Centrum Psychoterapii Mental Balance

30/03/2026

30/03/2026

,,Atak złości” Jak reagować? 🤔

1️⃣ Zaakceptuj emocje dziecka
2️⃣ Pomóż dziecku nazwać, to co czuje
3️⃣ Nie tłumacz w nerwach
4️⃣ Zachowaj spokój i opanowanie.
Bądź przy dziecku. 💜

Nie ma złych i niegrzecznych dzieci.
Są zmęczeni i wyczerpani rodzice. Ale także dzieci, które też mają uczucia i potrzeby.
Powodów złości i wyczerpania może być mnóstwo, ważne żeby pamiętać, że uczymy się całe życie.

Mamy prawo popełniać błędy i je naprawiać.

Rodzicielstwo - to nie wersja ,,demo” i nie można go ,,przećwiczyć”.

Jesteś dobrym rodzicem/opiekunem - nawet gdy popełniasz błąd. 💜



📷 Dialog & Empatia

30/03/2026

29/03/2026

⚫️Wiele osób dorastało w relacjach, w których emocje były ignorowane, zawstydzane albo karane milczeniem.

Dziś – jako dorośli – często wiemy, że to było raniące i niewłaściwe, ale zamiast to przepracować, próbujemy o tym zapomnieć, zagłuszyć, „być ponad to”.
Tyle że nieprzeżyte emocje nie znikają.Wracają w relacjach, w reakcjach, w sposobie, w jaki mówimy albo milczymy.

Dopóki ich nie nazwiemy, to one będą mówić za nas...

28/03/2026

28/03/2026

Zaburzenia nastroju są chorobami mózgu, które wpływają na integralność poczucia siebie: zbioru żywotnych emocji, wspomnień, przekonań i zachowań formujących każdego z nas w niepowtarzalną jednostkę ludzką. Ze względu na centralną rolę odgrywaną przez emocje zarówno w myśleniu jak i odczuwaniu – oraz ze względu na co dzienne doznawanie normalnych zmian nastroju – mamy wielkie trudności ze zidentyfikowaniem zaburzenia nastroju oraz uznaniem go za potencjalnie niepokojące. Ta sama sprawa tłumaczy dlaczego osoby z zaburzeniami nastroju bywają często stygmatyzowane. Krótko mówiąc, pomimo postępów w nauce i medycynie wielu ludzi nadal ma skłonność do postrzegania zaburzeń nastroju w kategoriach osobistej wady „niestosownego zachowania”, a nie stanu chorobowego.

Eric R. Kandel

Kadr z filmu Trzy kolory. Niebieski

28/03/2026

🧠 Jak rozpoznać manipulatora

🚩 Sygnały ostrzegawcze:

😇 Na początku wydaje się „idealny” i bardzo czarujący
🙅 Nigdy nie bierze odpowiedzialności
🎭 Mówi jedno, robi drugie
🤯 Sprawia, że zaczynasz wątpić w siebie (gaslighting)
😔 Wzbudza poczucie winy („po tym wszystkim co dla Ciebie zrobiłem…”)
🧊 Stosuje „ciche dni” jako karę
🎯 Uderza w Twoje emocje i słabe punkty
🔒 Próbuje izolować Cię od innych
⚖️ Często krytykuje, ocenia i umniejsza
🛡️ Jak się bronić przed manipulacją
❌ Negatywna manipulacja (toksyczna)
🚫 Stawiaj jasne granice – mów „NIE” bez tłumaczenia się
🧱 Nie reaguj emocjonalnie – zachowaj spokój
🧠 Trzymaj się faktów, nie emocji które ktoś wywołuje
🔁 Powtarzaj swoje stanowisko (technika „zdartej płyty”)
👀 Patrz na czyny, nie słowa
🧍‍♂️ Dystansuj się, jeśli trzeba
🤝 Szukaj wsparcia u zaufanych osób
⚖️ Pozytywna vs negatywna manipulacja

✔️ Pozytywny wpływ (zdrowy)

❤️ Wspiera rozwój i dobre samopoczucie
🤝 Jest szczery i transparentny
🎯 Uwzględnia Twoje potrzeby
🗣️ Opiera się na uczciwej komunikacji

❌ Negatywna manipulacja (toksyczna)

😈 Służy tylko jednej stronie
🧨 Opiera się na strachu, winie i presji
🎭 Ma ukryte intencje
🔄 Zostawia Cię zmęczonym i zagubionym

