22/01/2026
To Jagusia.
Dziś kilka słów o niej – prosto z serca. ❤️
Kiedy przyszła po raz pierwszy, świat jej słów był jeszcze bardzo cichy.
Diagnoza: agenezja ciała modzelowatego.
Na pierwszym turnusie – mówiła zaledwie 5–6 wyrazów. Każdy z nich był jak mały cud, ale też ogromna niewiadoma.
A potem… zaczęła się droga pełna pracy, aż w końcu chwil, gdy to ja zaniemówiłam z wrażenia – bo właśnie wydarzyło się coś wielkiego. 🥹
Dziś jest jej czwarty turnus.
I Jagusia… mówi praktycznie wszystko.
Składa zdania złożone, pięknie odmienia, używa form grzecznościowych, opowiada, pyta, komentuje świat.
To nie jest „tylko” postęp w mowie.
To głos, który się odnalazł.
To myśli, które dostały skrzydeł.
To dziecko, które może wreszcie powiedzieć: chcę, nie chcę, lubię.
Jagusiu – dziękuję, że pokazujesz, jak ogromną siłę ma mózg, relacja i cierpliwa praca.
I że diagnoza nie jest wyrokiem, a droga – choć czasem trudna – potrafi prowadzić do miejsc, o których na początku nawet nie śmieliśmy marzyć.
Takie historie przypominają, dlaczego to, co robimy, ma sens. 🫶🏻
