04/05/2024
Dzisiaj, po 3 miesiącach 45 minutowej terapii 3 dni w tygodniu, zakończyłam poudarową rehabilitację neurologopedyczną mojej pacjentki ❤️
Oto jakie były początki i co udało się wypracować...
Wstępne badanie diagnostyczne wykazało zaburzenia mowy i komunikacji o typie afazji sensoryczno-motorycznej oraz dyzartrię. W początkowym okresie rehabilitacji pacjentka w prostym kontakcie słownym, częściowo zorientowana auto i allopsychicznie. Mowa zaburzona artykulacyjnie, niepłynna, chwilami przerywana. W wypowiedziach liczne parafazje i perseweracje oraz agramatyzmy. Zachowana mowa dialogowa, trudności w budowaniu dłuższych wypowiedzi, poprawna realizacja zautomatyzowanych ciągów słownych, zachowane czytanie, zaburzone pisanie oraz wykonywanie w pamięci prostych obliczeń matematycznych. Badanie rozumienia wykazało rozumienie poleceń prostych, zaburzone rozumienie komunikatów złożonych. Dysfunkcjom towarzyszyła osłabiona motoryka narządów artykulacyjnych, chora odczuwała zaleganie pokarmu oraz uczucie guli w gardle.
Prowadzona przeze mnie rehabilitacja neurologopedyczna miała na celu odbudowę systemu językowego, stymulację funkcji poznawczych oraz usprawnienie pracy narządów artykulacyjnych.
Uzyskano poprawę w zakresie komunikacji, ekspresji słownej, planowania wypowiedzi, pisania i płynności czytania, nazywania, funkcji pamięci, uwagi i koncentracji, hamowania, rozumienia poleceń i wypowiedzi oraz motoryki narządów artykulacyjnych, a także praksji oralnej i kinestezji artykulacyjnej.
Chora była zaangażowana w proces terapeutyczny, zmotywowana i aktywna.
Nadal pojawiają się nieliczne parafazje i perseweracje, zarówno w wypowiedziach ustnych, jak i pisemnych, sporadycznie występują problemy z hamowaniem i wyciszeniem reakcji, uważnością i w niewielkim stopniu z rozumieniem poleceń złożonych. Kontakt werbalny jest logiczny z pełną orientacją co do czasu, miejsca i własnej osoby.
Pacjentka wymaga kontynuacji terapii neurologopedycznej.