Tęczowy Anioł - Terapie Naturalne - Hirudoterapia

27/01/2026

26/01/2026

GORĄCZKA U DZIECI – TO NIE WRÓG, A NAJWAŻNIEJSZY SOJUSZNIK UKŁADU ODPORNOŚCIOWEGO🤒

Gorączka nie jest chorobą – jest objawem PRAWIDŁOWO działającego układu immunologicznego🌿

Czytając na różnych grupach porady jak tu zbić dziecku temperaturę, ogarnia mnie smutek z powodu braku edukacji rodziców przez pediatrów w tym temacie. Jeden z najpopularniejszych syropków przeciwgorączkowych/przeciwbólowych dla dzieci zawiera substancje kancerogenne, a później zastanawiamy się skąd nowotwory u malutkich dzieci….🥹

Rozumiem przerażone mamy zwłaszcza małych dzieci, które martwią się o zdrowie swoich pociech…. Wnaszym kraju gorączka jest stygmatyzowana jako coś STRASZNEGO co paraliżuje rodziców kiedy się pojawi przez narracje systemu i brak edukacji….🤒

GORĄCZKĄ to kontrolowana reakcja obronna organizmu, uruchamiana przez mózg w odpowiedzi na infekcję wirusową lub bakteryjną. Podniesienie temperatury ciała nie dzieje się przypadkiem – to precyzyjnie zaprogramowany mechanizm biologiczny.

INTERFERON – KLUCZOWY GRACZ ODPORNOŚCI

Podczas infekcji, zwłaszcza wirusowej, organizm produkuje interferon – białko, które:

• hamuje namnażanie wirusów
• aktywuje komórki odpornościowe
• „informuje” inne komórki, że trwa atak patogenu

👉🏻Interferon działa najskuteczniej w podwyższonej temperaturze ciała.
Zbijając gorączkę zbyt wcześnie, blokujemy jego produkcję, osłabiamy odpowiedź immunologiczną i… wydłużamy chorobę.

DLACZEGO NIE ZBIJAMY GORĄCZKI OD RAZU?

Jeśli dziecko:
• nie ma drgawek
• nie ma niepokojących objawów neurologicznych
• pije płyny
• gorączka nie przekracza ok. 39°C

👉🏻dajemy organizmowi pracować.

Zbijanie gorączki „profilaktycznie”:
• osłabia odpowiedź odpornościową
• przedłuża infekcję
• zwiększa ryzyko nadkażeń bakteryjnych
• może prowadzić do powikłań

Gorączka:
💚hamuje namnażanie wirusów i bakterii
💚przyspiesza reakcje immunologiczne
💚mobilizuje organizm do regeneracji

SENNOŚĆ I BRAK APETYTU – TO NORMALNE

Dziecko z gorączką może być:
• senne
• apatyczne
• bez apetytu

I to jest FIZJOLOGIA, nie patologia.

Organizm👶🏼👧🏼:
– najlepiej regeneruje się podczas snu
– nie chce tracić energii na trawienie
– całą moc kieruje na walkę z infekcją

👉🏻Zmuszanie do jedzenia w tym czasie nie ma sensu biologicznego.

NAWODNIENIE – PODSTAWA

Przy gorączce kluczowe jest:
• częste pojenie
• małe ilości, ale regularnie

Najlepiej:
✔️ woda z odrobiną soli kłodawskiej
✔️ herbatki ziołowe
✔️ woda z odrobiną soli + miodu + cytryny (elektrolity)

ODWODNIENIE nasila objawy i osłabia odporność.

DIETA PODCZAS INFEKCJI

Na czas choroby WYKLUCZAMY:
❌ cukier
❌ pszenicę
❌ nabiał

Ponieważ:
• nasilają stan zapalny
• obciążają układ trawienny
• osłabiają odporność

WPROWADZAMY:
✅wywary kolagenowe
✅rosoły, „zupy mocy”
✅lekkostrawne, ciepłe posiłki

To realne wsparcie dla jelit i układu immunologicznego.

CRP – KIEDY I JAK INTERPRETOWAĆ

Jeśli infekcja Was niepokoi:
👉🏻warto oznaczyć w laboratorium CRP

• CRP < 40 mg/l – najczęściej infekcja wirusowa
• CRP wysokie, narastające – możliwa infekcja bakteryjna

👉🏻Na infekcje wirusowe antybiotyki NIE DZIAŁAJĄ.

