Psychoterapia Między Nami

04/05/2026

„Wiem, że potrzebuję terapii… i wciąż ją odkładam.” To zdanie pojawia się częściej, niż mogłoby się wydawać.

Z jednej strony jest myśl, że coś jest trudne.
Że warto byłoby się tym zająć.
Że pomoc mogłaby coś zmienić.

Z drugiej strony pojawia się zatrzymanie.
Odkładanie.
Brak „dobrego momentu”.

To nie musi oznaczać braku motywacji.
Ani lenistwa.

Czasem to forma ochrony.

Bo terapia oznacza zatrzymanie się.
Zobaczenie czegoś, co do tej pory było odsuwane.
Poczucie emocji, które nie zawsze są łatwe.

I to może budzić opór.

Dlatego jedna część chce iść.
A inna mówi „jeszcze nie”.

Obie mają sens.

Nie trzeba być gotowym od razu.

Ale można zacząć od ciekawości.
Co we mnie chce zmiany,
a co potrzebuje jeszcze czasu.

Jeśli to jest bliskie, można się tym podzielić.
Czasem pierwszy krok to po prostu rozmowa.

31/03/2026

Wiele osób wyobraża sobie terapię jako miejsce, w którym specjalista mówi, co zrobić, jak żyć albo jak podjąć właściwą decyzję.

W rzeczywistości terapia działa inaczej.

Terapeuta nie jest doradcą ani kimś, kto zna gotowe rozwiązania Twojego życia. Jego rolą jest towarzyszenie w rozumieniu i pomaganie w zauważeniu emocji, schematów oraz potrzeb, które często pozostają poza świadomością.

Choć terapeuta nie daje rad w stylu „rzuć go” czy „zmień pracę”, nie oznacza to biernej obecności. Terapia jest aktywnym procesem. Terapeuta pomaga nazywać emocje, rozumieć mechanizmy obronne i dostrzegać nowe perspektywy.

Dzięki temu z czasem pacjent może coraz lepiej słyszeć własny głos i podejmować decyzje w zgodzie ze sobą. Celem terapii nie jest zastąpienie czyjegoś osądu, ale wsparcie w tym, by człowiek mógł stać się swoim własnym doradcą.

30/03/2026

Relacja terapeutyczna - czym różni się od zwykłej rozmowy?

Na pierwszy rzut oka terapia może wyglądać jak rozmowa.
Dwie osoby, dwa fotele, słowa i cisza pomiędzy nimi.

A jednak to relacja zupełnie innego rodzaju.

W terapii uwaga jest skierowana w jedną stronę - na doświadczenie pacjenta.
Terapeuta nie opowiada o swoim życiu, nie szuka wzajemności ani pocieszenia. Jego rolą jest stworzenie bezpiecznej przestrzeni do myślenia i przeżywania.

Relację terapeutyczną od zwykłej rozmowy odróżnia kilka rzeczy:

• Granice - są jasne i chronią proces terapii.
• Stałość - to samo miejsce, czas i zasady budują poczucie bezpieczeństwa.
• Brak oceniania - można mówić także o tym, co trudne, wstydliwe lub sprzeczne.
• Uważność - terapeuta słucha nie tylko tego, co jest mówione, ale też jak.
• Celowość - rozmowa służy lepszemu rozumieniu siebie, nie towarzyskiej wymianie.

Paradoksalnie to właśnie te różnice sprawiają, że w terapii często pojawia się bliskość, która pomaga zobaczyć siebie wyraźniej.

Bo czasem najbardziej lecząca jest relacja, która nie oczekuje niczego w zamian.

28/03/2026

Pierwsza wizyta na terapii często budzi więcej pytań niż odpowiedzi.
Czy będę wiedzieć, co powiedzieć?
Od czego zacząć?
Czy powinnam/powinienem się jakoś przygotować?
Z tego też powodu często odkładamy decyzję o rozpoczęciu terapii, bo wydaje nam się, że musimy przyjść „gotowi”

Prawda jest taka, że nie musisz przychodzić z gotową historią ani uporządkowanymi myślami.
Możesz mówić chaotycznie. Możesz nie wiedzieć, od czego zacząć. Możesz też przez chwilę milczeć.

Pierwsze spotkanie nie jest testem ani oceną.
To początek wspólnego poznawania Twojej historii. Rolą terapeuty nie jest ocenianie Twojej formy, ale pomoc w poukładaniu tych wszystkich puzzli, które przynosisz ze sobą w rozsypce.

Jeśli myślisz o terapii, być może najważniejsze przygotowanie polega tylko na jednym: pozwolić sobie przyjść.

25/03/2026

Czy publikowanie zdjęć dzieci w internecie zawsze jest niewinne?

Coraz częściej w swojej pracy spotykam się z pytaniami rodziców o granice prywatności dziecka w sieci: gdzie kończy się dzielenie codziennością, a zaczyna naruszanie jego przestrzeni?

Miałam okazję opowiedzieć o tym w rozmowie z portalem Pacjenci.pl, gdzie poruszamy temat tzw. „sharentingu” i jego wpływu na dzieci oraz nastolatków.

