Rehateka

24/09/2025

25/11/2021

Zachęcam do skorzystania z pomysłów, każdy z pewnością znajdzie coś dla siebie ☃️❄️🧤

25/10/2021

🧒👧 Dziecko, które do tej pory było bystre i aktywnie poznawało świat po rozpoczęciu nauki w szkole lub przedszkolu stało się rozdrażnione, rozkojarzone?
🧒👧 A może dziecko, które dotychczas "jakoś sobie radziło" stało się hałaśliwe i ciężko mu doprowadzić zadanie do końca?
🧒👧 Albo takie, które miało trudności ze skupieniem uwagi w placówce edukacyjnej radzi sobie nadzwyczaj dobrze?

Każde z tych zachowań może wiązać się z zakłóceniami w zakresie przetwarzania bodźców słuchowych. 👂

Jeśli dopływające do systemu nerwowego bodźce są nadmiernie wzmacniane to organizm szybko jest nimi przeciążony i uruchamia mechanizm obronny. Może mieć formę zachowań agresywnych, dodatkowego hałasu, którym chciałby "przekrzyczeć" ten dopływający z otoczenia lub wręcz odwrotnie, zachowań biernych, odsunięcia od grupy, wyłączenia się. Trudności szkolne takiego dziecka mogą wynikać z osłabionej umiejętności koncentracji uwagi w chwilach przeciążenia - nie usłyszy polecenia, nie zapisze zadania domowego, nie zapamięta części materiału.

Jeśli odbierane bodźce są nadmiernie hamowane to organizm odczuwa głód, który stara się zaspokoić. Zachowania dziecka poszukującego doznań mogą być wysoce aktywne - głośne mówienie, śpiewanie, mruczenie i buczenie pod nosem, podejmowanie się aktywności generujących dźwięki (tupanie, uderzanie przedmiotami o siebie i o podłogę), przyjmowanie pozycji blisko osób o charakterystycznej barwie głosu.
Pozorna poprawa funkcjonowania wynika z chwilowego zaspokojenia systemu nerwowego dźwiękami generowanymi przez grupę przedszkolną lub klasę szkolną. Poprawa jest pozorna gdyż nie rozwiązuje problemu dziecka, zaspokojenie jest tylko chwilowe. System nerwowy szybko przyzwyczai się do tych bodźców i będzie poszukiwał kolejnych.
Trudności szkolne tego dziecka mogą wynikać z nieustannego poszukiwania nowych doznań, a co za tym idzie koncentrowania się na poszukiwaniach - nie na lekcji.

Często zakłócenia systemu słuchowego mają swoje podłoże w innych obszarach sensorycznych i wymagają szczegółowej diagnozy.

Masz wątpliwości? Nie wiesz czy coś z tym zrobić czy "samo wyrośnie"? Chciałbyś pomóc dziecku radzić sobie w trudnych dla niego sytuacjach?
Zachęcam do podjęcia działań.
Szybciej postawiona diagnoza to zmaganie się z łagodniejszymi objawami.
Szybciej podjęta terapia to mniej pracy dla dziecka do wykonania.
Masz wybór 😃

Pozdrawiam serdecznie,
Izabela Kretek 🐸

04/10/2021

"Głowa 🙆, ramiona💪, kolana🦵, pięty 🦵...
Oczy 👀, uszy 👂, usta 💋, nos 👃"

Zabawa, którą większość dorosłych zna z dzieciństwa. Większość z nas - dorosłych zna też młodego człowieka, który podczas zabaw muzyczno-ruchowych wygłupia się, nie nadąża za grupą lub stara się ukryć w tłumie aby nikt nie dostrzegł jego bierności.
Zdarzają się dzieci, które nie lubią muzyki, nie lubią tańczyć i dlatego tak się zachowują. Częściej jednak mają one poważniejszy argument niż "nie lubię", zwykle same o tym nie wiedzą, są dziećmi - nie muszą.
Czy im przejdzie? Czy kiedyś polubią? Czy z tego wyrosną? Czy może to właśnie one będą miały "dwie lewe nogi do tańca"?
Jeśli zastanowimy się nad tym to być może okaże się, że trudność sprawiają nie tylko zabawy przy muzyce, ale także np. ubieranie się, zakładanie butów na właściwą nogę czy skuteczna samodzielna kąpiel. Dodatkowo często się uderza, ma siniaki ale nie pamięta okoliczności urazu.

Spotykasz się z tym na co dzień?

Opisane zachowania świadczą o zakłóceniach w zakresie orientacji w schemacie własnego ciała. Gdy dziecko nie ma prawidłowo zbudowanego obrazu samego siebie trudno mu jest założyć ubrania na części ciała, których nie widzi (znaleźć kurtkę, gdy włoży już jedną rękę a reszta znajduje się za plecami, wciągnąć całkowicie skarpetę, gdy część stopy schowa się już w jej wnętrzu), a także określić co jest nie tak z butami założonymi na opak (czuje, że coś powoduje dyskomfort ale nie jest w stanie określić co i gdzie).