Zanim sięgniesz po lek przeciwgorączkowy –
zatrzymaj się na chwilę i zapytaj:
Czy naprawdę pomagam, czy tylko uciszam objaw?

Gorączka to mądrość organizmu, nie jego błąd.
Zaufaj fizjologii. Wspieraj, a nie blokuj….💚

A jak to jest u Was z temperaturą? Każdy przypadek to indywidualna kwestia i czasami trzeba zbić tą temperaturę. Aczkolwiek bywa to bardzo rzadko.

Jeśli już musicie zbić gorączkę to w jaki sposób to robicie? Znacie jakieś naturalne metody? Od jakiej wartości zaczynacie zbijanie? Dajcie koniecznie znać w komentarzach 🌿

25/01/2026

ŻYCIE BEZ PĘCHERZYKA ŻÓŁCIOWEGO cz.2
Dlaczego same enzymy to za mało? Co jeszcze należy stosować?

Po usunięciu pęcherzyka żółciowego wsparcie trawienia zwykle nie kończy się na samych enzymach czy suplementach z żółcią. I tu chyba was zaskoczę – to najczęściej dopiero początek pracy z organizmem. Kluczowe staje się jednoczesne zadbanie o jakość żółci, ochronę błony śluzowej jelit, mikroflorę oraz sposób odżywiania. Po cholecystektomii organizm funkcjonuje w warunkach stałego, niekontrolowanego napływu żółci do jelita cienkiego, a to już wymaga trochę więcej uważności, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. W fitoterapii warto sięgać po zioła żółciotwórcze i żółciopędne, ale od razu zaznaczę, że muszą one być łagodne. Myślicie, że im mocniej „pobudzimy” żółć, tym lepiej? Oj, nie. Chodzi raczej o poprawę jej jakości i przepływu, a nie o agresywne stymulowanie. Karczoch bardzo ładnie wspiera wątrobę i zmniejsza uczucie ciężkości po jedzeniu, mniszek lekarski działa delikatnie, a przy okazji pomaga jelitom, a kurkuma wnosi tutaj swoje przeciwzapalne właściwości, o ile nie przesadzimy z dawką. Cykoria bywa szczególnie pomocna wtedy, gdy obok problemów z żółcią pojawia się też dysbioza lub SIBO. Przy skłonności do biegunek pożółciowych dawki takich ziół naprawdę powinny być niewielkie, bo organizm bardzo szybko daje znać, kiedy coś mu nie pasuje. Po usunięciu pęcherzyka jelita przejmują na siebie sporą część problemu, dlatego zioła osłaniające śluzówkę są tu absolutną podstawą, nawet jeśli ktoś początkowo je bagatelizuje. Prawoślaz i ślaz działają jak naturalny opatrunek, zmniejszając pieczenie i podrażnienie. Siemię lniane w formie kleiku jest banalnie proste w przyrzadzeniu, tanie , a i często skuteczniejsze niż niejedna kapsułka z apteki, mówię całkiem poważnie. Podobnie łupina babki płesznik, która pomaga wiązać kwasy żółciowe i normalizować wypróżnienia. U części osób bardzo dobrze sprawdza się też lukrecja w wersji DGL, szczególnie gdy pojawia się pieczenie w górnym odcinku przewodu pokarmowego. Jeśli dochodzą wzdęcia, skurcze czy uczucie rozpierania, wtedy wchodzą do gry zioła rozkurczowe i