Pomoc Psychologiczna Kinga Włodkowska

09/02/2026

Osobowość schizoidalna

Ludzie o osobowości schizoidalnej charakteryzują się zanikiem, lub znikomą liczbą działań, służących przyjemności. Są chłodni emocjonalnie i wycofani z uczuciowości. Mają ograniczoną zdolność wyrażania przyjaznych, ciepłych uczuć lub gniewu wobec innych. Nie są zainteresowani ani pochlebstwami ani krytycznymi uwagami. Konsekwentnie dążą do samotnictwa. Dość mocno skupiają się na fantazjowaniu i introspekcji. Raczej nie czują potrzeby relacyjności i nie posiadają bliskich przyjaciół lub związków opartych na zaufaniu. Są niewrażliwi wobec obowiązujących norm i zwyczajów społecznych. Nie przywiązują do nich uwagi.

Artykuł powstał na podstawie:

Pużyński, S. i Wciórka, J. (red.), Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne „Vesalius” Instytut Psychiatrii i Neurologii, Kraków-Warszawa, 2000.

Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej www.pixabay.com

26/01/2026

Zaburzenia osobowości

Nazwa osobowość pochodzi od łacińskiego słowa persona, które opisywało maskę teatralną, użytkowaną przez aktorów dramatycznych w starożytności. Aktualnie, osobowość jest rozumiana jako wieloaspektowy wzór, głęboko osadzonych cech psychologicznych, ujawniających się w sposób mimowolny w prawie każdym obszarze funkcjonowania człowieka.

Zaburzeniami osobowości nazywamy gruntownie zakorzenione i stałe wzorce zachowania, charakteryzujące się mało plastycznymi reakcjami na pojawiające się sytuacje jednostkowe i społeczne. Odnoszą się do bardzo wyraźnych różnic, w kontekście ze standardowym w danej obyczajowości sposobem spostrzegania, myślenia i kontaktowania się z własnymi emocjami oraz podejściem do innych ludzi. Takie cechy zachowania mają skłonność do niezmienności oraz dotykają wielu aspektów funkcjonowania psychologicznego.

Artykuł powstał na podstawie:
Davis, R. i Millon, T. (2005). Zaburzenia osobowości: współczesne koncepcje oraz ich źródła w ujęciach klasycznych. W : R. Davis i T. Millon (red.), Zaburzenia osobowości we współczesnym świecie. (str. 15- 49). Warszawa. Instytut Psychologii Zdrowia. Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

Pużyński, S. i Wciórka, J. (red.), Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Uniwersyteckie Wydawnictwo Medyczne „Vesalius” Instytut Psychiatrii i Neurologii, Kraków-Warszawa, 2000.

Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej www.pixabay.com

12/01/2026

Koncepcja osobowości według Zygmunta Freuda

Zygmunt Freud opisuje osobowość człowieka jako strukturę, która podlega działaniu id, ego i superego. Ego ma za zadanie utrzymywać balans i układać się z czynnikami wypływającymi z id i superego. Popędy znajdujące się w id uaktywniają się i proszą o nasycenie. Z drugiej strony struktura superego tonuje żądania wypływające z id.

Freud uważa, że osobowość rozwija się w pięciu etapach; fazie oralnej, fazie analnej, fazie fallicznej, fazie latencji oraz fazie genitalnej. W ramach naturalnego rozwoju człowieka każdy etap usuwa się w cień, by umożliwić zaistnienie kolejnemu etapowi.

Freud sądził, że zbyt duże nasycanie popędu jak i brak zaspokajania może doprowadzić do utrwalenia energii libido na określonej fazie.

Więcej informacji na ten temat jest zawartych w artykule na moim blogu. Zachęcam do czytania :
Koncepcja Osobowości wg. Zygmunta Freuda
https://pomocpsychologicznapokonajtrudnosci.blogspot.com/2026/01/koncepcja-osobowosci-wg-zygmunta-freuda.html

Artykuł powstał na podstawie:
Davis, R. i Millon, T. (2005). Zaburzenia osobowości: współczesne koncepcje oraz ich źródła w ujęciach klasycznych. W : R. Davis i T. Millon (red.), Zaburzenia osobowości we współczesnym świecie. (str. 15- 49). Warszawa. Instytut Psychologii Zdrowia. Polskie Towarzystwo Psychologiczne.

Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej www.pixabay.com

27/11/2025

Zachęcam do wysłuchania rozmowy dr Kingi Wołoszyn- Hohol oraz dr Jędrzeja Grodniewicza z Edytą Biernacką, członkinią PTPa. Rozmowa dotyczy psychoanalizy.

Gościnią odcinka jest Edyta Biernacka, psychoanalityczka Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, superwizorka i terapeutka szkoleniowa w Polskim Towarzyst...

18/11/2025

Mechanizmy obronne cz.4

Projekcja
Usuwanie własnych uczuć lub cech, które są trudne do aprobaty. Lokalizowanie ich w innych osobach. Dziewczyna przypisuje swoją złość partnerowi.

Racjonalizacja
Kiedy zdarzy się nieprzyjemna sytuacja, własne, negatywne zachowania są tłumaczone w taki sposób, aby zachować dobre zdanie o sobie samym. Zbyt duże wymagania wykładowcy wobec studenta są tłumaczone tym, że powinno się dużo wymagać od uczniów.

Tekst został opracowany na podstawie książki Millon T., Davis R., Zaburzenia osobowości, Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia, 2005.
Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej Pixabay.

03/11/2025

Mechanizmy obronne cz.3

Fantazjowanie
Niechęć do myślenia o realności i konstruowanie w wyobraźni scen które nasycają potrzeby lub marzenia. Dziecko, które żyje w rodzinie, w której rodzice często się kłócą marzy o tym, by mieć idealne dzieciństwo, kochających się rodziców i dobry dom.

Idealizacja
Określanie siebie lub innych ludzi korzystnie mimo tego, iż rzeczywistość tego nie potwierdza. Sportowiec, który jest niepewny swoich możliwości fizycznych zaczyna widzieć siebie jako idealnego, bardzo sprawnego.

Tekst został opracowany na podstawie książki Millon T., Davis R., Zaburzenia osobowości, Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia, 2005.
Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej Pixabay.

28/10/2025

Mechanizmy Obronne cz.2

Przemieszczenie
Uczucia przesuwane są z kogoś lub czegoś wywołującego zagrożenie na obiekty mniej zagrażające. Na przykład uczeń jest zły na swojego nauczyciela i postanawia zgubić książkę z tego przedmiotu.

Dysocjacja
Radzenie sobie z trudnym przeżyciem i emocjami polega na rozproszeniu świadomości, zaburzeniach pamięci lub kłopotach w odbieraniu tego, co dzieje się w świecie wewnętrznym oraz zewnętrznym. Po ostrej kłótni z rodzicem i chęci wyprowadzki, córka nie pamięta momentów, gdy miała dobry kontakt z mamą.

Tekst został opracowany na podstawie książki Millon T., Davis R., Zaburzenia osobowości, Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia, 2005.
Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej Pixabay.

21/10/2025

Mechanizmy obronne cz. 1

Rodzaje mechanizmów obronnych, jakie stosuje ego aby pogodzić dążenia id oraz superego.

Zaprzeczenie
Przeciwstawianie się by uznać jakąś zewnętrzną lub wewnętrzną informację, która jest jednoznaczna dla innych. Przykładowo, kierowca spowodował zarysowanie na aucie. Nie przyjmuje tej informacji do wiadomości, mimo zarysowań, jakie widzi.

Wyparcie
Niechciane myśli i pragnienia nie są świadome. Na przykład, dwóch mężczyzn zabiega o względy jednej kobiety. Jeden z nich nie jest świadomy tego, że bardzo mu zależy na kobiecie, i że nie zdaje sobie sprawy, iż chciałby zabić rywala.

Tekst został opracowany na podstawie książki Millon T., Davis R., Zaburzenia osobowości, Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia, 2005.
Opublikowane zdjęcie pochodzi z witryny internetowej Pixabay.

