Marczyk - Dom Pogrzebowy

02/02/2026

02/02/2026

Poczucie winy potrafi osłabiać nas jak pasożyt.
Wchodzi w myśli bez zaproszenia i zaczyna szeptać rzeczy, które bardzo bolą.
💔 „Mogłem zrobić więcej.”
💔 „Powinienem był inaczej zareagować.”
💔 „Gdybym tylko…”

Te myśli są częstym zjawiskiem w żałobie.

- Na początku widzimy tylko swoje rzekome błędy.
- Zapominamy o wszystkim, co zrobiliśmy dobrze.
- O tym, że byliśmy, że wspieraliśmy, że kochaliśmy.
- O tym, że naprawdę staraliśmy się najlepiej, jak potrafiliśmy.

Istnieją dwa rodzaje winy, ale tylko jeden z nich ma coś wspólnego z faktami.

😔 Wina wyimaginowana pojawia się najczęściej:
„mogłem być bardziej cierpliwy”,
„mogłam poświęcić więcej czasu…”.
To reakcja serca na stratę. Psychika szuka winnego i zwykle wskazuje Ciebie. Problem w tym, że opiera się na emocjach, nie na rzeczywistości.

💔 Wina rzeczywista zdarza się rzadziej. To wtedy, gdy faktycznie zrobiliśmy świadomie coś złego.

Zastanów się, co ta osoba powiedziałaby, widząc Twoje cierpienie.
- Czy chciałaby, żebyś się obwiniał za rzeczy, których nie mogłeś kontrolować?
- Czy chciałaby, żebyś się karał zamiast żyć?

Jeśli czujesz ciężar niewypowiedzianych słów – napisz list.
📝 Do tej osoby. Do siebie. Do pamięci o niej.
Nikt nie musi go czytać. Masz wyrzucić z siebie to, co boli.

Wybaczenie sobie wymaga czasu. Czasem miesięcy, czasem lat, ale każdy dzień, w którym obwiniasz się trochę mniej, jest krokiem naprzód.

A jeśli naprawdę popełniłeś błąd – przyznaj to przed sobą.
Napraw, co można naprawić, ale nie obciążaj się winą za rzeczy, których nie dało się przewidzieć.

Wybaczenie samemu sobie to ostatni prezent, jaki możesz dać osobie, która odeszła. Pozwól jej spoczywać w pokoju i pozwól sobie ŻYĆ w pokoju 💙

30/01/2026

Jak co miesiąc, jako wyraz pamięci o zmarłych i ich rodzinach, organizujemy mszę rocznicową za wszystkich zmarłych pochowanych rok wcześniej.

📅 31.01.2026
🕙 Godzina 10:00
📍 Kościół pw. Bożego Ciała, ul. Przykoszarowa 26, Łomża

Wspólnie pomódlmy się za tych, którzy odeszli, by uczcić ich pamięć i trwać w jedności z tymi, którzy żyją w naszych sercach 🕯️

Zachęcamy do zgłaszania intencji mszalnych w kancelarii parafialnej lub telefonicznie:
📞 86 473 66 16
👉 bozecialo.lomza.pl
Parafia Boże Ciało Łomża

27/01/2026

🕯 W styczniu 2026 roku wspominamy trzech wybitnych Polaków, którzy na różne sposoby zmienili nasz kraj. Ich życie, myśl i odwaga pozostają inspiracją – nawet dziś.

📌 2 stycznia – Roman Dmowski (†1939)
Jeden z Ojców Niepodległości, główny przedstawiciel nurtu narodowego, uczestnik konferencji wersalskiej.
Jego słowa: „Jestem Polakiem – więc mam obowiązki polskie” przeszły do historii. Choć jego poglądy wśród niektórych środowisk budziły kontrowersje, nie sposób pominąć jego wkładu w odbudowę państwa.

📌 3 stycznia – Ferdynand Ossendowski (†1945)
Pisarz, podróżnik, antykomunista. Autor bestsellerów o Azji i rewolucji rosyjskiej – m.in. „Przez kraj ludzi, zwierząt i bogów” oraz „Lenina”. Prześladowany pośmiertnie przez NKWD, stał się symbolem odwagi słowa i walki z totalitaryzmem.

📌 20 stycznia – Stanisław Staszic (†1826)
Filozof, duchowny, reformator. Ojciec polskiej geologii i prekursor pozytywizmu. Przez całe życie kierował się dewizą: „Być narodowi użytecznym”. Rok 2026 został ogłoszony jego Rokiem. Dziś, w 200. rocznicę jego śmierci, przypominamy jego wizję: Polski silnej wiedzą, pracą i solidarnością społeczną.

🌿 Zatrzymajmy się na chwilę.
Pamięć o ludziach takich jak Staszic, Dmowski i Ossendowski pomaga zrozumieć nasze korzenie i lepiej kształtować przyszłość.

23/01/2026

🕯️ Gdy świat nagle się rozpada, rytuały przypominają nam, że jest coś więcej. Że nie wszystko jest chaosem. Że wciąż istnieje porządek, którego można się chwycić.

Rytuały mogą wyglądać prosto – zapalenie świecy, położenie kwiatów, modlitwa, chwila ciszy. W najtrudniejszych momentach dają coś bardzo ważnego: coś konkretnego do zrobienia, aby łatwiej poradzić sobie ze stratą 🌸

To sprawia, że emocje dostają kanał, którym mogą popłynąć, zamiast przetaczać się chaotycznie przez głowę.

Badania pokazują, że ludzie, którzy wykonują rytuały w żałobie, lepiej radzą sobie z bólem. Nie dlatego, że to magia. Stała struktura ratuje nas, gdy w sercu panuje burza.

Tradycje mają też jeszcze jedną siłę:
💙 Pokazują, że nie jesteś pierwszy. Że inni ludzie, w tym Twoja babcia, jej mama, jej babcia – wszyscy przeżywali kiedyś podobną żałobę… I przetrwali.

Jak powiedzieć komuś, że serce pęka?
Gdy zapalasz świecę ze łzą w oku, wszyscy rozumieją.
Gdy kładziesz kwiat, nikt nie musi pytać.

To dlatego w bólu wracamy do tradycji – do czegoś znajomego, bezpiecznego, wspólnego.