć go rozłożyć na części pierwsze i chociażby oderwać guziczki lub inne ozdobne elementy, a następnie wziąć do buzi.

🔴Gadżety typu smartfon czy tablet nie są przeznaczone dla dzieci. Ograniczają rozwój mowy i rozwój społeczny. Zabawki elektroniczne odcinają od życia społecznego rodziny i zamykają dziecko w nierealnym świecie. Nie pozwólmy, by kiedyś dzieci wspominały święta jako czas spędzony z telefonem, a nie z najbliższymi.

🔴Zabawki grające (podobnie jak telewizor, tablet czy smartfon) stymulują prawą półkulę mózgu dziecka, która zajmuje się odbiorem i przetwarzaniem bodźców obrazowych i dźwiękowych (niejęzykowych), a tym samym „wyłącza” lewą półkulę, która odpowiedzialna jest za mówienie. Przestymulowanie prawej półkuli mózgu przyczyniać się min. do opóźnionego rozwoju mowy, trudności w nauce i kłopotów z zasypianiem.

https://panilogopedyczna.pl/2021/12/zabawki-grajace-negatywnie-wplywaja-na-rozwoj-malego-dziecka/

29/11/2025

👃👃👃

14/11/2025

😬

25/10/2025

Ulubiona lokalizacja 🍽

Jedzenie w jednym miejscu?
Tak działa świat dziecka w spektrum autyzmu

Możesz zaobserwować, że Twoje dziecko:

chętnie je w jednym miejscu — np. w domu, przy swoim stole, w znanym otoczeniu — a wyraźnie odmawia jedzenia w innym miejscu (u dziadków, w przedszkolu, na placu zabaw).

ma „ulubioną” lokalizację, rytuał, sposób podania jedzenia, i każda zmiana budzi silny sprzeciw lub niechęć.

nie chodzi tu o chwilową „kaprys” — to może być element szerszego obrazu związany z ASD.

Badania pokazują, że zaburzenia związane z jedzeniem (np. bardzo wybiórcze jedzenie, silna preferencja dla określonych tekstur, rytuały jedzeniowe) są znacznie częstsze u dzieci z ASD niż u dzieci rozwijających się typowo.

❓ Dlaczego tak się dzieje?

Kilka najczęstszych przyczyn:

Sensoryka:
Dziecko może mieć nadwrażliwość lub nieprawidłowe przetwarzanie bodźców dotykowych/smakowych/fakturowych — np. może akceptować teksturę i zapach jedzenia tylko w miejscu, które zna i w którym czuje się bezpiecznie.

Rytuał i przewidywalność:
Dzieci z ASD często czują się lepiej, gdy wszystko jest przewidywalne — stałe miejsce jedzenia, stały układ, stały zestaw potraw. Zmiana miejsca = zwiększony stres = odmawianie.

Komunikacja i kontekst społeczny:
Jedzenie w nowym miejscu może wymagać innych umiejętności (np. jedzenie w grupie, dzielenie stołu, zmiana rytuałów) — to może być dodatkowe obciążenie.

Powiązane trudności zdrowotne:
Problemy z jedzeniem mogą być związane z trudnościami motorycznymi, trawieniem, układem sensorycznym — co może wpływać na gotowość do jedzenia w nowych warunkach.

📉 Potencjalne konsekwencje (jeśli tego nie zauważymy)

Ograniczona różnorodność pokarmów = możliwe niedobory żywieniowe i wpływ na rozwój fizyczny i psychomotoryczny.

Stres dla dziecka i jego otoczenia (np. czas posiłku może być źródłem frustracji i niepokoju, zamiast przyjemności).

Izolacja społeczna podczas posiłków (dziecko może unikać jedzenia z grupą, co wpływa na umiejętności społeczne i samopoczucie).

W dłuższym czasie – wpływ na zdrowie (np. układ trawienny, jakość diety) i na samopoczucie dziecka.

💡 Dlaczego nie należy się martwić — ale działać z miłością i rozumieniem

To częsty obraz — nie jesteście sami.
Fakt, że dziecko z ASD je w jednym miejscu, a w innym odmawia, nie oznacza, że coś „źle robicie”, że dziecko „jest trudne” albo że to „problem nie do pokonania”.