przeciwzapalne. Koper włoski, anyż, melisa czy rumianek to powiedziałabym, klasyka, ale wcale nie bez powodu. Imbir też bywa pomocny, choć tu warto zachować umiar, bo więcej nie zawsze znaczy lepiej. Mięta pieprzowa? Myślicie, że to zawsze dobry pomysł? Właściwie to nie bardzo– u części osób po cholecystektomii potrafi nasilić refluks żółciowy. Dieta po usunięciu pęcherzyka to temat, który dotyczy mnóstwa osób i budzi sporo emocji. Wiele osób myśli, że tłuszcz trzeba wyeliminować całkowicie. To błąd. Zbyt niska ilość tłuszczu w diecie często pogarsza trawienie. Kluczowa jest jakość i sposób jego podania. Oliwa z oliwek na zimno, masło klarowane, niewielkie ilości oleju kokosowego czy MCT oraz awokado są zazwyczaj najlepiej tolerowane. Duże porcje tłuszczu na raz i smażenie to zupełnie inna historia i na ogół kończy się dość szybko nieprzyjemnymi objawami. Białko, choć często niedoceniane, potrafi działać stabilizująco na trawienie. Jajka na miękko, ryby, drób czy długo gotowana wołowina są zwykle dobrze tolerowane i pomagają wiązać żółć w jelitach. Powiem wiecej(a właściwie napiszę:)))– u części osób właśnie zwiększenie ilości białka zmniejsza biegunkę, a nie ją nasila. Fermentowane produkty mleczne też mogą się sprawdzić, o ile organizm je toleruje. Jeśli chodzi o węglowodany, najlepiej postawić na proste, takie jak biały ryż, kasza jaglana, owsianka, ziemniaki czy bataty. To takie bezpieczne tło dla pracy jelit, które nie dokłada im dodatkowych wyzwań. Warzywa warto na początku jeść głównie w formie gotowanej lub duszonej. Marchew, cukinia, dynia czy buraki zazwyczaj sprawdzają się najlepiej. Surowizna i warzywa kapustne? A czemu nie? Przyjdzie na nie czas, ale niekoniecznie na samym początku. W codziennym wsparciu bardzo często niedoceniany jest magnez, który rozluźnia drogi żółciowe, zmniejsza skurcze i wspiera perystaltykę jelit. Równie ważne są witaminy z grupy B, zwłaszcza B12. Zmęczenie, drętwienia czy mgła mózgowa po cholecystektomii bardzo często nie są „na tle nerwowym”, tylko wynikają z niedoborów. Temat probiotyków warto potraktować ostrożnie. Myślicie, że każdy probiotyk będzie dobry? Niestety nie. Często lepszym pierwszym krokiem jest regeneracja śluzówki jelit i wprowadzenie prebiotyków śluzowych, a dopiero później, jeśli w ogóle, sięganie po konkretne szczepy.
I na koniec...
Całościowe podejście do trawienia po usunięciu pęcherzyka żółciowego wymaga cierpliwości i obserwacji organizmu. Łagodne wsparcie wątroby, ochrona jelit, regularność posiłków i uważność na sygnały z ciała robią znacznie więcej niż pojedynczy suplement. I choć nie ma tu jednego uniwersalnego schematu, to właśnie takie „małe kroki” najczęściej dają największe efekty.