Chciałbyś pomóc dziecku radzić sobie w trudnych dla niego sytuacjach?
Zachęcam do podjęcia działań.
Szybciej postawiona diagnoza to zmaganie się z łagodniejszymi objawami.
Szybciej podjęta terapia to mniej pracy dla dziecka do wykonania.

Masz wybór :)

Pozdrawiam serdecznie 🐸,
Izabela Kretek

16/09/2021

💡💥💣
Spotkanie rodzinne...
Wizyta w galerii handlowej...
Szaleństwa na sali zabaw...
Zakupy w supermarkecie...
Zwykłe, codzienne aktywności obecnych czasów. Nic wyjątkowego. Czy na pewno?
Czy dla Twojego dziecka również są to przeciętne, niczym nie zaskakujące sytuacje?
Wizyta w supermarkecie = dużo ludzi mijających się, ocierających o siebie i wózki wypełnione zakupami + rozmowy, grająca muzyka, komunikaty i reklamy nadawane przez głośniki + kilkukrotna zmiana temperatury (klimatyzacja, lodówki i zamrażarki, piekarnia) + regały wypełnione kolorowymi produktami od podłogi aż po sufit + setki zapachów (pieczywa, słodyczy, warzyw, kosmetyków, środków higienicznych, produktów dla zwierząt)
To tylko przykłady bodźców, z którymi musi zmierzyć się każdy, kto wybierze się na zakupy.
Większość z nas traktuje taką wizytę jak obowiązek, który trzeba spełnić. Są jednak osoby, dla których jest to ogromne wyzwanie. Które wizytę w takim miejscu odbierają jak próbę czytania książki będąc zamkniętym w ogromnej kuli pełnej dźwięków, zapachów, świateł, obracającej się i podskakującej jednocześnie. Dziecko często nie wie co się z nim dzieje. Gdy potrafi ocenić sytuację - powie, że nie chce iść, że nie lubi, zaproponuje zostanie u kolegi. Gdy jednak nie potrafi - będzie swoim zachowaniem manifestowało złe samopoczucie, krzyczało, buntowało się, tupało nogami, rzucało się na podłogę próbując rozładować nagromadzone odczucia.
Tak właśnie działa duża ilość bodźców na system nerwowy, który już na starcie jest przebodźcowany.
Spotykasz się z tym na co dzień?
Masz wątpliwości? Nie wiesz czy coś z tym zrobić czy "samo wyrośnie"? Chciałbyś pomóc dziecku radzić sobie w trudnych dla niego sytuacjach?
Zachęcam do podjęcia działań.
Szybciej postawiona diagnoza to zmaganie się z łagodniejszymi objawami.
Szybciej podjęta terapia to mniej pracy dla dziecka do wykonania.
Masz wybór :)
Pozdrawiam serdecznie,
Izabela Kretek

23/08/2021

Zakłócenia w obszarze systemu nerwowego zarządzającego dotykiem to nie tylko opisywane wcześniej trudności ze wzmacnianiem i hamowaniem bodźców. Prawidłowa integracja bodźców dotykowych to także umiejętność różnicowania odbieranych wrażeń. Umiejętność określenia:
- gdzie ✋ 👣
- czym🪶☝️🪨⚽
- z jaką siłą zostaliśmy dotknięci 🏋️
pozwala na dostosowanie reakcji do sytuacji.

Osłabiona umiejętność wskazania miejsca dotyku może powodować trudności z koncentracją uwagi i rozdrażnienie, szczególnie w nowych miejscach, ciasnych pomieszczeniach, w dużej grupie - każdy bodziec jest zaskoczeniem, osoba ma wrażenie, że cały czas, po całym ciele ktoś ją dotyka (jakby znajdowała się w małym pomieszczeniu wypełnionym ludźmi, meblami, z rozwieszonymi balonami i serpentynami, puszystym dywanem i dużą ilością zabawek).

Trudności z określeniem czym zostało się dotkniętym wielokrotnie powodują wchodzenie w konflikty z rówieśnikami, obecność urazów i siniaków, osłabienie koncentracji i wzmożoną męczliwość - uderzenie się o krawędź stołu będzie odebrane tak samo jak dotknięcie piórkiem lub odwrotnie - otarcie się włosa o policzek będzie odczuwane jak zadrapanie lub użądlenie owada.

Zakłócenia w zakresie siły dotyku mogą powodować rozdrażnienie, unikanie kontaktu z rówieśnikami i zachowania agresywne - dotknięcie lub poklepanie po ramieniu może być odebrane jak uderzenie, a krople deszczu, płatki śniegu czy bańki mydlane mogą sprawiać dziecku ból.

Spotykasz się z tym na co dzień? To nic strasznego.
Ważne jest aby zdiagnozować prawdziwą przyczynę obserwowanych zachowań i wdrożyć terapię.
Masz wątpliwości? Nie wiesz czy coś z tym zrobić czy "samo wyrośnie"?
Zachęcam do podjęcia działań.
Szybciej postawiona diagnoza to zmaganie się z łagodniejszymi objawami.
Szybciej podjęta terapia to mniej pracy dla dziecka do wykonania.
Masz wybór :)
Pozdrawiam serdecznie,
Iza
🐸