12/10/2025

Polecam :)

📣📣Szanowni Państwo📣📣
Miło mi poinformować, że poszerzamy swoje usługi o zajęcia logopedyczne.
Oferujemy pracę z dziećmi:
🧩spektrum autyzmu
🧩z niedosłuchem
🧩niepłynnością mowy
🧩zespołem Downa
oraz dziećmi które wymagają oceny i wsparcia logopedycznego.
Zapraszamy do zapisów
📲792676744
📪gabinetharmoniazmyslow@gmail.com

02/10/2025

Mechanizmy obronne

Struktura ego nieustająco zajmuje się nasycaniem potrzeb struktury id, jest jednocześnie zobowiązana do brania pod uwagę tego, co dzieje się w świecie rzeczywistym oraz wymogów moralnych, kształtowanych przez strukturę superego. Popędy id stale napierają na ego i chcą przejąć nad nim kontrolę. Taka potencjalna sytuacja wzbudza w człowieku lęk. Jednocześnie superego oczekuje od ego, aby wszystko działało sprawnie i było wykonane w idealny sposób.

Ego stara się chronić przed napierającymi impulsami z id oraz oczekiwaniami superego. Pomagają mu w tym mechanizmy obronne. Mają one na celu zachowanie spokoju w świadomości za pomocą zmniejszania odczuwanego lęku.

Tekst został opracowany na podstawie książki Millon T., Davis R., Zaburzenia osobowości, Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia, 2005.
Opublikowane zdjęcia pochodzą z witryny internetowej Pixabay.

16/09/2025

Czym jest ego i jakie spełnia zadania?

Ego jest strukturą, która porządkuje odczucia pochodzące ze świata zewnętrznego, oraz ze świata wewnętrznego. Według Heinza Hartmanna, aby dobrze funkcjonować niezbędne jest prawidłowe, przystosowawcze działanie ego. Badacz uznał, że ego ma kilka ról.

Opierają się one na wrodzonych cechach, takich jak percepcja, pamięć, mówienie. W miarę rozwoju relacji z opiekunem role ego ulegają modyfikacji w oparciu o wrodzone predyspozycje. Struktura ego nabiera możliwości do koncentracji, wglądu i abstrakcyjnego myślenia. W ramach działania ego pojawiają się mechanizmy obronne. Dochodzą do głosu, kiedy ego nie jest w stanie poradzić sobie z sygnałami płynącymi z zewnątrz lub siłą osobistych popędów. Ego bierze również kluczowy udział w adaptowaniu się do różnych sytuacji. Reguluje oraz kontroluje działanie popędów.

Tekst został opracowany na podstawie książki Agnieszki Leźnickiej- Łoś „Podstawy terapii psychoanalitycznej”.

Opublikowane zdjęcia pochodzą z witryny internetowej Pixabay.

09/09/2025

Model Strukturalny

Freud opisał psychikę uwzględniając trzy struktury, jakie w nim występują. Do tych struktur zaliczył id, ego i superego.

Id dotyczy obszarów związanych z popędami oraz ich psychicznych reprezentacji. Zawierają się w tej strukturze dążenia libidinalne oraz agresywne. Id chciałoby spełnienia od razu.

Ego jest związane z funkcjonowaniem psychicznym, odpowiedzialnym za myślenie i kontakty ze środowiskiem. Pełni ważną rolę, w nasyceniu potrzeb id. Stara się spełnić pragnienia popędowe, jednocześnie biorąc pod uwagę to, co dzieje się w rzeczywistości.

Superego jest strukturą, w której znajdują się wewnętrzne zasady, co można, co jest pożądane, a co jest niedopuszczalne.

Zachowanie każdego człowieka, to o czym myśli, jakie ma fantazje oraz to, co mu się śni łączy w sobie części id, ego i superego.

Tekst został opracowany na podstawie książki Agnieszki Leźnickiej- Łoś „Podstawy terapii psychoanalitycznej”.
Opublikowane zdjęcia pochodzą z witryny internetowej Pixabay.