31/01/2026
MĘŻCZYŹNI
Z RANĄ OJCOWĄ
___________________
Najbardziej niebezpieczni są ci, którzy nie mają pojęcia, jak głęboko sięga rana.
Albo ci, którzy udają, że jej nie ma.
Uważają swoje zachowanie za normalne, logiczne, usprawiedliwione.
A ty kobieto, jeśli nie rozumiesz, co ojcowska rana robi z człowiekiem, pomyślisz, że twoja miłość może zmienić jego ból. Uratować. Ale nie może.
Ta rana rośnie w nim jak drugie serce.
Bije z nim, oddycha z nim, decyduje z nim.
Chłopiec bez obecnego i autentycznego ojca dorasta bez struktury dla własnej męskości.
Nie ma wzoru do naśladowania.
Brak mu orientacji.
Brak męskiej obecności, o którą można się oprzeć.
Dorasta z pustą przestrzenią, wołając o kierunek. Po rozpoznaniu. Według wartości. Przez tożsamość. Szuka wszędzie tego, czego nigdy nie miał.
Mężczyzna z raną ojca szuka mężczyzn, których może podziwiać. Ślepo. Autorytetow.
Z tej rany.
Mężczyzn przemocowych, odnoszących sukcesy, nie do zarzucenia.
Chce od nich uwagi, bo tata nigdy mu jej nie poświęcił. Chce ich szacunku. Uznania. Spojrzenia.
A w momencie, gdy to dostanie, wszystko się rozpada. Bo z tą raną nie może wystać blisko.
Chce potwierdzenia, ale znowu obawia się porównania. Krytyki.
Chce prowadzenia, ale nie wie, jak za nim podążać.
Mężczyzna z raną ojca wchodzi w relacje z poczuciem niedokończonej tożsamości.
Ma w sobie głęboką niepewność co do tego, kim jest jako partner, jako człowiek i jako postać przywódcza we własnym życiu.
Ta wewnętrzna niestabilność kształtuje dynamikę wszystkich relacji na długo przed tym, jak zacznie dorastać.
Często zmaga się z odpowiedzialnością. Decyzje wydają się trudne, ponieważ nigdy nie był doceniony i zobaczony przez konsekwentną męskość.
Chce prowadzić i chce czuć się kompetentny, ale w momencie gdy czuje presję, załamuje się wewnętrznie i obciąża swojego partnera. To tworzy niestabilny rytm w codziennym życiu. Waha się pomiędzy pragnieniem kontroli a zachowaniem pozostawienia wszystkiego jej.
Potrzeba uwagi staje się cichym uzależnieniem. Musi czuć, że jest wystarczający. Nie prosi się o to bezpośrednio, wyraża to poprzez zachowanie. Chwali się, cofa się, prowokuje, przekracza lub przesadza.
Jego partnerka staje się emocjonalnym lustrem, którego nigdy nie miał. Jej pochwała czyni go silnym.
Jej rozczarowanie potwierdza, że jest wadliwy.
Bliskość aktywuje niepewność.
Kiedy intymność staje się coraz głębsza, głos w nim szepcze, że ją zawiedzie.
Może stać się krytyczny, zdystansowany lub zimny. Żeby uciec. Wycofać się.
To nie jest okrucieństwo emocjonalne.
To strach przed zdemaskowaniem. Odpycha osobę, która go widzi, bo obawia się, że ona w końcu zobaczy wszystko.
Konkurencja zastępuje współdziałanie.
W subtelny sposób rywalizuje ze swoją partnerką. Przerywa, przewyższa siebie, bagatelizuje jej osiągnięcia lub musi pozostać lepszym. Wynika to z braku zdrowej obecności mężczyzny w dzieciństwie. Bez znaku równość będzie postrzegany jako zagrożenie. Czuje się mniejszy, gdy inni błyszczą.
Gniew też go przerasta.
Nie zawsze wybucha, ale wyraża go po cichu. Irytacją. Oskarżeniami.
Tonem, który niesie rozczarowanie.
Ten gniew nie jest skierowany na partnera. To stara uraza do ojca, który był nieobecny, odległy lub nieprzewidywalny.
On transformuje gniew na związek, bo nie ma gdzie nim rzucić.
I pokazuje to również w swojej seksualności. Wielu mężczyzn z nieobecnym ojcem rani erotyczną dominacją, ponieważ to jedyne miejsce, w którym czują się potężni.
Niektórzy nie mogą pozostać obecni w pełnej intymności.
Niektórzy muszą się tam dowartościować. Niektórzy mężczyźni muszą być czczeni. Niektórzy muszą się tam nać.ać.
Niektórzy sprawiają, że seks jest miejscem, gdzie ukrywają swoje niepewności.
Nic z tego nie pochodzi z uziemionej męskiej energii.
Wychodzi ze wstydu, strachu i przez całe życie braku kierunku.
Zmaga się z niedojrzałością emocjonalną. Po konfliktach czuje się odkryty i zawstydzony. Przeprasza bez głębokości lub całkowicie się wycofuje.
Brakuje mu wewnętrznej struktury, aby odbudować zaufanie.
Próbuje, ale powtarza schemat, bo nauczył się przetrwania, a nie intymności.
Jego partnerka czasami czuje się przy nim samotna.
Czuje się winna za emocjonalny klimat. Czuje się szpiegowana, przekroczona i przytłoczona.
Staje się stabilizatorem w związku, który wymagałby dwóch postaci w stabilności. Ten wzór powoli niszczy jej poczucie bezpieczeństwa, przyciągania i pewności siebie.
Jeśli jesteś kobietą, która chce pomóc, która chce wesprzeć, wierzy w potencjał, to taki mężczyzna Cię pociąga.
Wygląda znajomo.
Czuje się zepsuty w sposób, który chcesz naprawić. On czuje się jak projekt, który chce uratować twoje serce.
I będzie cię zubażał.
Weźmie twoją siłę i nazywa to miłością.
Weźmie twoją miękkość i nazywa to bezpieczeństwem.
Przyjmuje twoje przywództwo i nazywa to lojalnością.
Bierze wszystko, co dajesz, bo nie wie, jak to pozyskać z siebie.
Aż stracisz pewność siebie.
Twoja jasność. Twoja radość. Twój głos.
Twoja miłość nie wyleczy rany ojca.
Twoja cierpliwość nie u-czyni go mężczyzną. Nie da się tego naprawić. Dopóki sam nie zdecyduje się na ciężką pracę, gdzie jest nadzieja.
Surowa, bolesna, uczciwa praca, której unika od lat.
Praca, która woła go z relacji z ojcem, którego stracił lub nigdy nie miał (fizycznie lub/i emocjonalnie).
Żal. Złość. Co za wstyd. Pustka.
Musi nauczyć się, jak samemu stać się ojcem.
By prowadzić siebie.
Regulować swój własny układ nerwowy. Budować męskość, która jest zakorzeniona w prawdzie, a nie w udawaniu.
Kiedy to robi, staje się potężnym partnerem. Jeśli tego unika, powtarza cykl z każdą kochającą go kobietą.
Joe Turan
Sztuka: Facebook
Tlumaczenie - Katarzyna Kuruc Kowal w Miłości do Życia
_______________________
🍀🌿🍀 Kontakt:
🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska
☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824
🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824
📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal
💌 katarzynakuruc@gmail.com - formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj
🍀 Naturopatia,
🍀 Psychobiologia ( Totalna biologia),
🍀 Ustawienia systemowe
🍀 Praca z Dzieckiem Wewnętrznym
🪶 Katarzyna Kuruc Kowal w Miłości do Życia