Cz.1
https://www.facebook.com/100057087534501/posts/1419865959926308/

23/01/2026

ŻYCIE BEZ PĘCHERZYKA ŻÓŁCIOWEGO. CO DALEJ Z TRAWIENIEM? Cz.1

Po usunięciu pęcherzyka żółciowego szczególnie istotne staje się codzienne wspieranie pracy wątroby, procesów trawiennych oraz integralności błony śluzowej jelit. W organizmie występują dwa rodzaje żółci. Żółć wątrobowa jest młoda, płynna, lekko lepka i ma barwę złocisto-żółtą. Wydzielana jest bezpośrednio do jelita niezależnie od przyjmowania pokarmu, ma pH w granicach 7,3–8,04 oraz niską gęstość względną. Żółć pęcherzykowa jest natomiast dojrzała i skoncentrowana. W warunkach fizjologicznych gromadzi się w pęcherzyku żółciowym, gdzie stężenie jej składników wzrasta nawet kilkukrotnie, a sama żółć staje się gęstsza, ciemniejsza i bardziej kwaśna. Trafia do jelita cienkiego w odpowiedzi na spożycie posiłku, zwłaszcza tłuszczów. Po usunięciu pęcherzyka żółciowego organizm traci zdolność magazynowania i kontrolowanego uwalniania żółci w trakcie jedzenia. Skutkuje to zmniejszeniem ilości żółci faktycznie biorącej udział w trawieniu oraz obniżeniem jej jakości, czyli stężenia kwasów żółciowych. W konsekwencji dochodzi do zaburzeń trawienia tłuszczów w jelicie cienkim, ponieważ aktywacja lipazy trzustkowej staje się mniej efektywna. Obniżone właściwości bakteriobójcze żółci sprzyjają rozwojowi zespołu przerostu bakteryjnego jelita cienkiego oraz dysbiozy jelita grubego, co dodatkowo pogłębia problemy trawienne.Po operacji wątroba wydziela żółć do jelita cienkiego w sposób ciągły, niezależnie od obecności pokarmu. Jelito cienkie nie jest jednak przystosowane do stałego kontaktu z żółcią, szczególnie gdy nie jest ona zmieszana z treścią pokarmową. Zasadowe pH żółci może drażnić błonę śluzową jelit, prowadząc do objawów takich jak wzdęcia, nadmierne gazy, bóle skurczowe, zaparcia lub biegunki. U części osób rozwija się zespół złego wchłaniania kwasów żółciowych.Jednym ze sposobów wsparcia trawienia po cholecystektomii jest stosowanie enzymów trawiennych zawierających żółć bydlęcą. Ponieważ żółć nie jest już uwalniana w odpowiedzi na posiłek, jej dostępność w czasie trawienia jest ograniczona, co może prowadzić do licznych dolegliwości. Suplementacja enzymów z dodatkiem żółci może częściowo kompensować ten mechanizm i poprawiać trawienie tłuszczów.Stały napływ żółci do jelita cienkiego może prowadzić do uszkodzenia i zwiększonej przepuszczalności błony śluzowej jelit. W takich warunkach pomocna okazuje się L-glutamina, aminokwas będący podstawowym źródłem energii dla enterocytów. Jej suplementacja wspiera regenerację śluzówki jelit, zmniejsza skutki podrażnienia oraz stanowi istotny element terapii wspomagającej w połączeniu z dietą przeciwzapalną i enzymami trawiennymi.Usunięcie pęcherzyka żółciowego zwiększa również ryzyko niedoborów kwasów tłuszczowych omega-3 oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, takich jak witaminy A, D, E i K. Nawet przy odpowiedniej podaży tych składników w diecie ich wchłanianie może być upośledzone. Dlatego szczególnie ważne staje się dostarczanie produktów bogatych w te składniki oraz wspieranie ich trawienia. Dieta powinna zawierać tłuste ryby morskie, czerwone mięso oraz warzywa zielone i pomarańczowe. Kluczowe znaczenie ma jednak nie tylko to, co jest spożywane, lecz przede wszystkim to, co zostaje skutecznie przyswojone.Problemy z pęcherzykiem żółciowym, które ostatecznie prowadzą do jego usunięcia, są zazwyczaj sygnałem, że także wątroba wymaga wsparcia. W medycynie funkcjonalnej wątroba i pęcherzyk żółciowy traktowane są jako jeden układ. Produkty sprzyjające rozrzedzaniu żółci i poprawie jej przepływu mogą zapobiegać tworzeniu się złogów w drogach żółciowych i wątrobie. Regularne spożywanie buraków, gorzkich warzyw liściastych, cytrusów oraz jabłek wspiera ten proces.Istotnym elementem terapii jest także indywidualnie dobrany rytm posiłków. Spożywanie jedzenia co kilka godzin pomaga ograniczyć nadmierne nagromadzenie kwasów żółciowych w jelicie cienkim i zmniejsza ryzyko biegunki. Odpowiednie przerwy między posiłkami umożliwiają również prawidłowe funkcjonowanie migracyjnego kompleksu motorycznego, który odpowiada za oczyszczanie przewodu pokarmowego.Stałe wydzielanie żółci może być łagodzone przez odpowiednią podaż błonnika rozpuszczalnego, który wiąże kwasy żółciowe i ułatwia ich wydalanie. Regularne spożywanie warzyw, owoców, roślin strączkowych, orzechów oraz naturalnych źródeł pektyn i inuliny pomaga chronić błonę śluzową jelit i stabilizować rytm wypróżnień. Błonnik powinien być obecny w każdym posiłku. Długotrwałe podrażnienie jelit sprzyja rozwojowi stanu zapalnego, dlatego warto sięgać po produkty i zioła o działaniu przeciwzapalnym. Przyprawy takie jak imbir, kurkuma, kardamon, rozmaryn czy cynamon, a także zielona herbata, mogą być stosowane regularnie w diecie. Zaburzenia trawienia i wchłaniania tłuszczów prowadzą nie tylko do niedoborów witamin rozpuszczalnych w tłuszczach, lecz także do zmian w składzie mikroflory jelitowej, co sprzyja niedoborom witamin z grupy B. Nieleczone mogą one skutkować pogorszeniem wzroku, obniżeniem gęstości kości, skłonnością do krwawień, zaburzeniami funkcji seksualnych, a także objawami neurologicznymi, takimi jak drętwienie kończyn czy osłabienie mięśni.

