20/03/2023
Smutek.
Przez większość z nas nielubiany i unikany. Trudny do zaakceptowania i pozostawania w nim. A smutek to jedna z podstawowych emocji, bez których nasze życie traci sens.
Smutek ciężko opisać. Jednak jest to emocja wyrażająca tęsknotę za tym, co było przyjemne, dawało ukojenie, wsparcie i miłość. Smutek to emocja wiążąca się ze wspomnieniami minionej przyjemności i z bólem po jej utracie. W zależności od natężenia może zmieniać się w żal albo w rozpacz. Gdy wspomnienie dobrych uczuć przeważa nad bólem odczuwamy smutek, natomiast, gdy jest odwrotnie pojawia się żal. Rozpacz pojawia się, gdy ból jest tak ogromny, że całkowicie wyklucza wspomnienie o przyjemności.
Bywa, że smutek dopada nas "znienacka". Ale gdy zajrzymy głębiej okazuje się, że w minionych dniach nie docenił nas szef albo nie wysłuchała koleżanka. Być może mieliśmy sen, w którym pojawiła się ukochana osoba, której już nie ma w naszym życiu. Być może straciliśmy okazję do spotkania z kimś, na kim nam zależy. Wiele mniejszych i większych smuteczków, które zagłuszamy sztuczną radością z lęku przed odczuwaniem, gromadzimy na dnie serca, by w pewnym momencie poczuć smutek przez duże S. Często temu momentowi towarzyszą inne nielubiane przez nas emocje - bezsilność, rozczarowanie, złość, lęk...
Wiele z nas słyszało od dzieciństwa: „Jak jest ci smutno, zmuś się do śmiechu, a od razu ci się polepszy”. Niestety, na dłuższą metę to nie działa. Kiedy próbujesz zaśmiewać smutek, pojawia się złość, a zamrożone złość i smutek to depresja.
Jedyną skuteczną metodą jest przeżycie smutku, a jeszcze wcześniej odczucie go i akceptacja, ale w ciele, nie w głowie. Kiedy nauczysz się pracować z odczuciem smutku, a nie z historią, która go spowodowała, przestanie cię tak przerażać. Wszyscy bez wyjątku bywamy smutni i nie zawsze warto szukać przyczyny, bo nawet jeśli ją znajdziesz, nie uchroni cię to przed smutkiem w przyszłości.