05/10/2025
Sprawdzone stowarzyszenie, wspaniali, wytrwali ludzie, którym ufam i popieram ich działania.
Jestem przekonana, że nasi Pacjenci oraz Współpracownicy to również ludzie o wielkim sercu. Pomożecie uratować te kocięta? Każda złotówka ma znaczenie.
AKTUALIZACJA: Po dojechaniu na miejsce dowiedziałyśmy się, że kotki od wczoraj są już wydawane przyjezdnym przez starszego Pana, który nadzoruje teren. Zostały do zabrania ostatnie trzy, które oczywiście zabrałyśmy. Oprócz tego do wykastrowania są matki, w tym przynajmniej jedna prawdopodobnie w kolejnej ciąży. Zobowiązałyśmy się tego dopilnować i wykonać. Pan ma do nas kontakt i gdyby znalazły się jeszcze jakieś kocięta, to ma się odezwać, chociaż zapewniał, że miał je policzone. Jesteśmy już po wizycie u weterynarza, maluchy zostały odrobaczone, odpchlone i zbadane. Podamy im jeszcze profilaktycznie surowicę.
Bardzo dziękujemy za wszystkie wpłaty. Dzięki nim byłyśmy w stanie opłacić dzisiejszą wizytę oraz ich start. Aktualnie przebywają w awaryjnym domu tymczasowym, gdzie nie zaznają już głodu i zimna oraz nie czyha już na nie żadne niebezpieczeństwo.
Zbiórka zostaje zamknięta, a pozostałe środki zostaną przeznaczone na kastrację matek oraz przyszłe leczenie kociąt.
Piszę to w locie, w drodze na akcję, na siedzeniu pasażera i same przekleństwa cisną mi się na język, choć wiem że muszę trzymać fason.
Ile jeszcze musi się urodzić, zginąć, zachorować, zamarznąć, zanim ktoś zrozumie, że brak kastracji to nie „natura” – to dramat, który sami tworzymy?!
W jednym ośrodku wypoczynkowym właśnie rodzi się kolejna kocia tragedia.
Kilkadziesiąt malutkich kociąt.
W trawie, w krzakach, wszędzie.
Rozumiecie to? Nie 5, nie 10.
KILKADZIESIĄT.
To nie jest żadna „urocza kolonia kotków”.
To katastrofa, która się powtarza co roku, bo nikt nie kastruje, nikt nie zgłasza, nikt nie reaguje, a system jak zwykle śpi.
Ludzie wyjeżdżają po sezonie, bramy się zamykają, zostają one — kocie matki i ich dzieci,
chorujące, głodne, ginące po cichu w trawie, krzakach czy pod samochodem. SAME.
Bo przecież „to tylko koty”.
Bo przecież „jakoś sobie poradzą”.
Nie, NIE PORADZĄ SOBIE.
Zginą po cichu. Z głodu. Z zimna.
Z chorób, które można było powstrzymać jednym prostym zabiegiem — kastracją.
I wiecie co?
Jesteśmy wściekli.
Wściekli, bo co roku to samo.
Wściekli, bo nikt nie bierze odpowiedzialności.
Wściekli, bo my — garstka ludzi bez pieniędzy, z długami i sercem na granicy pęknięcia — zostajemy z tym sami.
NIE MAMY Z CZEGO RATOWAĆ.
NIE MAMY GDZIE ZABIERAĆ.
Nie mamy nawet miejsca, żeby odizolować chore maluchy, tak żeby nie zaraziły naszych zdrowych, nieszczepionych kotów.
A mimo to — PRÓBUJEMY.
Błagamy inne organizacje o pomoc.
Przeszukujemy każdy kąt, każdy garaż, który mógłby być bezpiecznym azylem.
Bo jeśli teraz nie zrobimy nic, te kocięta po prostu znikną.
💔 Potrzebujemy miejsca — NATYCHMIAST.
Koty muszą być odizolowane od zdrowych zwierząt i nie mogą przebywać w tym samym domu, co nieszczepione kocięta! Nie wiemy, na co chorują.
💔 Potrzebujemy pieniędzy — DZIŚ, nie jutro.
Zrzutka: https://zrzutka.pl/e6ctwj
Nr konta: 88 1600 1462 1827 4686 0000 0001
Jeszcze nie wiemy, ile to będzie kosztować, ale możemy wspólnie sobie to wyobrazić.
Musimy mieć za co pojechać do weterynarza.
Nie mamy.
💔 Potrzebujemy ludzi, którzy nie przejdą obojętnie.
System zawiódł.
Ludzie zawiedli.
Ale my jeszcze nie odpuszczamy.
👉 POMÓŻ NAM URATOWAĆ CHOĆ KILKA Z NICH.
Wpłać, udostępnij, zaproponuj miejsce. Cokolwiek.
Bo ONE NIE MAJĄ JUŻ CZASU.
POMOCY. WŁAŚNIE JEDZIEMY TO ZOBACZYĆ.