Cz.2
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1421843476395223&id=100057087534501

#żółć

23/01/2026

POLIPY W PĘCHERZYKU ŻÓŁCIOWYM

Oprócz USG wykonuje się następującą diagnostykę:
1. Ogólne badanie krwi, ,biochemiczne badanie krwi) - aby wykluczyć stan zapalny;
2. Ogólna analiza moczu, analiza kału - aby wykluczyć niedrożność;
3. MRI (polipy mniejsze niż 5 mm mogą nie zostać wykryte w USG);
4. Badanie endoskopowe z kontrastem (w celu oceny stanu dróg żółciowych) i biopsja (której nie polecam🙄)
Nalezy przeprowadzić wywiad, ocenić stan ogólny, bo z reguły jest to choroba współistniejąca. Możliwe przyczyny polipów w woreczku żółciowym:
✅Choroby zakaźne. W niektórych przypadkach polipowatość może być spowodowana obecnością ogniska zakaźnego w ciele. Mówimy o różnych źródłach czynnika zakaźnego: od próchnicy zębów po ból gardła, stawów itp. Wirus lub bakteria przenika z odległych obszarów do pęcherzyka żółciowego, powodując degenerację zdrowych tkanek.
✅Proces zapalny w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, zapaleniu dróg żółciowych, zapaleniu trzustki.
✅Zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego. Wirus brodawczaka ludzkiego (HPV) ma wysoki potencjał onkogenny, dlatego może wywoływać polipowatość, a w przyszłości nawet nowotwór.
✅Przejadanie się, niedożywienie. Nie jest to faktyczna przyczyną, ale składa sie na to cała grupa czynników, które łączy nazwa „przyczyny pokarmowe”. Toksyny i substancje drażniące mogą prowadzić do rozwoju polipów - zaburzeń metabolicznych (cukrzyca, otyłość, złe odżywianie).
✅Niewystarczająca aktywność pęcherzyka żółciowego, stagnacja żółci, dyskineza dróg żółciowych.
✅Infekcje wirusowe i pasożytnicze. Najczęściej polipy sa reakcja w odpowiedzi na wydalana ilość toksyn przez pasożyty.
Polipy pęcherzyka żółciowego są podatne na zezlośliwienie, dlatego taktykę leczenia określa lekarz prowadzący, w zależności od ich lokalizacji, wielkości i towarzyszących zmian. Przede wszystkim konieczna jest korekta odżywiania: regularne, zbilansowane odżywianie w równych porcjach oraz oczyszczanie organizmu.
Rosnące polipy należy usunąć. Aby określić, czy polipy rosną, należy wykonać kontrolne USG. Polipy mniejsze niż 10 mm z szypułką należy monitorować co najmniej raz na 6 miesięcy przez 2 lata. Przy większych kontrola powinna być wykonywana raz w roku. Jeśli którekolwiek z tych badań kontrolnych wykaże, że polip powiększa się, należy go usunąć, ale żeby do tego nie doszło warto najpierw oczyścić i zregenerować organizm. Operacja to ostatecznosc, poniewaz należy usunąć przyczynę, a nie objaw.