W artykule mówię m.in. o:
🔹 konsekwencjach publikowania kompromitujących momentów dzieci;
🔹 poczuciu wstydu i autonomii u dorastających dzieci;
🔹 tym, jak mądrze decydować o obecności dziecka w internecie.

Zapraszam do lektury artykułu,
Judyta Kozicka

👉 Link do artykułu:
https://pacjenci.pl/kiedy-rodzic-staje-sie-paparazzim-psycholog-o-tym-jak-rodzice-kompromituja-dzieci-w-internecie-ds-ds-091125

Na nagraniu krzyk małego chłopca wypełnia kuchnię. Złość, płacz, rzucanie się na podłogę. Kamera w telefonie nie odwraca się – wręcz przeciwnie,...

23/03/2026

O czym mówi się na psychoterapii? O wszystkim, co zajmuje myśli i emocje.

Często nie chodzi o „poważne diagnozy”, lecz o drobne frustracje, codzienne zmęczenie czy uczucia, którym trudno nadać sens w pojedynkę. Każde z tych doświadczeń zasługuje na to, by zostać wysłuchanym i zrozumianym.

Wiele osób przychodzi z myślą: „nie wiem, od czego zacząć” i jest to zupełnie naturalne. Proces terapeutyczny zaczyna się dokładnie w tym miejscu, w którym dana osoba aktualnie się znajduje.

Sama rozmowa i możliwość wypowiedzenia tego, co trudne, potrafią porządkować wewnętrzny świat i przynosić ulgę.

Każdy osobisty temat jest ważny. 🌿

22/03/2026

Wiele osób zaczynających terapię zastanawia się:
„Skąd będę wiedzieć, że to działa?”

Terapia psychodynamiczna rzadko przynosi nagłe olśnienia czy szybkie rozwiązania.
Zmiana częściej pojawia się subtelnie - w sposobie myślenia o sobie, reagowania i przeżywania relacji.

To proces, który dzieje się krok po kroku.

03/03/2026

Pierwsza konsultacja często budzi więcej lęku niż sama decyzja o zapisaniu się.

Można tygodniami odkładać telefon, bo:
– „Nie wiem, czy mam wystarczający powód.”
– „Może inni mają gorzej.”
– „Nie wiem, czy dam radę mówić.”

W gabinecie nie trzeba być przygotowanym.
Nie trzeba mieć uporządkowanej historii.
Nie trzeba wiedzieć „co dalej”.

Można przyjść z niepewnością.
Można przyjść z ciszą.

To nadal wystarczy.

28/02/2026

Neuropsychologia i psychoterapia nie funkcjonują w oddzielnych porządkach.

Praca nad tłumaczeniem książki „W poszukiwaniu źródła świadomości” była dla mnie pogłębieniem rozumienia tego, jak procesy mózgowe, emocje i doświadczenie splatają się w terapii.

Myślenie o psychice bez odniesienia do biologii jest niepełne. Tak samo jak biologiczne wyjaśnienia bez uwzględnienia relacji i doświadczenia.

Nad przekładem pracowałam razem z Pauliną Salawa-Augustyn.
Publikacja ukazała się nakładem Dolnośląskie Centrum Psychodynamiczne.

27/02/2026

Złość wobec terapeuty to jedno z najbardziej wstydliwych doświadczeń w terapii.

„Nie powinnam się tak czuć.”
„Może przesadzam.”
„Może coś jest ze mną nie tak.”
„Może terapia nie działa.”

A złość często pojawia się właśnie wtedy, gdy relacja zaczyna mieć znaczenie.

Kiedy terapeuta nie daje gotowej odpowiedzi.
Kiedy nie ratuje.
Kiedy stawia granicę.
Kiedy widzi coś, czego jeszcze nie chcesz zobaczyć.

Czasem dotyczy tego, co dzieje się tu i teraz.
Czasem uruchamia bardzo stare emocje z innych ważnych relacji.

To nie znaczy, że przeżywane emocje są nie na miejscu.
To znaczy, że pojawiła się przestrzeń, w której mogą zostać zauważone.

W terapii złość nie jest błędem w procesie.
Często jest jego częścią.

To, co leczy, to nie brak trudnych emocji.
Leczy możliwość ich przeżycia bez utraty relacji.

Jeśli jesteś w terapii i czujesz złość, to nie znaczy, że robisz coś źle.
Możliwe, że właśnie dotykasz czegoś bardzo ważnego.

26/02/2026

Przeszłość nie znika.
Ona działa dopóki jej nie zrozumiemy.

W procesie psychoterapii czasem wracamy do doświadczeń z przeszłości.
Nie po to, by rozdrapywać rany.

Ale po to, by zobaczyć, jak dawne relacje i emocje wpływają na to, co przeżywamy dziś.

• to, co powtarza się w związkach
• to, co wywołuje silną złość lub lęk
• to, co sprawia, że trudno zaufać

Zrozumienie przeszłości pozwala przestać ją nieświadomie odtwarzać.

Psychoterapia to nie cofanie się.
To odzyskiwanie wpływu.

Jeśli czujesz, że to moment, by odzyskać wpływ na swoje „dzisiaj”, napisz do nas lub skorzystaj z kalendarza. ⬇️
Link w pierwszym komentarzu.