To sposób, w jakim dziecko radzi sobie z otoczeniem, sensoryką i zmianą — z odpowiednim wsparciem może się uczyć nowych miejsc i nowych doświadczeń jedzenia.

Wsparcie nie oznacza nacisku — oznacza cierpliwość, zrozumienie, współpracę z dzieckiem i ewentualnie specjalistą (np. dietetykiem, terapeutą integracji sensorycznej).

Przykład: ustalenie stałego miejsca jedzenia w domu, wprowadzenie stopniowo nowych miejsc i nowych sytuacji, przy zachowaniu znanych rytuałów.

25/10/2025

Jak ma się but do zgryzu, do wady wymowy?
No właśnie 🫣

25/10/2025

Wygodna ścieżka życia

Czasami w dobrej wierze zbaczamy na bardzo wygodną dla dziecka ścieżkę.
Pełną akceptacji, pytań o zgodę. Pełną komunikatów:
„Jeśli nie chcesz, nie rób.”
„Jak Ci trudno, to odpuść.”
„Nie musisz próbować, jeśli to dla Ciebie za dużo.”
Brzmi pięknie, tylko że rozwój nie wydarza się w komfortowej przestrzeni, w której nigdy nie próbujemy wykonać kroku dalej.
Dziecko potrzebuje siebie poznawać, odkrywać własną sprawczość.
Potrzebuje doświadczać, że trudność JEST częścią życia, a nie sygnałem do odwrotu.
Prawdziwa uważność na potrzeby dziecka to nie rezygnacja z wyzwań. To nie jest wieczne „tak, jak Ci wygodnie” ale pokazywanie, że można spróbować jeszcze raz.
To wspieranie wtedy, gdy robi się nieswojo i trochę strasznie.
Nie zamykajmy dziecka w jego lęku, nie uczmy, że niewygoda oznacza stop.
Pokażmy, że w relacji z drugim człowiekiem można przejść przez trud i wyjść z niego silniejszym.
Fot. Własna

20/10/2025

📱 Jeśli twoje dziecko ma telefon przed 12. rokiem życia — możesz stwarzać problem.

I nie, to nie dlatego, że jesteś „staroświecki” czy „zbyt surowy”.

Coraz więcej badań potwierdza jedno:
mózg dziecka wciąż się rozwija i nie zawsze jest gotowy na stały strumień bodźców, który daje ekran.
A tym bardziej — na media społecznościowe, zaprojektowane tak, by uzależniać nawet dorosłych.

Kiedy dajesz telefon dziecku w wieku 7, 8 czy 9 lat, nie dajesz mu tylko narzędzia.
Dajesz mu sposób na ucieczkę od każdej niewygodnej emocji.

Nudzi się? — Ekran.
Jest smutne? — Ekran.
Nie może usiedzieć w miejscu? — Ekran.

I tak, krok po kroku, dziecko przestaje uczyć się, jak radzić sobie z własnymi emocjami.
Traci zdolność znoszenia nudy, a to właśnie z niej rodzi się kreatywność.
Przestaje rozwiązywać konflikty twarzą w twarz, bo przywykło robić wszystko przez ekran.

„Ale przecież wszyscy jego przyjaciele mają telefon!”
Być może. Ale to nie znaczy, że to najlepsze rozwiązanie.
Każda rodzina ma prawo sama decydować, w jakim tempie chce wychowywać swoje dzieci.

Dzieci nie potrzebują telefonów.
Potrzebują prawdziwego czasu.
Potrzebują zabawy, wyobraźni, kontaktu i obecności.

A jeśli czujesz się nieswojo, będąc „tą surową mamą” lub „tym staroświeckim tatą”,
zastanów się, co niepokoi cię bardziej:
że inni dorośli cię ocenią?
Czy to, że twoje dziecko wyrośnie, nie potrafiąc być samo ze sobą bez ekranu?

📵 Telefon to nie prawo dzieciństwa.
To odpowiedzialność, na którą trzeba zasłużyć dojrzałością.

18/10/2025

👄

22/09/2025

👃👅🦷👄