28/03/2026

28/03/2026

W relacji partnerskiej „Mroczna Triada” tworzy toksyczny układ, w którym jedna osoba systematycznie niszczy poczucie wartości i bezpieczeństwo drugiej. Oto jak te cechy objawiają się w związku:
1. Narcyzm: Partner jako trofeum i lustro
Osoba narcystyczna traktuje partnera nie jako odrębną jednostkę, ale jako narzędzie do podbudowania własnego ego.
Początek (Love Bombing): Obsypuje Cię uwagą i miłością, by szybko Cię od siebie uzależnić.
Później: Wymaga ciągłego podziwu, nie znosi krytyki i zawsze stawia swoje potrzeby na pierwszym miejscu. Każda Twoja próba zwrócenia uwagi na problem kończy się Twoją winą.
2. Makiawelizm: Relacja jako gra interesów
Dla makiawelisty związek to transakcja. Liczy się tylko to, co może dzięki Tobie zyskać (status, pieniądze, wygodę).
Manipulacja: Taka osoba mistrzowsko kłamie i knuje. Często stosuje gaslighting-wmawia Ci, że coś sobie wymyśliłeś, żebyś przestał ufać własnym zmysłom.
Chłód emocjonalny: Strategia jest ważniejsza niż uczucia. Jeśli przestaniesz być „użyteczny”, makiawelista potrafi porzucić Cię z dnia na dzień bez mrugnięcia okiem.
3. Psychopatia: Brak sumienia i empatii
To najbardziej niszczycielski element triady w małżeństwie.
Brak wyrzutów sumienia: Psychopata może zdradzać, okradać lub ranić słownie, nie czując przy tym żadnego wstydu ani smutku.
Impulsywność: Często pojawiają się ryzykowne zachowania, agresja lub nagłe decyzje finansowe, które niszczą wspólne życie.
Płytkość uczuć: Nie potrafi stworzyć głębokiej więzi emocjonalnej; jego „kocham” to tylko puste słowa używane do osiągnięcia celu.
Jak to wygląda w praktyce?
Związek z osobą o takich cechach to ciągła huśtawka emocjonalna. Zaczyna się od idealizacji, a kończy na całkowitym uprzedmiotowieniu i dewaluacji partnera. Osoba po drugiej stronie często czuje się wycieńczona psychicznie, odizolowana od bliskich i przekonana, że to z nią jest coś nie tak.

27/03/2026

Czym jest psychoterapia? To proces: rozmawiania ze sobą i otwierania się jednego człowieka na drugiego, pacjenta na terapeutę, a terapeuty na pacjenta w coraz bardziej pogłębiającym się kontakcie.
To opowieści pacjentów o ważnych wydarzeniach ze swojego życia, o różnych, zwłaszcza tych dla nich trudnych, myślach i przeżyciach. Zazwyczaj rozmawiamy z pacjentami o zwykłych, codziennych sprawach, tej prozie życia, która najlepiej pokazuje trudności, ale też jest poligonem pracy nad zmianą. Często bieżące sprawy powodują skojarzenia prowadzące do przeszłości, często pojawiają się nowe wspomnienia. Wiele razy – w trakcie terapii - mówimy o tym samym, ale za każdym razem pojawia się coś nowego, jak w fotografii - nowe ujęcie. Droga nie jest linearna. W pewnym momencie, czasem bardzo szybko, pojawia się zaangażowanie emocjonalne i tworzy się więź pacjenta z terapeutą. Procesy są dwa.
W jednym z nich jesteśmy przeżywani jako rozmaite postaci z życia pacjenta: tego teraz i tego z przeszłości. To w naszym języku nazywa się "przeniesieniem". Jest nieuchronne, obecne zresztą nie tylko w procesie psychoterapii, ale w ogóle w życiu i bardzo cenne, ponieważ daje kanwę do rozmowy o tym, czego pacjent doświadczył kiedyś i jak te przeszłe doświadczenia odtwarzają się dziś w gabinecie.
Drugi proces zaś to budowanie relacji tu i teraz; w wymianie - kiedy obie strony zastanawiają się nad tym, co zostało powiedziane i dlaczego tak, a nie inaczej. Pochylają się, jak krawcowe nad materiałem. Ta tkanina – opowieść pacjenta o sobie i swoim życiu zaczyna być wspólnie krojona w nowy kształt. Pojawiają się odkrycia, np. inne odczuwanie siebie, tego, kim się jest, wydobywają się nowe możliwości emocjonalne czy tworzy sieć nowych znaczeń; inne rozumienie siebie i swojej historii. (...) [Bywa, że pojawia się w gabinecie agresja] -złość na nas, rozczarowanie, niezadowolenie. Zresztą dlaczego pacjent miałby być tylko zadowolony? Rzadko się zdarza, żeby pacjent mi wymyślał, o wiele częściej po prostu mówi, że się zezłościł; często też jest to atak pomiędzy słowami. Pacjentka opowiada z przekonaniem o kolejnych koleżankach, które bardzo chwalą swoich terapeutów, a zwłaszcza swoje terapeutki. Ile mają z nich pożytku! Nie są – to w domyśle – takie beznadziejne, jak ja… Choć zdarzają się i tacy, chyba najtrudniejsi, pacjenci wypełnieni destrukcyjną, agresywną wściekłością, nienawiścią… Terapeuta jest bardzo dobrym obiektem, ponieważ wiadomo, że nie odda ciosu. Są pacjenci, dla których to frajda, że można okładać terapeutę. Słuchamy, dajemy się w jakimś sensie użyć i nazywamy ten kształt relacji, która odtwarza się w gabinecie, powiedzmy: „odwetem na bezkarnym rodzicu”. Robimy to, by pacjent zrozumiał, po co to robi, by zobaczył siłę swojej destrukcji, desperacji i rozpaczy."

Monika Miller-Nadolska, fragment rozmowy z Dariuszem Bugalskim do książki "Psychoterapia dziś".
fot Luke Jones