20/08/2014
Zmarł wielki mistrz jogi Iyengar... :(
Bellur Krishnamachar Sundararaja Iyengar urodził się 14 grudnia 1918 r. we wsi Bellur w stanie Karnataka na południu Indii, zmarł 20.08.2014 roku. Był największym współczesnym nauczycielem w pełni oddanym praktyce i nauczaniu jogi. Jego życiowa ścieżka doprowadziła do ponownego odrodzenia starożytnej sztuki i przekazania jej istoty społeczności zachodniej. Entuzjazm, odwaga i pełne szczerości oddanie praktyce pozwoliły mu na zanurzenie się w laboratorium własnego ciała, umysłu oraz duszy i zaowocowały zdobyciem pełnej jasności w tej sztuce.
"Joga jest doskonałą harmonią ciała, zmysłów, umysłu, intelektu, rozumu, świadomości oraz jaźni."
B.K.S. Iyengar
Owoce praktyki mistrza można znaleźć w napisanych przez niego książkach: „Światło jogi”, „Drzewo Jogi”, „Pranajama”, „Światło Yoga-sutr Patańdżalego”, „The Art of Yoga” oraz „Yoga. The Path to Holistic Health”.
"Każdy ma w sobie uśpioną iskierkę boskości, która powinna zostać rozdmuchana i stać się płomieniem."
B.K.S. Iyengar
Od roku 1975 w Punie działa ośrodek wzniesiony przez uczniów Iyengara, w którym u boku samego mistrza, zajęcia prowadzą jego córka Gita oraz syn Prasant. Wszyscy, którzy mieli możliwość bezpośredniego kontaktu z tym inspirującym nauczycielem zwracają uwagę na jego wspaniałą wewnętrzną harmonię oraz energię przekazywaną w procesie uczenia. W znakomity sposób łączy On niezwykłą otwartość oraz wewnętrzne ciepło z pełną stanowczością i konsekwencją podczas egzekwowania szczegółów w trakcie praktyki asan.
"Jak jubiler ważący złoto, ustawiaj swe ciało tak, aby było doskonale zrównoważone względem linii środkowej."
B.K.S. Iyengar
Sam mistrz podkreśla, iż nauczanie jogi jest dla Niego sztuką. Własne ciało wykorzystuje niczym malarz płótno lub muzyk – instrument Uczy nas, że proces dojrzewania w asanach to nieustanne przenikanie z zewnątrz do wnętrza – ze znanej cielesności do naszej wewnętrznej istoty. Na każdym poziomie zaawansowania należy odnaleźć właściwą drogę jogi a najistotniejsze na tej drodze są nie rezultaty, lecz sposób dochodzenia.
Joga z samej swej natury jest nierozerwalnie związana z uniwersalnymi prawami szacunku dla życia, prawdy i cierpliwości, które są niezbędnymi czynnikami w wypracowywaniu spokojnego oddechu, zrównoważonego umysłu i nieugiętej woli.
Yehudi Menuhin
Iyengar zwraca uwagę, iż joga nie jest związana z żadną religią i może być praktykowana niezależnie od wyznania i narodowości. Praktyka jest niezbędna aby utrzymać całe ciało – komórki, stawy, mięśnie, system oddechowy, krążenia, trawienny, hormonalny, moczowy i wydalniczy w doskonałym stanie, a umysł i inteligencję utrzymać w zgodzie i harmonii dzięki współpracy układu jakim jest istota ludzka.
Metoda proponowana przez Iyengara charakteryzuje się dużą uważnością i niezwykłą precyzją wykonywania asan. Podkreśla On również, iż asany to nie zestaw ustalonych pozycji rozwiniętych dawno temu, ale raczej nieustająca wewnętrzna ekspresja, odkrywanie pierwotnej natury i mistrzostwo osiągane poprzez praktykę.