23/01/2026

NIEDOBORY I PROBLEMY Z TRAWIENIEM: prawdziwa rola enzymów

Im jesteśmy starsi, tym więcej różnych zaburzeń się w nas kumuluje. Nie każdy ma idealne trawienie, a czasem trzustka po prostu zaczyna szwankować. Po trzydziestce u wielu osób pojawiają się na skórze takie czerwone kropeczki – to znak, a raczej objaw problemów, związanych z układem pokarmowym, wątroba, trzustką lub też świadczy o zatruciu bromem. Niektórzy mają ich więcej, inni mniej, a niektórzy w ogóle ich nie posiadają.
Dlatego, jeśli od czasu do czasu sięgniemy po enzymy- to może naprawdę mieć sens. Najważniejsze, aby pokarm został rozłożony i strawiony, aby cały materiał budulcowy trafił do organizmu i nie stał się pożywką dla patogennej mikroflory.
Możesz jeść najlepiej jak się da i przyjmować najlepsze jakościowo witaminy świata, ale jeśli trawienie nie działa, to i tak niewiele z tego zostanie. Przez moje ręce przeszły setki wyników badań i widziałam to wiele razy – nie ma co liczyć na cud, jeśli na początku jest blok. Dlatego mówi się o „drugim moczu” i o tym, że witaminy czasem nie działają. Jeśli trawienie przebiega jak należy, hormony i nadnercza są w porządku, wtedy organizm weźmie wszystko, czego potrzebuje, prosto z jedzenia(oczywiście ono musi być odpowiednie i zbilansowane).
Jeżeli jednak nadnercza są osłabione, szczególnie przy tzw. KPU, kiedy jesteśmy ciągle w stanie stresu, w organizmie spada sód i inne składniki rozpuszczalne w wodzie. Minerały i witaminy po prostu uciekają wraz moczem. Taki człowiek zawsze będzie w niedoborze, niezależnie od tego, ile witamin by nie brał. A jeśli dodatkowo szwankuje pęcherzyk żółciowy, wchłanianie tłuszczów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach też będzie znikome. Skóra i włosy robią się suche, pojawia się rogowacenie mieszkowe, a błony komórkowe i osłonka mielinowa też ulegną uszkodzeniu. W takich warunkach enzymy trawienne po prostu nie mają szans działać tak, jak powinny.
Zapalenie trzustki to już poważniejsza sprawa. Uszkodzenia mogą być krytyczne, a choroba może mieć charakter przewlekły – czasem przez wąskie przewody, czasem przez skłonność do kamieni, często przez kilka czynników naraz. I tu muszę Wam powiedzieć: gdy przychodzi ostry kryzys i pojawia się ból, trzeba podchodzić do tego ostrożnie. Trzeba uważać na preparaty żółciopędne, stymulujące oraz kwasy ursodeoksycholowe – mogą one po prostu pogorszyć stan.
Przy zapaleniu trzustki nie wolno stosować enzymów zawierających żółć ani kwasów ursodeoksycholowych czy preparatów z żółcią bydlęcą. Dlaczego? Bo żółć stymuluje trzustkę, a gdy jest w stanie zapalnym, dodatkowe pobudzenie zwiększy ból i zaostrzy chorobę, tzn. przepraszam, nie chorobę, a objawy chorobowe. Trzeba więc odciążyć trzustkę i stosować enzymy, które nie zawierają żółci, a do tego mają działanie przeciwzapalne. Świetnie sprawdzają się tu boswellia i kurkuma, szczególnie aktywna kurkumina.
Największy niedobór przy zapaleniu trzustki dotyczy lipazy. Jeśli w badaniu kału widać dużo tłuszczu lub niestrawionych włókien mięśniowych, to znak, że trzustka nie radzi sobie z trawieniem. Typowe objawy to tłusty, taki wręcz mazisty, nie wiem... kleisty stolec, częste wypróżnienia i niedobory witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.
W okresie zaostrzenia dobrze jest stosować enzymy zawierające lipazę. Przy przewlekłym zapaleniu tłuszcze praktycznie się nie wchłaniają, dlatego najlepiej działają enzymy zwierzęce w kapsułkach z mikrosferami, np. Kreon. Dawkę ustala się indywidualnie, a w miarę poprawy zaczyna zmniejszać. Można oczywiscie w odpowiednich przypadkach rozważyć produkty Bołotowa, bromelaine z papainą i te. Prawdę mówiąc, enzymy są potrzebne nie tylko przy zapaleniu trzustki. Każdy problem z przewodem pokarmowym, problemy z pęcherzykiem żółciowym, zapalenie żołądka i dwunastnicy, wrzody, choroby wątroby, dysbioza, SIBO, Candida, pasożyty – w tych wszystkich przypadkach enzymy bedą tutaj bardzo pomocne. Czasem też potrzebne są przy niedoborach hormonów jelitowych.
Choroby takie jak niedoczynność tarczycy, cukrzyca typu 1, niedobór laktazy, choroba Crohna czy celiakia wymagają dodatkowej suplementacji enzymów. Każdy problem trawienny, szczególnie w okresach zaostrzeń, można wspomóc enzymami – przy wzdęciach, bulgotaniu, przelewaniach, po infekcjach jelitowych, a także przy leczeniu dysbiozy i kandydozy.