Istnieje kilka zasadniczych cech charakterystycznych dla tej ścieżki jogi:
Budowanie przytomności i pamięci ciała pozwalającej w pełni świadomie doświadczać asan i otwierać zablokowane obszary ciała. Wraz z dojrzałością praktyki można poczuć bezpośrednią zależność pomiędzy poszczególnymi częściami ciała i z większą świadomością przyjmować określoną pozycję.
Właściwe wyrównanie w kościach i stawach, które pozwala zrównoważyć się w asanach zmniejszając przy tym pracę mięśni. W ten sposób można osiągnąć stabilność jednocześnie zmniejszając wysiłek – uzyskujemy wówczas wydłużanie bez nadużywania siły. Właściwe wyrównanie rozwija krążenie, wytwarza wewnętrzną przestrzeń w stawach oraz przynosi zrównoważone płynięcie energii przez całe ciało, a to zapewnia zdrowie i dobre samopoczucie.
Połączenie między różnymi częściami ciała przy praktykowaniu asan pozwalające na efektywniejsze doświadczanie pozycji. Jest to fundamentalna zasada we wszystkich asanach, a w szczególności w pozycjach stojących i odwróconych gdzie akcja stóp i nóg pomaga wyciągnąć ciało.
Rozróżnienie pomiędzy akcją a ruchem zapewniające stopniowe przejście od zewnętrznego odbierania ruchu w asanach do budowania świadomości wewnętrznej akcji w trakcie trwania w asanie. W tym procesie przenosimy punkt uwagi z peryferyjnego ciała do wewnątrz, doświadczając nowej jakości praktyki. Iyengar opisuje to jako sytuację, w której umysł działa jak most pomiędzy ruchem mięśni i organów zmysłów oraz wprowadza intelekt i łączy z każdą częścią ciała. Uczymy się rozróżniać umysłem i analizować co czujemy wewnątrz ciała. Jest to właśnie wewnętrzna akcja – rozciąganie, wydłużanie ciała – ruch który jest niezauważalny dla zewnętrznego obserwatora, wnoszący wewnętrzną inteligencję i mądrość do doświadczania pozycji.
Indywidualizowanie praktyki w asanach w zależności od osobistych możliwości, pozwalające na głębsze zrozumienie swojego ciała na poziomie fizycznym, organicznym i mentalnym.
Wykorzystywanie różnorodnych pomocy m.in. klocków, pasków, koców, krzeseł zapewniających możliwość doświadczenia asan przez wszystkich praktykujących, niezależnie od stopnia elastyczności i siły ciała. Pomoce te pozwalają również na dłuższe pozostawanie w asanach, co daje możliwość doświadczenia również na poziomie organicznym i mentalnym a nie tylko fizycznym.
Znaczenie demonstracji oraz korekty słownej i manualnej w trakcie uczenia asan, w celu pełniejszego doświadczenia pozycji przez ciało. Pozwala to na głębsze penetrowanie asan, doświadczanie własnych ograniczeń i stopniowe dotykanie nieznanego, tak aby poszerzyć świadomość ciała.
Joga jest lustrem, w którym oglądamy własne wnętrze.
B.K.S. Iyengar
Iyengar podkreśla, iż praktykując jogę możemy dotknąć aspektu duchowości, jedności w różnorodności, uniwersalnego i indywidualnego wyrażając tym samym swoją moc, wewnętrzne piękno i pełnię radości. To doświadczenie pojawia się gdy znika wysiłek a nastaje naturalność. Gdy praktykujemy z zapałem, uwagą i całkowitym oddaniem, to osiągamy radość umysłu, wewnętrzne zadowolenie oraz życzliwość płynącą z głębi serca.
Tekst powstał w oparciu o artykuł Gabrielli Giubilaro opublikowany w Yoga Wisdom w tłum. Jurka Jaguckiego oraz był inspirowany materiałami przygotowanymi na Wschodnio–Europejską Konwencję Jogi Iyengara.
